Hiling at daing sa Mater Dolorosa

Lawiswis ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II
Martes, Kapistahan ng Mater Dolorosa, 15 Setyembre 2020
1 Corinto 12:12-14, 27-31  || + ||  Juan 19:25-27
Larawan kuha ng may-akda, Abril 2020.
O Birheng Maria, aming Ina!
Ngayong aming ipinagdiriwang
iyong kapistahan bilang Mater Dolorosa
kinabukasan pagkaraan ng kapistahan 
ng Pagtatampok ng Banal na Krus ni Hesus,
nabubuo ang napakagandang larawan
ng malalim at matalik ninyong ugnayan, 
 kaisahan bilang mag-ina sa liwanag ng Banal na Krus;
tunay nga ikaw Birheng Maria ang una at dakilang alagad Niya
sinamahan Siya hanggang pagdurusa at kamatayan
kaya naman ikaw ay naging Ina nitong Santa Iglesya
nang kami ay naging katawan Niya.
Aming dalangin sa gitna nitong COVID-19
paratingin aming mga daing at hinaing
masintahing Ina sa Panginoon natin:
patatagin aming pananampalataya
paalabin aming pagmamahal at paglilingkod
iwaksi kami sa sakit at iba pang kapahamakan
upang balang araw sa pagbubukang liwayway
mapawi rin aming mga dalamhati
katulad mo'y magningning ang ngiti sa aming mga labi
mula kay Kristong muling nabuhay
sa pandemya kami'y pinagtagumpay.
Amen.
Larawan ng “Mater Dolorosa” ng pintor na si Carlo Dolci mula sa Wikimedia Commons.

Mary in the hiddenness of God

Quiet Storm by Fr. Nicanor F. Lalog II, 10 September 2020
Chapel of the Milk Grotto in Bethlehem where the Holy Family hid before fleeing to Egypt to escape Herod’s murder of innocent babies. According to tradition, a drop of milk from the Virgin Mary fell on the floor of the cave that turned color of the stones to white.

We have just celebrated the Feast of the Birth of the Blessed Virgin Mary, the most perfect example of one who had experienced God’s hiddenness in her life, teaching us with some important lessons in rediscovering and keeping God’s hiddenness specially in this age of social media when everything is shown and has to be seen.

We have mentioned in our previous blog that hiddenness is different from being invisible that simply means “not visible”; hiddenness is more than not being seen per se but that feeling with certainty that God is present though hiding because he wants to surprise us. If God were not hidden, we would have not found him at all. And the more God is hidden, the more we are able to see him and experience him too as seen in the life of Mary (https://lordmychef.com/2020/09/04/the-hiddenness-of-god/).

The hiddenness of Mary.

Simplicity and humility of Mary as venue for the perfect setting of God’s coming in Jesus Christ. Consider her origins: her town of Nazareth in the province of Galilee was definitely outside the more popular city of Jerusalem that was the place to be at that time. Most of all, it is the only town in the New Testament never mentioned in the Old Testament nor by the prophets for lack of any significance in the coming of the Messiah.

Nazareth was largely unknown with some hint of notoriety as expressed by Nathanael (aka, Apostle Bartholomew) when he expressed disbelief to Philip who told him they have found the Christ, Jesus of Nazareth, by saying “Can anything good come from Nazareth?” (John 1:46)

Photo by author of chapel at the grotto believed where Mary received the good news of bearing Jesus Christ in her womb underneath the Basilica of the Annunciation at Nazareth, Israel (2019).

But that is how God works in his hiddenness, coming to us in the most ordinary places and circumstances, even least expected like Mary who was definitely not “in” if we go by today’s popular standard of “who’s in and who’s out?”

In fact, she was so “outside” the circle of influence of their time with her being promdi as we say these days, without any illustrious lineage to be proud of like her spouse Joseph who was from the royal Davidic line or her cousin Elizabeth from the priestly branch of Aaron, the brother of Moses whose husband, Zechariah belonged to another priestly clan in Israel.

Yet, God chose Mary to be the Mother of Jesus Christ because of her hiddenness expressed in her simplicity and humility. It is a far cry from our extreme “Marianism” when we almost worship Mary forgetting Jesus Christ her Son and our Savior! Worst still is the growing trend of “triumphalism” in many parishes racing for the so-called “episcopal” and “canonical” coronation of their various images of the Virgin Mary that come in all kinds of names and titles that has come to look more of a fad than authentic Marian devotion.

Without any intentions of denigrating the role and stature of the Blessed Virgin Mary in our faith as well as her proper place in the life of the Church defined by Vatican II’s Lumen Gentium, I dare ask the following questions:

Photo by author, a replica of Our Lady of the Poor of Banneux, Belgium at Girlstown, Cavite (2009).

Is her coronation in heaven as Queen of heaven and earth not enough?

Why the need for these lavish spectacles for the coronation of the most simplest and humblest woman to have lived on earth?

It is a clear case of triumphalism – that exaggeration or overdoing our worship and rituals – especially if the Marian image is less than 200 years old without widespread devotions like the ones at Sto. Domingo (Quezon City) and Manaoag (Pangasinan).

I do not think the Blessed Mother would favor this considering her simplicity and solidarity with the poor and marginalized peoples seen in her many apparitions.

See the quaint and charming simplicity of Mary at Fatima in Portugal (1917) and lately at Banneux in Liege, Belgium (1933) where she identified herself as “Lady of the Poor”.

Note how the Virgin Mary reads “the signs of the times” in her apparitions and appearances when during the 1500’s at the height of European royalties and expeditions, she was always portrayed as victorious in regal clothes; but since Fatima in the 20th century as the world sank into the excesses of Industrial Revolution and affluence, Mary appeared simple, always in solidarity with the poor and suffering.

It is a cue we are sorely missing and sad to say, instead of renewing the world as St. Paul had asked us, we have allowed ourselves with the Mother of God to be transformed into the ways of the world by immersing in its showbiz frenzies, focusing on the material aspects like expensive clothes and jewelries.

Second example of Mary’s hiddenness is her oneness with Jesus Christ. She was never on her own, always seen in Jesus, with Jesus her Son and Lord. She believed in him so much, making him the focus at the wedding feast at Cana as well as at the foot of the Cross where she expressed in the most strongest terms her solidarity with the Savior of the world.

This has always been insisted by the Church since Vatican II regarding our devotions to Mary that must always be in relation with Jesus and his mission — never on her own.

Photo by author, 2019.

In all her apparitions, the Blessed Mother has always been consistent with her messages of conversion and return to God through her Son Jesus Christ, the frequent reception of the Sacraments of the Eucharist and Confession or Reconciliation.

Mary’s Christocentricity is best seen in her oneness with him in pains and sufferings like in the Pieta and the Mater Dolorosa where Jesus is the one standing out, not her. Nor anybody else.

When Mary, or anybody else for that matter goes on one’s own, Jesus is no longer hidden but removed from the scene. Then his Cross disappears and all that is seen is Mary in all her “beauty and glory” that are empty, very secular because these attributes come precisely from her communion in Jesus!

Perhaps, this pandemic is teaching us today to review our Marian devotions and processions that have become more of a show and a spectacle for Instagram than for deepening of our faith.

I pray that the Cofradia that holds the annual December 8 processions at Intramuros would take a rest this year until 2022 to discern their noble efforts before that have degenerated to pomp and pageantry among “devotees” specially camareros and camareras trying to outshine and outclass each other with some participation at the sidelights of their pastors and sacristans.

Keeping the hiddenness of God while we remain hidden in contemplation.

Of all the qualities of Mary we all must imitate to help people rediscover God’s hiddenness is her being hidden in prayer and contemplation.

St. John Paul II noted in Rosarium Virginis Mariae when he launched the Luminous Mysteries in 2002 that although the scriptures are silent about where was Mary during the other significant moments of the life of Jesus, especially at the institution of the Holy Eucharist, it was most likely that Mary was also present deep in prayer.

This we find clearly at the Pentecost when the Holy Spirit descended upon the apostles and the Blessed Virgin Mary while they were praying at the Upper Room in Jerusalem (Acts 1:13-14).

Modern rendition of the Pentecost with Mary among the other disciples of Jesus. From Google.

Pope emeritus Benedict XVI shares with us his profound insight in his second Jesus of Nazareth book series (Birth of Jesus) how after the annunciation of the the birth of Christ to Mary, the angel left her totally without ever coming back to warn or instruct her unlike with Joseph. After saying “Yes” to the plan of God to be the Mother of Jesus, Mary immersed herself deep in prayers and contemplation, becoming hidden herself in God.

Since then, she never doubted Jesus her Son as the Christ, nurturing her faith with prayers beautifully expressed by St. Luke in saying how “Mary treasured things in her heart” when facing difficult situations like during his birth and his finding at the temple. It is not surprising that in the contemplation by St. Ignatius of Loyola, the Risen Lord must have first appeared to his Mother upon rising from the dead because she was the first to believe totally in him (which became the basis of our tradition of the Salubong).

Mary has always been present in the hiddenness of Christ from his coming in the darkness of the night on a manger in Bethlehem, to his hidden years in Nazareth, to his ministry when he would always retreat to a deserted place to pray, to his Crucifixion and death and burial on Good Friday and finally, in the darkness of Easter.

In this age of social media where everyone and everything has to be seen and shown with nothing hidden anymore even without qualms and shame at all, part of our mission and ministry as priests and religious is to lead people back to God’s hiddenness like the Virgin Mary so they may realize anew that the best things in this life are not always seen.

To fulfill this is for us first of all to imitate God like Mary — be hidden!

How unfortunate that instead of leading the people back to God’s hiddenness, we priests and religious have in fact joined the secular world, imitating the “influencers” like bloggers and vloggers that instead of focusing on God who is hidden, we are concerned with our selves and all the “porma” for the sake of number of “likes” and “followers” we have in our posts.

The more we try so hard to make God visible in our ministry by imitating the styles and gimicks of some media personalities that make our liturgy look like a variety show complete with song and dance numbers with our altars heavily decorated like a studio set with giant tarpaulins like in EDSA, that is when we remove God totally – not only his hiddenness – from the scene and inverse proportionately, the more we priests and pastors become more popular than the Lord himself.

“The Assumption of the Virgin” by Italian Renaissance painter Titian completed in 1518 for the main altar of Frari church in Venice. Photo from wikidata.org.

And that is how cults begin, with or without Jesus. It is very sad, even tragic and ironic because we have removed God himself – even Mary! – by unconsciously making ourselves the center of attention like pop icons and idols.

Mary had shown us the most perfect example of discipleship which is more of Jesus, less of self.

Can we not post without using our own pictures – no matter how profound our thoughts are – so the people may see the hiddenness of God in a photo of a lovely flower or a magnificent sunset? Unless you are a bishop or the Pope himself, having your photo published specially in the news is part of the information process about the person in focus. It is totally different in Church communications which is all about God and his message of love, not us.

The quarantine period invites us in the Church to appreciate and share this wonderful hiddenness of God by first becoming incognito, unknown and hidden from others, preferring to be at the background or “behind the camera” as we follow God in his hiddenness until we go to that great beyond of totally hidden from everybody except God.

Do not worry. We have Mary in every step along the way. Amen.

Pag-ibig: ang tanging sagutin at kaloob sa buhay natin

Lawiswis ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, Ika-09 ng Setyembre, 2020
Larawan kuha ni G. Jim Marpa, 2019.
Kay ganda ng paalala
ni San Pablo sa mga taga-Roma
na hanggang ngayon sa ating panahon 
gawin nating tuntunin:
"Huwag kayong magkaroon ng sagutin
kaninuman, liban sa saguting tayo'y mag-ibigan...
Ang umiibig ay hindi gumagawa ng masama kaninuman,
kaya't ang pag-ibig ang kabuuan ng kautusan." 
(Roma 13:8, 10)
Ano nga ba ang sagutin natin sa bawat isa?
Hindi ba ano mang sagutin ay pagkaka-utang din?
Kung gayon, 
tayong lahat ay mayroong tungkulin
at sagutin na bayaran pagkakautang natin
na walang dili iba kungdi pag-ibig pa rin!
Sa lahat naman ng sagutin at bayarin
pag-ibig ang pinakamamahalin at mainam utangin;
hindi tulad ng salapi, pag-ibig ng Diyos ay hindi tinitingi
walang tinatangi, hindi na kailangan pang humingi
kahit ikaw ay mabaon at hindi makaahon
sagot palagi ng ating Panginoon!
Kaya si Hesus pumarito noon
upang tubusin sangla ng pagkakautang natin
sa pag-ibig ng Ama na tinalikuran at tinanggihan
ng mga unang magulang natin;
Sa Kanyang kabutihang-loob
sa atin ay ipinagkaloob buhay Niyang handog.
Pag-ibig ang siyang pumupuno sa atin
siya ring nagpapairal sa atin
dahil ang mabuhay ay umibig;
sino mang hindi umiibig ay patay
parang naglalakad na kalansay
hungkag at walang laman, puso at kalooban.
Kaya naman sumasama ating loob
kapag minamahal natin ay walang utang na loob
dahil pag-ibig ang tanging nasa ating loob;
kapag pag-ibig ay hindi sinuob
upang humalimuyak gaya ng insenso at bulaklak,
ito'y nakukulob, umaantong, sa kamatayan humahantong.
Katulad ang pag-ibig ng tubig sa ilog
mahirap masundan pinagmumulan at patutunguhan
ngunit iyon ang kagandahan at kainaman
habang tayo'y patuloy sa pag-ibig, dumadaloy, umaagos
hindi ito nasasaid dahil ang Diyos ay pag-ibig
at walang hanggan na Siyang ating hantungan at kaganapan.

Panalangin para sa mga tinutuligsa

Lawiswis ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, 04 Setyembre 2020
Unang Biyernes ng Setyembre, Ika-XXII Linggo sa Karaniwang Panahon
1 Corinto 3:18-23  ///  Lukas 5:33-39
Larawan kuha ni G. Angelo N. Carpio, Hunyo 2020.
O Kamahal-Mahalang Puso ni Hesus,
tulungan Mo kami na Ika'y matularan sa pakikinig sa kapwa.
Nawa aming mapalampas ano man ang hindi mabuting sinasabi
laban sa amin at sa halip ay aming pagyamanin aming karanasan
at palalimin aming katauhan.
Katulad ni San Pablo sa kanyang sulat sa mga taga-Corinto,
“Walang anuman sa akin ang ako’y hatulan ninyo 
o ng alinmang hukuman ng tao; 
ni ako ma’y di humahatol sa aking sarili.  
Walang bumabagabag sa aking budhi, 
ngunit hindi nangangahulugang ako’y walang kasalanan.  
Ang Panginoon ang humahatol sa akin." (1Cor.4:3-4)
Siya namang tunay, Panginoon!
Palaging mayroong masasabi makakating labi
laban sa amin palagi ano mang buti aming mga gawi.
Bakit nga po ba sa gitna nitong pandemya
laganap hindi lamang sakit kungdi galit at pagmamalupit
masasakit na pananalita ng ilan naming kapwa?
Tulungan mo kami, O Hesus
 na dalisayin aming puso at kalooban, 
maging bukas sa mga pagkakataon na magbago 
gaya ng Iyong turo sa Ebanghelyo:
“Walang pumipiraso sa bagong damit 
upang itagpi sa luma.  
Kapag ginawa ito, masisira ang bagong damit 
at ang tagping bago ay hindi babagay sa damit na luma." (Lk.5:36)
Lagi naming panghawakan 
na higit na mahalaga ang Iyong sinasabi Panginoon
kaysa sinasabi ng tao dahil Ikaw pa rin sa kahuli-hulihan
ang sa amin ay hahatol at papataw ng kapasyahan 
kaya nawa Ikaw ang aming pakinggan 
hindi pinagsasabi sa amin ay kumakalaban.
Amen.
 

Panalangin laban sa pagkakanya-kanya

Lawiswis ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, Ika-02 ng Setyembre 2020
Halaw sa mga pagbasa mula sa 1 Corinto 3:1-9 at Lukas 4:38-44
Miyerkules sa Ikadalawampu't-Dalawang Linggo sa Karaniwang Panahon
Larawan kuha ng may-akda, Pulilan, Bulacan, Pebrero 2020.
Panginoong Hesus, 
tulungan mo kaming makalaya 
sa aming sakit ng pagkakanya-kanya
liwanagan aming mga puso at kalooban
upang iwanan mga hinahangaan naming sinusundan
na nagiging sanhi ng mga kampi-kampihan at labanan
mula sa tahanan hanggang paaralan, 
sa pamayanan at maging sa simbahan
lalong-lalo na sa larangan ng pulitika. 
Buksan mo ang aming mga isipan at kalooban, 
punuin ng Iyong Espiritu Santo ng katotohanan
na kaming lahat ay pawang Iyong mga manggagawa 
sa iisang bukirin na tanging Ikaw lamang 
ang nagpapatubo at nagpapalago
 sa pananampalataya at mabubuting gawaing 
aming inihahasik at dinidiligan (1Cor.3:8-9).
Higit sa lahat, 
amin sanang mapagtanto
sa tuwing kami ay mayroong iniidolo 
maliban sa Iyo, Panginoong Jesu-Kristo,
lalo kaming nagiging palalo 
tulad ng kuwento sa Ebanghelyo:
ayaw kang paalisin ng mga tao sa kanilang lugar
hindi lamang sa sila'y bilib na bilib sa Iyong kapangyarihan
kungdi dahil higit silang makikinabang 
sa Iyong kapanatilihan.
Amen.
Larawan kuha ni G. Jim Marpa, 2019.

Panalangin sa mga ginigipit

Lawiswis ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II
Paggunita sa Pagpapakasakit ni San Juan Bautista, Ika-29 ng Agosto 2020
Ama naming mahabagin,
ngayong ginugunita namin 
pagpapakasakit ni San Juan Bautista, 
Inyo sanang dinggin aming panalangin
para sa maraming kapatid namin na ginigipit, iniipit;
ang iba sa kanila ay nakapiit
marami ang lugmok sa pait at sakit na sinapit
mula sa mga makabagong Herodes at Herodias
na prinsipyo at pagkatao, ipinagpalit sa ginto.
Inyong patatagin paninindigan sa katotohanan 
katulad ni San Juan Bautista
upang ipagpatuloy pakikipaglaban 
nasaid man ang kabuhayan
at tanging pinanghahawakan 
dangal ng katauhan.
Ikaw lamang Panginoon
ang nakaaalam ng higit na mainam
kami ay Iyong turuan at tulungan
katulad ni San Juan loob mo ay masundan
kami ma'y maging palatandaan
ng Iyong kapanatilihan sa gitna ng mga 
pag-uusig at kahirapan.
Amen.

*Mga larawan sa itaas: una ang painting ni Caravaggio ng pagpupugot sa ulo ni Juan Bautista mula sa wikimedia.org; biktima ng tokhang mula sa Philippine Daily Inquirer; umiiyak na empleyado ng ABS-CBN mula sa Reuters.org; at mga locally stranded individuals sa ilalim ng flyover malapit sa NAIA kuha ni G. Raffy Tima ng GMA-7 News.

Dalangin para sa mga Ina sa paggunita kay Santa Monica

Lawiswis ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, Ika-26 ng Agosto 2020
Larawan nina Sta. Monica at San Agustin mula sa Google.
O Santa Monica,
matimtimang ina ni San Agustin
tulungan mong makarating aming dalangin
sa Diyos Ama nating mahabagin
na Kanya sanang pagpalain, ibigay mga hiling
ng lahat ng ina sa Kanya dumaraing
sa araw-araw na mga pasanin at gawain;
pagaanin kanilang mga tiisin
pahirin ang mga luha sa kanilang mga mata
ibalik ang sigla at tuwa sa kanilang mga mukha
samahan sa kanilang pangungulila
lalo na mga biyuda at nawalan ng anak;
higit sa lahat, Santa Monica
iyong ipanalangin mga ina na katulad mo
mapagbago asawa at anak na barumbado
tularan iyong pananampalataya at pag-asa
kay Kristo Hesus na nagkaloob sa atin 
ng Kanyang Ina si Maria
upang ating maging Ina
na siyang iyong ginaya 
at tinularan hanggang kamatayan.
Amen.
Larawan ng painting ni Titian ng “Assumption of the Virgin” (1518) mula sa wikidata.org.

Republikula ng Pilipinas

Lawiswis Ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, Ika-24 ng Agosto 2020
Larawan kuha ng may-akda sa Pulilan, Bulacan, Enero 2020.
Ang sabi nila
buhay ay parang isang pelikula
tayong lahat ang bida at artista;
kaya lalo nang malaking pelikula
at tiyak patok sa takilya
pelikula ng ating republika!
Siyempre, lahat ay pabida
gusto umeksena
hindi lang sa Palasyo at Kongreso
pati na rin sa mga paseo basta matao.
Ang nakakatawa pero bumebenta
lalo na sa mga tanga 
mga artista nagpipilit sa pulitika
mga pulitiko umaarte, nagpapabebe!
Dating pelikula ng ating republika
makasaysayan at makahulugan
maituturing na isang sining
nababanaagan maningning na liwanag
 katulad din ng pinilakang tabing
kapupulutan ng mga ginintuang aral
mga talastasan at eksena 
mula sa mga aninong gumagalaw;
nang magdeklara ng Martial Law
nagsimula rin ang kasalaulaan
ng pamahalaan maging sa sinehan
kung saan mga hubad na katawan 
 pinagpipistahan, kunwari'y film festival
ang totoo ay karnabal.
Nagwakas din at nagsara ang tabing
ng malagim na yugto ng kasaysayan natin
bagong simula ang dokyu ng EDSA
kinalaunan naging trahedya
pelikula ng republika, naging telenovela at komedya
nang maupo tunay na artista ng masa, 
nagreyna sa media at chika
puro artista, kaya dumagsa na rin sila
naging zarzuela pelikula ng ating republika
naglabo-labo at moro-moro, gumulo nang gumulo
kaya heto tayo horror na nakakatakot 
nakapangingilabot kadiliman 
at kasamaang bumabalot parang bangungot
hugot sa isang eksena ng pelikula na sana'y matapos na.
Ngunit kung titingnan
mga pelikulang horror walang laman
puro kabobohan at katangahan
dinaraan lang sa gulatan 
hanggang maging katatawanan.
Hindi ba't ganyang-ganyan 
ating lipunan at pamahalaan
isang malaking pelikulang katatakutan
na puro kabalastugan at kahangalan?
Kaya aking payong kaibigan, 
sa susunod na halalan
tanggihan, huwag nang pagbigyan 
mga artista sa pulitika, 
mga pulitiko na payaso!
Photo by Pixabay on Pexels.com

Basta may panlasa at pang-amoy, ayos na!

Lawiswis ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, Ika-21 ng Agosto 2020
Larawan kuha ni G. Jim Marpa, 2019.
Ngayong panahon ng COVID-19
sumagi sa akin mga turo ng dalawang pari
na napakalapit at mabuti sa akin:
Una ay si Padre Nanding 
malimit sabihin sa akin
"Pinakamasarap makasama
tao na mayroong panlasa";
"iyong iba," aniya, 
"pakanin mo ng buong baka,
hindi pa rin masaya!"
Ikalawang paring butihin
ay si Padre Johann 
madalas ako paalalahanan
"Biyaya ng Diyos ang ganang kumain
dahil ibig sabihin
wala kang sakit na dapat intindihin
di tulad ng ibang hindi makakain."
Nakatutuwang isipin at malayin
kung paanong noong panahon natin
mga mumunting butil ng pagkain
pinahahalagahan upang huwag sayangin;
ngayon naman ating alalahanin
itong ating panlasa at ganang kumain
mga biyayang hindi napapansin;
magdildil ka man ng asin o 
maalat man o maasim ulam na inihain
huwag nang punahin o laitin 
sapagkat iyong nalalasap pa rin
ang pagkain at walang COVID-19!
Sa hapag ng pagkain
mga samahan at ugnayan natin
nabubuo, tumatatag at tumitibay
kaya sa ating buhay
masarap kasabay
sa paglalakbay
mayroong panlasa
at maganang kumain,
basta huwag lang sasairin
at uubusin ang sinaing 
baka iba hindi na makakain
dahil ikaw pala ay sakim!
Photo by Pixabay on Pexels.com
Ito naman ang habilin na galing sa akin:
basta nakaka-amoy ng masarap na lutuin
maski hindi sa iyo ang pagkain
matuwa ka na rin, wala ka pang COVID-19;
gayun din naman, 
iyo nang kalimutan hindi man kagandahan 
 ilong na ngayon ay natatakpan
makaamoy man ng alimuong
makalanghap man ng masansang
at masamang hangin ay mabuti pa rin:
nakakahinga ka ng malalim
wala kang COVID-19!
Larawan kuha ni G. Jim Marpa, 2019.

Ano pa ang kulang sa akin?

Lawiswis ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, Ika-20 ng Agosto 2020
Larawan kuha ng may-akda, Sacred Heart Novitiate, Novaliches, 2018.
Minsa'y lumapit kay Hesus
kabataan na ibig malaman 
tunay na kabutihan
upang maranasan
kaganapang inaasam;
kulang aniya sa kanya
pagtalima sa mga utos 
at tuntunin ng Diyos
kaya sinundan niya 
ng isa pang tanong ang Panginoon:
"Ano pa po ang kulang 
upang aking makamtan
buhay na walang hanggan?"
ngunit nang mapakinggan 
anyayang talikuran mga ari-arian, 
dagli siyang lumisan na luhaan
si Hesus ay iniwanan, 
kayamanan hindi niya kayang talikuran..
Marahil iyo ring naranasan
maging katulad niyong kabataan
na maguluhan at mag-asam
sa kabila ng marami nang nakamtam
bakit parang kulang pa rin
itong buhay natin
walang kahulugan at kaganapan
hindi na tayo masiyahan
sa dating kinagawian;
anong laking kabalintunaan
sa tuwing nagtatanong
sa gitna ng katahimikan
itong ating kalooban
"Ano pa nga ba ang sa akin ay kulang?"
samantalang ating katayuan
 sapat lamang sa pangangailangan
hindi nagkukulang maging sa
mga kaibigan at gawang kabutihan.
Pagmasdan bugtong at palaisipan
nitong ating buhay at kapalaran
kailanman hindi kayang tapatan
ng ano mang kayamanan o katanyagan
maging ng sino pa mang nilalang
sapagkat itong ating kalooban
sadyang nilikha upang panahanan
ng Panginoong Diyos na ating pinagmulan
at siyang ring hahantungan;
 tuwing sumasagi itong katanungan
"Ano pa nga ba ang sa akin ay kulang?"
iyan ay tiyak na palatandaan 
na tayo ay nasosobrahan
kailangan nang mabawasan
at mawalan
upang mapunan
tangi ng Diyos lamang
na Siya nating kapanatagan at kapayapaan.
Larawan kuha ng may-akda, Lawa ng Galilea (Tiberias) sa Israel, Mayo 2017.