Ang Diyos at ang kulay ng hangin

Lawiswis ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, Ika-30 ng Setyembre 2022
Larawan kuha ng may akda, bukang liwayway sa Lawa ng Tiberias, Israel, Mayo 2019.
Kay sarap namnamin,
kaninang pagkagising
Iyong tugon Panginoon namin
sa mga tanong ni Job
na amin ding dinaraing
sa gitna ng maraming hirap at tiisin:

"Job, 
nakalikha ka ba
kahit isang bukang liwayway?
Ang daigdig ba ay ang iyong
naigawa ng tanglaw?
Napunta ka na ba sa
pinagmumulan ng bukal?
Nakalakad ka na ba sa 
pusod ng karagatan?
Alam mo ba kung saan nanggaling
ang liwanag, o and kadiliman,
kung saan nagbubuhat?
Ang mga ulap ba iyong mauutusan
sa lupa ay magbuhos ng malakas na ulan?"
(Aklat ni Job 38:12-13, 16, 19, 34)
Inyong ipagpaumanhin
Panginoong namin
kapangahasan Ikaw ay tanungin, 
usisain kapag mabigat aming pasanin
 kami ay patawarin
katulad ni Job iyong dinggin:

"Narito, ako'y hamak, 
walang kabuluhan,
walang maisasagot, 
bibig ay tatakpan
hindi na kikibo, 
mga nasabi'y di na uulitin"
(Aklat ni Job 40:4-5).
Hinding hindi namin
makakayang sagutin
ni arukin kalaliman 
nitong maraming lihim 
ng buhay lalo't kung madilim;
sana'y Iyong dalisayin, Panginoon
aking mga paningin, upang Ikaw ay
malasin tulad ng kulay ng hangin!
Larawan kuha ni Bb. Jo Villafuerte, pagbubukang liwayway sa Atok, Benguet, Setyembre 2019.

Katulad ni Job

Lawiswis Ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, Ika-28 ng Setyembre 2022
Larawan mula sa commons.wikimedia.org ng painting na “Job on the Dunghill” ni Gonzalo Carrasco ng Mexico noong 1881.
O Panginoong ko,
turuan mo ako na tularan
si Job na iyong lingkod,
tapat at walang pasubali
pananampalataya sa iyo;
katulad ni Job
ako man ay makadaing sa Iyo 
ng buong giliw at pagtitiwala 
sa dinaranas na hirap at hilahil;
katulad ni Job
ako man ay magsuri at magnilay
sa Iyong kadakilaang taglay,
magtanong at makinig,
manahimik at namnamin
kaysa Ikaw ay usisain;
katulad ni Job
mapagtanto ko mga
katanungan sa buhay ay
hindi tulad ng mga tanong sa paaralan
mga sagot ay kaagad matatagpuan
sa Google o sa computer 
o sa pormula ng matematika;
katulad ni Job
hayaan mo po ako na mabalot
ng Iyong hiwaga Panginoon
patuloy na tumugon sa 
maraming paghamon
na sa tamang panahon,
ako man ay makaaahon
matatag at dalisay
aking katauhan
matalik ang ugnayan
sa Iyo at sa kapwa nahihirapan;
katulad ni Job
mas nanaisin ko rin
na lumakad sa gitna ng dilim
hindi ka man tanaw ng aking paningin
basta Ikaw ang kapiling
kaysa tumahak sa huwad na liwanag
ng mundo, lugod at bisyo ang gusto! 

Liham ni Lazaro sa mayaman

Lawiswis ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, Ika-28 ng Setyembre, 2022
Larawan mula sa https://krugsstudio.blogspot.com/2016/07/does-anyone-write-letter-anymore.html

Hitik sa mga kahulugan ang talinghaga ng mayaman at ni Lazaro noong araw ng Linggo (Lukas 16:19-31). Kaya namang aking napag-isipan ano nga kaya at sumulat si Lazaro doon sa mayaman? Ano kaya kanyang sasabihin?

Isang kathang-isip lamang ang liham na ito katulad na rin ng talinghaga ng Panginoong Jesu-Kristo. Gayon pa man, batay ito sa mga kuwento na aking pinakinggan at pinagnilayan mula sa mga tao na aking nakadaupang-palad sa mahabang panahon bilang pari. Sinikap ko na mahabi kanilang mga istorya ng buhay na parang hibla ng sinulid upang maging isang telon na maglalarawan ng iba’t-ibang mukha ni Lazaro at ng mayaman.

Wala akong pinatatamaan maliban sa maihatid mahalagang mga aral ng naturang talinghaga ukol sa buhay at kamatayan na tila nalilimutan na ng maraming pamilya at mag-anak kung saan maraming mayaman at Lazaro na nakalupasay, pinababayaan at tinalikdan.

Sinabi ni Jesus sa mga Pariseo, “May isang mayamang nagdaramit nang mamahalin at saganang-sagana sa pagkain araw-araw. At may isang pulubing nagngangalang Lazaro, tadtad ng sugat, na nakalupasay sa may pintuan ng mayaman upang mamulot kahit mumong nahuhulog mula sa hapag ng mayaman. At doo’y nilalapitan siya ng aso at dinidilaan ang kanyang mga sugat.

Lukas 16:19-21
Larawan ng painting ni Bonifacio de Pitati noong 1540 ng “Dives and Lazarus” mula sa commons.wikimedia.org.
Minamahal kong mayaman,

Ako nga si Lazaro at sumusulat ako sa iyo na manhid at ayaw pumansin sa akin dahil ako ay tadtad ng sugat sa buong katawan, nakakadiring tingnan sa aking karumihan at kawalan ng kagandahang mabanaagan dahil ako ay naiiba sa iyo na kinikilala at maraming kaibigan, malakas at malinis.  Kung tingnan.

Mabuti pa ang aso, napapansin ako, dinidilaan aking mga sugat na kailanma'y hindi niya mauunawaan pinagmulan at naging mga sanhi, na pawang mga tao ang may kagagawan.

Isang bagay lang ibig kong ipahayag sa iyo, kapatid ko na mayaman:  sapat na bang dahilan na ako ay iyong talikuran at kalimutan dahil lamang sa ilang halaga ng salapi, mga gamit at ari-arian gaya ng kapirasong lupa na higit pa ang sukat sa ating libingan?

Dahil lamang sa magkakaiba nating paniniwala at sa iyong sariling katuwiran na hindi mabitiw-bitiwan ay ipagpapalit mo ako na kapwa tao gaya ng iyong ina o ama, at kapatid? 

Madalas, ako si Lazaro yung magulang na kung ituring ng mga anak ay kontra-bida sa buhay nila.  

Ikaw iyon, kapatid kong mayaman.

Ikaw iyong bata, yung anak na sadyang mayaman sa kaalaman at kahusayan sa maraming bagay ngunit hindi kailanman sasapat ang mga iyan upang tayo ay mabuhay; mahalaga ang mga kapwa, lalo na mga magulang na nagpalaki at nag-aruga sa atin, mga kapatid na kasabay nating lumaki at lumago, nagkamalay sa mundo, kasama at kasalo sa maraming pagkakataon ng buhay.

Walang perfect love maliban sa pag-ibig ng Diyos; ano man mga nakaraan ikaw ay nasaktan kung maari ay lampasan, pag-usapan, at magpatawaran.

Saan mang tahanan, maraming mga desisyon ang mga magulang na hindi nagugustuhan at marahil hindi rin naunawaan hanggang ngayon; sakaling nagkamali man mga magulang, hindi ba ang mga iyon din ang nagpatibay at nagpatatag upang mga anak ay maging mayaman?  Bakit sila ngayon ang iniiwan, mga Lazaro na nakalupasay sa pintuan na hindi pinapansin, ipinagpalit sa ego at prinsipyo?

Hindi ito drama dahil ang totoo, darating ang panahon tayong lahat mamamatay.

Huwag nating hintayin tulad sa talinghaga ng Panginoon na malibing at mabaon ang mayaman doon sa Hades; ibig mo ba talaga na tayo ay magkahiwalay hindi lamang sa daigdig kungdi hanggang sa kabilang buhay?

Huwag mo nang hintayin, kapatid ko na mayaman na matanawan ako, si Lazaro kapiling ni Abraham, walang dusa at sakit sa kabilang buhay habang ika'y hirap na hirap, kumakaway, tumatawag gayong kakilala mo naman pala ako.  Gayun din naman, kakilala mo rin pala si Amang Abraham --- kung gayon, ikaw ay Kristiyano katulad ko, kilala si Kristo, sumasamba sa Diyos nating Ama!  Bakit hindi mo ako nakilala noong tayo ay nabubuhay pa?

Bahala ka kung ayaw mo pa rin akong pansinin; ito na lamang iiwanan ko sa iyo, higit sa lahat:  huwag kang umasa at maniwala sa ilusyon na makapagbabago ka pa sa tamang panahon lalo na kung kapani-paniwala ang magsasabi na mayroon nga buhay sa kabila!  Ilusyon lang yan na may oras pa upang magbagong-buhay....

Habang maaga pa, magbalik-loob sa Diyos upang siya ay matagpuan at makilala sa mukha ng bawat kapwa, lalo na sa mga Lazaro na tadtad ng sugat ang katawan, nakalupasay sa iyong harapan. 


Lubos na gumagalang,

Lazaro
(Mula sa salitang Hebreo
"El 'azar", ibig sabihi'y
"sinagip ng Diyos".)
Larawan kuha ni G. Jay Javier sa Taal, Batangas, 15 Pebrero 2014.

Talinghaga ng ugnayan natin

Lawiswis ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, Ika-26 ng Setyembre 2022
Larawan mula sa bloomberg.com ng isang homeless sa New York habang dinaraos noon ang fashion week, 2019.

Sinabi ni Jesus sa mga Pariseo, “May isang mayamang nagdaramit nang mamahalin at saganang-sagana sa pagkain araw-araw. At may isang pulubing nagngangalang Lazaro, tadtad ng sugat, na nakalupasay sa may pintuan ng mayaman upang mamulot kahit mumong nahuhulog mula sa hapag ng mayaman. At doo’y nilalapitan siya ng aso at dinidilaan ang kanyang mga sugat.

Lukas 16:19-21
Alam na alam natin 
ang talinghagang ito
na marahil isasaysay muli 
sa atin ni Kristo
upang magising ating pagkatao, 
makilala sinu-sino
mga tinutukoy 
nitong kuwento
na walang iba kungdi tayo.
Tayo ang mayaman
sagana sa pagpapala di lamang
ng magagarang damit at gamit,
pagkain at inumin
kungdi ng biyaya ng buhay
handog ng Maykapal
na sawimpalad ay ating 
sinasarili, manhid sa kapwa
sarili ang sa tuwina ay tama.
Mayaman tayo 
sa mga pagpapala
ngunit hindi mabanaagan
ni masilayan aliwalas
nitong mukha, ipinagkakait
mga ngiti sa labi, hindi mabati
nakakasalubong upang mahawi
lambong ng kalungkutan,
mapawi pati mga sakbibi.
Ang tunay na mayaman
Diyos ang kayamanan
kanyang nababanaagan 
sa mukha ng bawat kapwa 
na kanyang pinahahalagahan
kesa sa gamit o kasangkapan;
hindi siya kailangang lapitan
ni daingan sapagkat dama niya
hirap at kapighatian ng nahihirapan.
Huwag tayong pakasigurado
na tayo ay mabuting tao
hindi tulad ng mayaman
sa talinghaga ni Kristo
sapagkat si Lazaro
ang taong pinakamalapit
sa iyo, nakalupasay,
nariyan lang sa tabi mo
nilalapitan ng aso maliban sa iyo.
Si Lazaro ang nanay
at ginang ng tahanan
tadtad sa sugat ang katawan
mula sa paglapastangan
ng mga anak at panloloko
ng sariling esposo;
ang mga lola at lolo rin
si Lazaro na namumulot ng mumo
ng pansin at kalinga mula sa mga apo.
Kung minsan si Lazaro
yaong nagtatrabaho sa barko
o malayong dako ng mundo
gaya ni tatay o nanay, ate o kuya
nasaan man sila, tanging pamilya
ang nasa puso nila
 hindi alintana kanilang
pagtitiis at pagpapagal
winawalwal ng kanilang minamahal.
Sino nga ba ako
sa talinghagang ito?
Ang mayaman na manhid
walang pakialam sa kapatid
o si Lazaro nagtitiis ng tahimik
walang imik sa kanyang sinapit
tanging sa Diyos nakakapit
nananalig sa Kanyang pagsagip
upang langit ay masapit!

Maligayang kaarawan, mahal na Birheng Maria, aming Ina!

Lawiswis Ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, Ika-8 ng Setyembre 2022
Kapistahan ng Pagsilang ng Mahal na Birheng Maria, Ina ng Diyos
Larawan kuha ng may-akda, 2019.
O Diyos Amang mapagmahal sa amin, 
kay sarap isipin at namnamin pagdiriwang 
ng pagsilang ng Mahal na Birheng Maria
na Ina ni Hesus at Ina din namin.
Sa unang tingin marahil tatanungin
bakit ang kuwento sa ebanghelyo ay pagsilang ng Kristo?
Ngunit sa dakilang karunungan po Ninyo, O Diyos Ama
dito Mo ibinalot kagandahan at kabutihan
hindi lamang ng kapistahan 
kungdi ng katotohanang hatid nito:
Dumating si Hesus na Anak Mo sa pamamagitan 
ng dalawang mabubuting tao ayon sa plano at kalooban Mo: 
si Jose na mula sa angkan ni David 
na lahi ni Abraham
naging kabiyak ng puso ni Maria
na siyang Ina ng tinatawag naming Kristo.

Alam nating sa lahat ng bagay, ang Diyos ay gumagawang kasama ang mga nagmamahal sa kanya, ang mga tinawag ayon sa kanyang panukala, sa kanilang ikabubuti. Sapagkat sa mula’t mula pa’y alam na ng Diyos kung sino ang sa kanya; At ang mga itinalaga niya noong una pa ay kanyang tinawag. Ang mga tinawag niya ay kanya ring pinawalang-sala, at ang kanyang mga pinawalang-sala ay kanya namang binigyan ng karangalan.

Roma 8:28-29, 30
Walang pa-chamba-chamba
sa Iyo, O Diyos naming Ama
katulad ng sulat ni San Pablo sa mga taga-Roma:
bahagi ng iyong dakilang plano ang aming
pagsilang at pagparito upang tawagin at piliin
kay Kristo na pumarito din ayon sa iyong plano;
kaya naman aming dalangin, 
matularan namin Mahal na Birheng Maria
sa pagiging masunurin si Kristo ay dalhin
at maibahagi sa mga namimighati at sawi;
higit sa lahat, nawa mahubog din kami
tulad ni Maria sa katauhan ni Kristo na anak niya
upang sa aming kapanatilihan
hatid niyang kaligtasan at kagalakan,
kagalingan at kaliwanagan
laging maranasan!
Maligayang kapistahan ng iyong pagsilang,
Mahal na Birheng Maria!
Salamat sa iyong pakikiisa sa plano ng Diyos
pati kami ngayon ay nalapit sa Kanya kay Kristo
na iyong isinilang at hindi ipinagkait kanino man;
Ipanalangin mo kami, Birheng Maria na aming Ina,
huwag mawalay bagkus patuloy na lumapit at kumapit
kay Jesus na aming kapatid;
katulad mo ay amin ding mahalin
at pahalagahan bawat buhay na kaloob ng Diyos Ama,
lalo na mga nasa pinakamahinang kalagayan
sa sinapupunan ng kanilang ina 
at sa mga nasa katandaan at banig ng karamdaman.
Ngayong panahon pa rin ng pandemya
aming hiling pa rin ang iyong mga panalangin
Mahal naming Ina, kami ay laging pagpalain!
Amen. 

Agosto beinte-uno

Lawiswis ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, Ika-21 ng Agosto, 2022
Larawan mula sa inquirer.net, 21 Agosto 2021.
Agosto 21, 2022. 
Ganito rin noong Agosto 21, 1983.
May kakaibang pakiramdam.
Mayroong nangyayari.
Mayroong nangyari.
At mayroong mangyayari.
Pero, sayang.
Matatagalan na yata na
mayroon pang muling mangyari
na gayong uri ng kabayanihang
limutin ang sarili para sa bayan;
sayang, bakit natin pinabayaan
rurok ng kasaysayan
upang muling ilugmok sa kadiliman?
Gayon nga yata ating kapalaran,
tulad ng ugoy ng duyan itong kasaysayan;
hindi ko maiwasan maramdamam
ni Simoun sa El Filibusterismo
na hindi ko na nga yata maabutan
pagbubukang-liwayway ng Inang Bayan
kaya sa mga nalalabing panahon
nitong kadiliman, maging munting liwanag
upang aking mabuksan mga mata at
kamalayan ng kabataan sa katotohanan;
higit sa lahat,
huwag nang asahan mga karamihan
tularan si Ninoy
talikuran sariling kapakanan
para sa bayan.
At magbakasakaling mayroong
muling matauhan
sa awa at biyaya
ng Diyos na siyang hantungan
ng lahat ng kasaysayan.

“Sinasabi ko sa inyo ang mga bagay na ito upang makahati kayo sa kagalakan ko at malubos ang inyuong kagalakan. Ito ang aking utos: mag-ibigan kayo gaya ng pag-ibig ko sa inyo. Walang pag-ibig na hihigit pa sa pag-ibig ng isang taong nag-aalay ng kanyang buhay para sa kanyang mga kaibigan.”

Ang Panginoong Jesus noong Huling Hapunan, Juan 15:11-13

That most sweet 4-letter word, “Dear”

Quiet Storm by Fr. Nicanor F. Lalog II, 02 August 2022
Photo from https://krugsstudio.blogspot.com/2016/07/does-anyone-write-letter-anymore.html

Two amusing anecdotes happened with me recently that reminded me of this four-letter word rarely used these days that is so powerful yet very endearing and lovely, and so touching too. It is the word dear we often use in writing letters, at least for my fellow 57 year-olds and above.

Let’s begin with the more recent incident that happened yesterday when I went walking again after a one week break due to toxic schedules. I felt funny walking yesterday while stretching my arms and moving my head with everyone asking me what have happened that I was absent for so long. When I returned to the parish for a break, I met our Rector Fr. Elmer and told him to write me an “excuse letter” that says, “Dear Everyone: Please excuse Fr. Nick for not being able to walk last week due to pastoral reasons” which I would show whoever would ask me again of my long absence.

Photo by Eva Bronzini on Pexels.com

That was how I remembered – while still walking – something so stupid when I was in grade 3 after I had asked my dad to write me an excuse letter to my teacher after being absent due to a fever. Despite my failing memory at times, I vividly remembered yesterday that scene of how my dad took his yellow pad and removed the blue cap of his Bic Orange FINE BILLE CARBURE ball pen to write my excuse letter in just a minute which he asked me to read aloud.

That’s when problem arose: I protested to my dad why he wrote the word “Dear” in addressing my teacher!

Hindi ko malaman kung anong katangahan o kalokohan pumasok isip ko nung umagang iyon at hindi ko ma-take sinulatan ng daddy ko yung Grade 3 adviser namin ng “Dear Ms. Legaspi”? Kasi, akala ko noon yung “dear” ay para lang sa asawa at kasintahan. Akala ko nanliligaw daddy ko kay ma’am… Gara ano?

My dad, who has always been so cool, simply took off his glasses, grinned at me, impishly smiled and explained that “dear” was the standard salutation in letters. But I was adamantly holding on to my conviction that “dear” had romantic undertones that should not be used in writing excuse letters as I remained seated on our sofa, not touching my excuse letter and making face until my mom came to explain things to me, assuring me that it was ok with her for my dad to write my teacher with “Dear”.

Corny? Weird?

Yes, I am both corny and weird but as I matured – getting more corny and more weird than ever – I have come to keep that love affair with the word “dear” so alive and well with me. I use it to address not only friends and relatives, colleagues and acquaintances, but most especially God in my daily prayer blogs as I have learned that it expresses a special kinship, a special relationship that is so honorable and dignified.

Maybe it is no coincidence that dear is also a synonym for expensive, a direct opposite of cheap. It is very interesting that in Filipino, the words dear and expensive are translated as “mahal”, the opposite of cheap or “mura”. Mahal is love. From mahal comes mahalaga, equivalent to English as valuable and important. Things that are dear and expensive are always valuable.

Photo by Suzy Hazelwood on Pexels.com

The same is true when you address anyone with the salutation “Dear” – he or she is loved and valued with respect and honor.

Maybe, one reason we have lost the art of letter writing is not just due to computers and text messages but because we no longer value persons that much unlike before. There is something so special, so touching inside when one receives a letter or a card or even a postcard that makes you feel so good inside because you were thought of, remembered and cared for.

Gladden the heart of someone today by writing him/her with a short note saying hi or anything by starting with the word “Dear”. Try it. It feels good too to the letter writer.


Now, the very first incident that reminded me of the word “dear” happened the other Monday afternoon when I was called to our hospital for an Anointing of the Sick by the family of a patient who was transferred from the ICU to a regular room. Actually, I have visited the patient that Sunday before at the ICU, anointed him with Holy Oil and even gave communion to his family.

Photo by Daan Stevens on Pexels.com

When I arrived at the hospital room and saw again the wife seated on a wheelchair, crying like when I saw her at the ICU a day earlier, I realized it was not really the patient who needed me but his wife who could not accept the hard truth her husband was dying. So, I asked the other family members to leave the room as I counseled the wife to let go of her husband, to speak to him and tell him how much she loved him, not to worry about her, and most of all, to forgive him and say sorry as well for her sins to him.

The patient was 80 years old, so thin and pale, dependent on life-support system while the wife was 78 years-old who could barely walk except for very short distances. After a while of crying, the wife told me she was ready to speak to her husband to tell him those words we have rehearsed: “I love you”, “I forgive you”, “I am sorry” and “I now give you to Jesus, go and don’t worry about me.”

While assisting her to the bedside of her husband, I asked her how they called each other and, before answering me, she bowed her head, wiped her nose, and softly said, “dear”.

“Ah, dear po pala tawagan ninyo” as I led her closer to him.

Please forgive me… when I heard the woman told me how they called each other as “dear”, I felt the mischievous child in me giggling, so tickled with joy as I heard the woman almost whispering to her husband, “Dear… I love you”, “Dear…I forgive you for your sins against me”, “Dear… I give you back to God. I’m ok now.” What a kilig moment!

I felt like in a movie with two elderly couples together, the husband at the threshold of eternity with his loving wife calling him perhaps for the last time as “dear”. What a precious moment indeed when the patient responded by opening his eyes, making me wonder how he would say the word “dear” to his wife too!

The following day, the patient died peacefully. Most likely, after hearing again that lovely and assuring word, “Dear” by his wife. How I felt so dearly loved and blessed by God in answering his call to counsel the wife and return to anoint the man with Holy Oil for his final journey back home.

Thank you, my dear friends for bearing with me! Have a blessed, dearly loved week!

Photo by Mr. Chester Ocampo, springtime in Japan, 2017.

Santa Maria Magdalena, kaagapay sa kadiliman sa buhay

Lawiswis ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, Ika-22 ng Hulyo, 2022
Larawan ng fresco sa Simbahan ni San Francisco sa Assisi, “Noli Me Tangere” na ipininta ni Giotto de Bondone noong ika-13 siglo. Mula sa commons.wikimedia.org.
Ngayong palaging makulimlim 
ating panahon, ulan ay bumubuhos
katulad ng unos at kadilimang
bumabalot sa buhay ng karamihan,
kay gandang paglimi-limihan
at dasalan tagpo sa libingan ni Jesus
nang ito'y puntahan ng mga kababaihan
sa pangunguna ni Maria Magdalena
noong Siya ay muling nabuhay.

Madilim-dilim pa nang araw ng Linggo, naparoon na si Maria Magdalena sa libingan. Naratnan niyang naalis na batong panakip sa pinto ng libingan. Si Maria’y nakatayong umiiyak sa labas ng libingan; yumuko siya at tumingin sa loob. May nakita siyang dalawang anghel na nakaupo sa pinaglagyan ng ng bangkay ni Jesus, and isa’y sa gawing ulunan at ang isa nama’y sa paanan. Lumingon siya… at nakita niya si Jesus na nakatayo roon, ngunit hindi niya nakilalang si Jesus iyon.

Juan 20:1, 11-12, 14
Larawan mula sa GettyImages/iStockphoto.com.
Maraming pagkakataon
kapag labis ang aming hapis
Panginoon, ika'y hindi namin
nakikilala gayong katabi ka namin pala!
Katulad ni Santa Maria Magdalena marahil
ay mugto aming mga mata sa pagtangis
at dalamhati sa pagpanaw ng mahal
namin sa buhay o dili kaya habang 
nagbabantay sa naghihingalong mahal sa buhay.
Hindi ka rin namin makilala, Panginoon
katulad ni Santa Maria Magdalena
sa tuwina kami'y nagbabata ng hirap
at sakit dahil mahigpit aming kapit,
pilit ibinabalik nagbabaka-sakaling
mapanatili mga nagisnang gawi,
pakikipag-ugnayan sa pumanaw naming
mahal o sa nag-aagaw buhay na tiyak
kami'y iiwanan nang lubusan.

Tinanong siya ni Jesus, “Bakit ka umiiyak? Sino ang hinahanap mo?” Akala ni Maria’y siya ang tagapag-alaga ng halamanan, kaya’t sinabi niya, “Ginoo, kung kayo po ang kumuha sa kanya, ituro ninyo sa akin kung saan ninyo dinala at kukunin ko. “Maria!” ani Jesus. Humarap siya at kanyang sinabi, “Raboni!” – ibig sabihi’y “Guro.” “Huwag mo akong hawakan, sapagkat hindi pa ako nakakapunta sa Ama,” wika ni Jesus. “Sa halip, pumunta ka sa aking mga kapatid at sabihin mong aakyat ako sa aking Diyos at inyong Diyos.” Kaya’t si Maria Magdalena’s pumunta sa mga alagad at sinabi, “Nakita ko ang Panginoon!” At tuloy sinabi sa kanila ang bilin ni Jesus.

Juan 20:15-18
Larawan kuha ng may-akda,pagbubukang-liwayway sa Camp John Hay, Baguio City, Nobyembre 2018.
Panginoon, kami ay tulungan
kung maari tawagin din sa pangalan
upang ikaw aming makilala at 
maranasan sa piling namin
kung kami'y nabibigatan at
nadidiliman dahil iyong dahilan
sa pagparito ay upang kami ay samahan
pagaanin mga pasananin at hanguin 
tungo sa bagong buhay kaloob mo sa tanan.
Nawa katulad ni Santa Maria Magdalena
ikaw ay lubusan naming makilala
upang sa amin mabanaagan sinag ng
iyong galak at katuwaan, mga palatandaang
tunay ngang ikaw ay aming nakita,
maihayag sa salita at gawa Iyong mga
habilin huwag matakot sa dilim,
krus ay palaging pasanin,
yakapin kamatayan upang ika'y makapiling.
Santa Maria Magdalena
kay Jesus kami ay ipanalangin
kasamaan tuluyan na naming lisanin
kabutihan pawang aming gawin;
mga pumanaw naming mahal sa buhay
ipanalangin mo rin, Diyos ay sapitin
habang mga naghihingalo sa amin
loob ay palakasin, buhay na sasapitin
walang kahulirip at maliw!  Amen.
Larawan kuha ng may-akda, Jerusalem, 2017.

Liwanag ng pananalangin sa makulimlim na panahon

Lawiswis ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, Ika-15 ng Hulyo, 2022
Larawan kuha ni Greg sa Pexels.com
Tatlong linggo nang maulan,
makulimlim at mapanglaw ang
kalangitan habang dumaragsa naman
mga kahilingan ng pananalangin sa akin 
para sa maraming may sakit at karamdaman
ngunit, wala isa man sa kanila ang humiling 
na gumaling maliban sa pangalan nila ay
aking sambitin sa Panginoong butihin.

Madalas mga nagpapadasal
hiling lang naman ay panalangin -
hindi sinasabi kung para saan o
marahil ipinapalagay naunawaan na
kanilang ibig sabihin; gayon pa man,
sa aking paningin maganda itong gawain
tulad ng matutunghayan natin sa unang
pagbasa sa Misa kaninang umaga: 

Noong mga araw na iyon, nagkasakit nang malubha si Ezequias, kaya siya’y dinalaw ni Isaias na anak ni Amoz. Sinabi niya sa hari ang utos na ito ng Panginoon: “Ipatawag mo ang iyong sambahayan at gawin mo na ang iyong mga huling habilin, sapagkat hindi ka na gagaling.” Pagkarinig nito, humarap siya sa dingding at nanalangin. “O Panginoon, alam mo kung paano ako namuhay sa iyong harapan. Naglingkod ako sa iyo nang tapat at ang ginawa ko’y pawang nakalulugod sa iyong paningin.” Pagkatapos, nanangis siya nang malakas.

Isaias 38:1-3
Pagmasdan at pagnilayan 
panalangin ni Haring Ezequias:
wala siyang hiniling na gumaling
maliban sa alalahanin ng Diyos
kanyang naging buhay na matapat
at masunurin sa mga banal na alituntunin
kaya siya ay pinagaling
pati buhay niya ay napahaba din!
Maraming biyaya ang Diyos 
na binibigay sa atin na hindi
naman natin hinihiling dahil
batid Niya ang mabuti sa atin
bukod sa alam niya ating saloobin;
sa pagdarasal hindi mahalaga ating
mausal kungdi maranasan Kanyang
kapanatilihan at mapakinggan Kanyang kalooban.
Batid ng Diyos 
lahat ng ating pinagdaraanan
lalo ng mga may sakit at karamdaman
kaya sa ating pananalangin
damhin natin Siya ay kapiling
sarili ay maihain, tanggapin ating sasapitin
dahil sa pagsuko ng sarili natin
doon nagsisimula ating pag-galing!
Larawan kuha ng may-akda, 2020.
O Diyos Ama namin,
dama mo hirap at dusa namin
pati mga takot at pagaalinlangan
lalo na kapag may nagkakasakit sa amin;
tulungan po Ninyo kami sa Iyo
aming sarili ay maisuko,
manalig na kami ay hindi madaraig
dahil nagtagumpay na si Hesus sa
sakit at kamatayan upang kami ay
mabuhay magpakailanman.
Amen.

Ulan

Lawiswis ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, Ika-13 ng Hulyo 2022
Larawan kuha ng may-akda, 2016.
Itong ulan
ay kay buting paalala
sa atin ng kalikasan  
na kailanma'y hindi tayo nalilimutan
ng Panginoong Maykapal
sa ating mga pangangailangan;
dinidiligan nanunuyot na kapaligiran
maging ating katauhan, minsa'y
nagwiwilig lamang upang maibsan 
ang alinsangan at kung tag-ulan, 
bumubuhos upang lubluban 
labis nating karumihan!
Larawan kuha ng may-akda, 2020.
Itong ulan
maraming kahulugan
kadalasa'y pagpapala at
biyaya, tubig mula sa kalangitan
bagaman kung minsan
ay parang sumpa o parusa
tila mga patak ng luha 
tayo ay binabaha ng hirap
at hilahil, nalulunod sa pighati
at kalungkutan na tila walang katapusan.
Larawan mula Pixabay sa Pexels.com.
Itong ulan
mayroong taglay na katangian
wala sa ibang kalikasan
ang mangusap at magparamdam
dampian buong katawan tulad
ng isa pang kapwa nilalang
upang maranasan kalinisan at
kadalisayan nitong buhay
luntiang mga dahon, damdaming naaantig 
ng magkasabay na lamig at halumigmig!
Larawan kuha ni Peter Fazekas sa Pexels.com.