Ang ating pagkakamali

Lawiswis ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, Ika-10 ng Pebrero 2021
Larawan kuha ng may akda, Ikapitong Istasyon ng Krus sa Parokya ni San Ildefonso sa Tanay, Rizal.
Doon sa magandang simbahang
aming pinuntahan kamakailan
matatagpuan din kakaibang larawan
ng ikalawang pagkadapa ni Jesus
habang ang Kanyang krus ay pasan;
isa sa mga taga-usig Niya
hindi kita mga mata dahil 
suot niya may kulay na antipara
kagaya ng maraming nabubulagan
at hindi makita katotohanan
nasisilaw sa kapangyarihan
ngunit kaliwanagan ayaw masilayan.
Palagi namang kulang at kapos
ating kaisipan at karunungan
kahit anong ingat at siyasat
hindi sasapat;
Diyos lamang ang ganap
na Siyang nakasisipat
ng mga magaganap
na ni wala sa ating mga hinagap
kaya naman madalas mas mainam pa
na ating matanggap kahit mabigat
kakulangan maging kahangalan
ng mga nanunungkulan.
Madalas aking napag-iisipan
sa dami ng mga kamalian
kagagawan ko o ng iba pa man
kailanma'y hindi naman ako pinabayaan
ng Panginoong Maykapal;
sinasamahan maging sa pagpapasan
ng mga pinagdurusahang bunga
ng mga kasalanan at kamalian
hanggang sa maliwanagan
lahat ay malampasan
at muling makabangon
sa Kanyang kabutihan at kaganapan.
Ito ang ating panaligang
katotohanan sa ating buhay:
lahat ay nagkakamali
maging mga pari
ngunit si Jesus kailanma'y
hindi nagkamali
sa atin ng Kanyang pagpili
kaya tayo ay manatili
 huwag managhili
patunayan nating hindi Siya nagkakamali
 magsumakit sa Kanya mapalapit
hanggang ang langit ay masapit!
Mayroong mga nagsasabi
ito raw lalaking nakasalaming may kulay
ay si Caiaphas na punong pari
na siyang humatol laban kay Jesus
nang Siya ay litisin ng Sanhedrin
nang dakpin noong gabi sa hardin
habang nananalangin;
kay gandang pagnilayan
ngayong aming lipatan ng kaparian
paalala sa amin ng yaring larawan
alisin na at hubarin salamin na madilim
upang makita si Jesus nakadapa sa tabi.
Detalye ng larawan sa itaas ng Ikapitong Istasyong ng Krus sa Simbahan ng Tanay na inukit noon pang 1785.

Ang tunay na nakakatakot

Lawiswis ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, Ika-5 ng Enero 2021
Larawan kuha ng may-akda, Kapilya ng Banal na Mag-Anak, Sacred Heart Spirituality Center, Novaliches, QC, 2016
Maraming pagkakataon
mas nakakikilabot
mas nakakatakot
maniwala sa Diyos
kesa multo dahil ang Diyos
totoong totoo,
samantala ang multo
nasa guni-guni mo lang ito.
Nasubukan mo na bang manalangin
ng taimtim
habang ang lahat sa iyo
ay pagkadilim-dilim?
Para kang isang baliw
nagsusumamo sa Diyos
sa iyong mga hiling at hinaing
ngunit parang di ka naman Niya pansin?
O kaya naman
kung minsan sa iyong karanasan
tila wala nang maasahan
ang lahat ika'y iniwanan
at wala ka nang ibang patutunguhan
maliban sa Siya na lang ang panaligan
parang suntok sa buwan
kung ikaw ma'y mapagbibigyan?
Hindi ba't sa kahuli-hulihan
Diyos parating nariyan
nasa tabi mo lamang
hindi ka naman Niya iniiwan
ika'y sinusubukan lamang
habang ginagawan Niya ng paraan
iyong maselang na katayuan
hindi magluluwat, tiyak na malalampasan?
Mahirap talagang ipaliwanag
yaring hiwaga ng ating buhay
na sa Diyos lamang nakasalalay;
kahit anong sablay
minsa'y wala kang kamalay-malay
puno pa rin ito ng maraming kulay
dahil tunay na tunay
ang Diyos sa atin nakikipamuhay!
Kaya manalig ka na sa Diyos tuwina
maski hindi mo Siya nakikita
marami ka pang lalong makikita
di lamang sa iyong mga mata
kungdi pati sa kaluluwa
hiwaga at katotohanang
di maaarok kaya nakakatakot kasi...
damang-dama mo Siya dahil katabi mo na pala!
(At magulat ka pa!)
Larawan kuha ng may-akda, 28 Disyembre 2020.

*Tingnan din naunang tula, https://lordmychef.com/2020/06/18/ang-tunay-na-nakakikilabot/.

Pasko… na naman?!

Lawiswis ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, Ika-25 ng Disyembre 2020
Larawan kuha ni G. Marc Angelo Nicolas Carpio, Pasko 2020 sa aming parokya.
Pasko na naman.
Yan palaging sambit ng karamihan
minsan hindi maintindihan
palaging inaabangan
pero kapag nariyan na
parang tinatabangan
inaayawan
maski kinaiinisan.
Kapag natutuwa, nakangiti mga labi
sabay sabi, "(Yehey!) Pasko na namann!!!"
Pero kung nagagalit, mata'y nanglilisik:
"Pasko na naman!?!"
Kapag nagtataka, nagugulat,
mabilis pagbigkas, sa dulo umiigkas
"Pasko na naman???"
At kung walang pakialam,
malamlam mukha, halos ibulong
"Pasko na naman."
Larawan kuha ni G. Marc Angelo Nicolas Carpio, Pasko 2020 sa aming parokya.
Iisang pangungusap
nababago dating
kung saan ang diin
kung bigkasin
batay sa damdamin
nababago ibig sabihin
ngunit kahulagan
at aral nananatili pa rin.
Hindi maililihim
sa likod ng mga katagang
"na naman"
nararamdaman
panghihinayang, pagsisi
tila mayroong gustong aminin;
ang iba naman pilit walang kibit
dahil sa sakit at pait na sinapit
kunwa'y walang pakialam
Pasko kinakalimutan.
Larawan kuha ni G. Marc Angelo Nicolas Carpio, Pasko 2020 sa aming parokya.
Pasko ay higit pa sa petsa
pera, damit at mga regalo
magarbong pagsasalo-salo;
Pasko ay pagparito sa mundo
ng Diyos na nagkatawang-tao
pangalan ay Jesu-Kristo
upang iligtas tayo
mahango sa pagkakasala.
Mababago pagbigkas
pagbati ng "Maligayang Pasko"
ngunit kahulugan mananatili
magpakailanman
ang pag-ibig na walang hanggan
ng Diyos na atin unang nagmahal
gumawa ng paraan
kaya sumilang sa sabsaban
sa ilalim ng malaking kadiliman
Kanyang Anak upang tayo samahan, damayan!
Larawan kuha ni G. Marc Angelo Nicolas Carpio, Pasko 2020 sa aming parokya.

Bakit inaabangan ang Pasko?

Lawiswis ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, Ika-07 ng Disyembre 2020
Larawan kuha ni Bb. Jonna S. De Guzman, Parokya ni San Juan Apostol at Ebanghelista, Bagbaguin, Santa Maria, Bulacan (05 Disyembre 2020).
(Una itong nilathala ika-28 ng Nobyembre 2018 at ngayon ay isina-ayos kaugnay ng mga nangyayari tulad ng COVID-19.)
Bakit nga ba tayo sabik sa Pasko,
ano ating inaabangan
at palagi tayong mayroong countdown?
Kung ang Pasko ay isang petsa lang,
bakit hindi na lang tayo magbilangan
Bagong Taon pa lamang? 
Balikan ating mga karanasan
ng mga Paskong nagdaan, paano tayo natigilan
Kapag nagkaubusan ng pagkai’t mga pamaskong pinaghandaan.
Ito nga lang ba ang dahilan at kahulugan ng Kapaskuhan?
Lahat ng kaabalahanan at kapaguran sa paghihintay
Di malaman kung napasaan?
Diwa ng Pasko, sa puso sumisilang
araw-araw itong maipagdiriwang
pananahan ni Hesus sa ating kalooban.
Ang Pasko ay isang kaganapan
nang ang Diyos ay makialam
sa ating mga kaguluhan:
Kanyang pinunan 
ating kakulangan
Binigyang saysay
buhay nating walang kabuluhan
upang tayong sinilang sa kasalanan,
 magkaroon ng kabanalan.
Sa panahong ito ng pandemya
maraming problema
sana ating makita
sumapit ang Pasko
sa panahong magulo din
balot ng kadiliman
buong kapaligiran.
Si Hesus
wala na sa sabsaban
kungdi naroon sa ating puso
at kalooban na siyang pinagmumulan
ng bawat kaguluhan;
Mamuhay tayo’ng lagi sa Kanyang kapanatilihan
Upang ngayon pa lamang ay maranasan hatid Niyang kagalakan
Kesa ito’y abangan at malibang sa pagbibilang ng petsa at buwan.
Larawan kuha ng may-akda, Pasko 2019.

Tuloy pa rin ang Pasko!

Lawiswis ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, Ika-01 ng Disyembre 2020
Larawan kuha ng may-akda, Unang Linggo ng Adbiyento, 29 Nobyembre 2020.
Tuloy pa rin ang Pasko 
sa gitna ng COVID-19
maski na kaunti
at mahina 
taginting ng mga kaha
dahil walang regalong 
iintindihin 
bibilhin o sale na susugurin;
simbahan sana ang tunguhin
upang manalangin
at linisin
puso at kalooban 
para kay Kristong
darating.
Tuloy pa rin ang Pasko
sa gitna ng COVID-19
at sana'y wala nang umawit
ng mga huwad na caroling
na paksa ay pag-ibig 
na sinungaling
puro lamang damdamin;
nang si Kristo ay dumating
ipinadama Niya sa atin
tunay na pag-ibig
handang hubarin
at limutin ang sarili
upang maging katulad
at samahan maski mahirap mahalin. 
Larawan kuha ng mga may-akda, Unang Linggo ng Adbiyento, 29 Nobyembre 2020.
Tuloy pa rin ang Pasko
sa gitna ng COVID-19
kahit kakaunti
ang pagkaing nakahain
sa mesa ng noche buena; 
mas masarap pa sa quezo de bola
ating mga kuwento at alaala 
ng mga pinagsamahan
sa nakaraan
na nagpapalakas
nagpapatibay 
sa ating buhay
na siyang ating gabay
patungo sa bukang liwayway.
Tuloy pa rin ang Pasko
sa gitna ng COVID-19
mayroon mang quarantine
at social distancing;
ang mahalaga'y 
patawarin nagkasala sa atin,
alisin na mga tampo
hinanakit, pait at galit
pati na pakla at asim
sa bibig at damdamin
upang malasap muli
at namnamin
sarap ng kahulugan
nitong buhay natin!
Tuloy pa rin ang Pasko
ngayong COVID-19
balot man ng kadiliman
itong ating buhay 
katulad ng gabing kulimlim
mas maliwanag mga bituwin
nagniningning, parang nakangiti
sa ati'y nakatingin;
sa tuwing puso at kalooban
ay ating binubuksan 
upang mahalin at paglingkuran
kapwa nangangailangan
Panginoong Hesus ay sumisilang,
Pasko ay tunay na ipinagdiriwang 
kaligtasan nararanasan
lahat ng hirap nalalampasan
Diyos sa ati'y nananahan
tayo ang kanyang sabsaban
pagkain pinagsasaluhan
tungo sa buhay na walang hanggan.

Larawan kuha ng may-akda, Pasko 2019.

Bayan ng Diyos, Biyaya ng Diyos

Lawiswis ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, Ika-20 ng Nobyembre 2020
Larawan kuha ng may-akda, 2019.

Labing-tatlong taon na akong pari nang ako ay maging kura paroko sa unang pagkakataon dito sa Parokya ni San Juan Apostol at Ebanghelista sa Bagbaguin, Santa Maria, Bulacan noong 2011. Dapat sana’y anim na taon lamang ang aking panunungkulan nguni’t dahil sa maraming pangayari na ang pinakahuli ay COVID-19, halos abutin na ako ng sampung taon dito hanggang sa paglilipatan sa 2021.

Wala akong pinagsisihan at pinanghihinayangan sapagkat tunay napagyaman ang aking pagkatao at pagkapari sa parokyang ito sa loob ng siyam na taon. At maipagmamalaki ko na maganda at mabuti ang parokyang ito sapagka’t kumbinsido ako na bawat parokya bilang bayan ng Diyos ay biyaya ng Diyos.


Unang aral sa parokya:
pangalawa sa Diyos ay mahalin
at pagmalasakitan ng mga tao kanilang parokya.

Wala akong mga karanasan at kaalaman sa buhay parokya bilang pari nang dumating dito nguni’t unti-unti sa pananalangin at pagninilay, aking natutuhan ang maraming bagay. Una na rito ang tungkulin ng mga tao pangalawa sa pag-ibig at katapatan sa Diyos ay ang pagmamahal at malasakit sa kanilang parokya na kinabibilangan.

Ang mga pari ay dumarating at umaalis, palipat-lipat ng mga parokya nguni’t ang mga tao ang naiiwan at nananatili sa kanilang parokya. Kaya dapat lamang sila ang higit na bigyan pahalagahan sa ano mang usapin ukol sa kanilang katipunan bilang mga alagad ng Panginoon.

Kaya naman tungkuling din naming mga kura paroko na unang ituro sa mga tao ang pagmamahal at pagmamalasakit nila sa kailang sariling parokya, lalo’t higit sa kanilang patron at mga kaugalian kung ang mga ito naman ay tunay na naunawaan at nasa katuwiran.

Isinasaad sa Vatican II lalo’t higit sa “Gaudium et Spes” ang pangangalaga sa kalinangan ng bawat lunan sapagkat doon nangungusap at naramdaman ng mga tao ang pagparito ng Panginoong Hesu-Kristo.

Malaking trahedya kapag nakalimutan ang mayamang kasaysayan at mga tradisyon ng isang bayan alang-alang sa mga kung anu-anong naiisipang gimik at kaartehan gaya ng sari-saring debosyon na umuusbong na wala namang pinag-ugatan sa karanasan ng mga tao.

Maliwanag wala doon ang Panginoong Diyos na palaging nagpapakilala sa isang pamayanan, hindi lamang sa iilan lalo na kung ito ang nagiging sanhi ng pagkakawatak-watak sa halip na kaisahan.

Larawan kuha ng may-akda, Marso 2020.

Ang ating Patron ng Parokya,
gabay sa buhay dito sa lupa
hanggang sa kabila.

Isang bagay na nagpatingkad nito sa akin ang sariling karanasan ng aking Lola Cedeng na tiyahin ng aking Ina. Siya ang kauna-unahang may-sakit na aking dinasalan at pinahiran ng Banal na Langis matapos mag-comatose ilang linggo pagkaraan ng aking ordenasyon noong Abril 1998.

Akala noon ng aking Ina at kanyang mga kapatid ay magtutuluy-tuloy na sa kamatayan ang Lola Cedeng kaya dagli nilang inihanda lahat ng gagamitin sa libing – damit, kabaong, sementeryo nguni’t gaya ng kasabihan, humahaba pa raw ang buhay ng may sakit kapag pinaghahandaan kanyang kamatayan.

Pagkaraan nga ng isang linggo ay nagkamalay ang Lola Cedeng at tumagal pa ang buhay ng limang taon!

Dagli ko siyang dinalaw at ang unang hiniling niya sa akin ay ipanalangin siya kay San Martin ng Tours, ang patron namin sa bayan ng Bukawe (dalawa lang kaming bayan sa Pilipinas na ang patron ay si San Martin ng Tours;Taal sa Batangas ang isa pa na mas nauna).

At ito ang dahilan ng kanyang kahilingan: isinaysay sa akin ni Lola Cedeng kung paano sa kanyang NDE o “near death experience” habang naglalakad sa madilim na kalsada nang kanyang makita na dumarating si San Martin ng Tours nakasakay ng kabayo.

Sinabi raw sa kanya ni San Martin, “Cedeng… bumalik ka na sa Bunlo (ang aming baranggay). Nagkamali lamang at hindi mo pa oras,” aniya.

Pagkasabi daw niyon ay kaagad tumalikod si San Martin at umalis habang siya naman daw ay natigilan, iniisip paano siya nakilala ni San Martin?

Maya maya daw ay bumalik si San Martin at tinanong niya, “Hindi po ba kayo si San Martin ng Tours? Paano po ninyo ako nakilala at nalaman aking pangalan at tirahan?”

“Paanong hindi kita makikilala Cedeng,” paliwanag daw sa kanya ni San Martin, “hindi ba’t palagi kang nagsisimba sa Bukawe tuwing pista ng Mahal na Krus sa Wawa at sa akin tuwing Nobyembre onse? Sigue, umuwi ka na.”

Noon din daw ay natuwa ang aking Lola Cedeng, tumalikod at nagulat na lamang siya paano siya napunta sa Mt. Carmel Hospital!

Larawan mula sa Facebook ng Parokya ni San Martin ng Tours, Bocaue, Bulacan.

Naniniwala ako sa kuwento ng aking Lola Cedeng dahil pagkalipas ng limang taon, pagkaraan ng kanyang kaarawan noong ika-29 ng Hunyo 2003 bago sumapit ang Pista ng Krus sa Wawa noong ika-03 ng Hulyo ng taong iyon, siya ay aking dinalaw at mismong sa harap ko nalagutan ng hininga at pumanaw.

Habang hinihintay ko aking mga tiyo at tiya na tumawag ng duktor, kaagad ako nag-alay ng Misa sa tabi niya.

Pagkaraan pa ng ilang panahon mula noon nang aking mapagtanto mga kahulugan niyon, na kung paano si San Martin ng Tours ang gumabay sa aking Lola Cedeng habang nabubuhay, siya marahil din ang umalalay sa isang Bukaweñong tunay patungo sa buhay na walang hanggan.

Iyan ang kahalagahan ng mga Patron natin sa parokya. Sila ang ating mga tagapamagitan sa Diyos. Sila ang ating mga gabay at patnubay sa buhay hanggang kamatayan.

Kung saan marubdob ang pagmamahal at malasakit sa patron ng parokya, palaging buhay ang pananampalataya. Sino mang pari mapunta roon sa kabila ng kanilang maraming kapintasan maging kakulangan, palaging buhay ang parokya sapagkat sila’y nakasandig sa Diyos at hindi sa kung sinu-sinong tao lamang.

Gayon din naman, wala sa mga gusaling bato at kung anu-anong gawain matatagpuan ang buhay ng parokya kungdi sa buhay na pamimintuho sa patron nila na nagbubuklod sa kanila bilang isang bayan ng Diyos, mga alagad ni Kristo na nagmamahal at nagmamalasakit sa bawat isa.

Sa panahong ito ng pandemya, nawa higit nating makita wala sa karangyaan at luho ng simbahan at mga pagdiriwang ang diwa ng parokya kungdi sa pagiging payak at bukas palagi sa galaw ng Banal na Espiritu patungo sa higit na makabuluhang katipunan ng mga alagad ni Kristo. Amen.

Hesus, tunay nga ba nating Hari?

Lawiswis ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, Ika-20 ng Nobyembre 2020
“Ecce Homo” ni Murillo, mula sa wikipediacommons.com.
"Utos ng hari
hindi mababali!"
Iyan ang kasabihang
ating kinalakhan
tumutukoy sa kapangyarihan
ng sino mang naghahari 
o naghahari-harian
sa lansangan o tahanan
tanggapan at paaralan
maging sa simbahan
kung saan ang pari ---
O kay laking sawi!---
para ding hari...
Bawat utos,
ano man magustuhan
hindi maaring ipagpaliban,
ipagpipilitan upang makamtan;
parurusahan sino man
lumiban sa utos
na batas ang katumbas!
Nguni't
ito nga ba ang tamang gawi
ng sino mang hari
na ituring kanyang pag-aari
parang mga aliping nagapi
kanyang nasasakupan
at pinaghaharian?
Masdan
 mga salitang binitiwan
ng Hari ng mga hari
at ating Dakilang Pari:
"Ito ang dahilan
kung bakit ako ipinanganak
at naparito sa sanlibutan:
upang magsalita
ng katotohanan"
na "ang Diyos ay pag-ibig"
naparito "upang maglingkod
hindi upang paglingkuran".
Iyan sana ating tandaan
katangian
ni Kristo Hesus
Hari ng sanlibutan
SINUSUNOD
hindi NASUSUNOD,
 sinusundan, tinutularan
sa kanyang kabutihan.
Kaya kung si Hesus
nga ang ating Hari
Siya ang ating tularan 
sa pagmamahal at kabutihan
huwag sirain yaring kaisahan sa sangkatauhan
dahil ano man gawin o ipagkait sa maliliit
siyang Kanyang pagsusulit sa pagbabalik!
Larawan kuha ng may akda, 2019.

Walang walang kuwenta

Lawiswis ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, Ika-18 ng Nobyembre 2020
Larawan kuha ni G. Jim Marpa, 2019.
"Walang kuwenta"
madalas masambit ng matatanda
sa maraming bagay noong araw
panahon pa ni Kopong-Kopong
kung sino man iyon...
"Walang kuwenta"
ay walang suma,
walang halaga,
walang kabuluhan
kaya hindi na binibilang.
Nguni't kung ating 
tutuusin 
lahat sa buhay natin
ay mahalaga kaya
mayroong kuwenta ang bawat isa.
Walang
walang kuwenta
sa mundong ito
dahil sa kahuli-hulihan
ang lahat ay kukuwentahin
upang tingnan
kung tayo ay sapat o
kulang sa timbang
batay sa ipinagkatiwala
ng Diyos na biyaya sa atin.
Hindi mahalaga kung
marami o kakaunti
 binigay Niya sa atin
dahil iisa pa rin
ang pagsusuma
 na Kanyang gagawin:
naging tapat ba tayo
sa atas Niyang gampanin
palaguin, pagyamanin
kaloob Niyang bigay sa atin?
Mapalad
ang aliping tapat,
pinagyaman, pinalago
kanyang buhay at talento
sa langit kanyang makakapiling
itong Panginoon natin!
Ngunit sa aba
na sinayang ang lahat
sa paghuhukom
siya ay titimbangin
at kung kukulangin
magngangalit mga ngipin
sa walang hanggang apoy
siya susunugin.
Pagyamanin
biyaya sa atin
ng Panginoong butihin
na siyang puhunan
din natin 
sa buhay pang darating!

Ang problema sa mabait…

Lawiswis ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, 10 Nobyembre 2020
Larawan kuha ng may-akda, Kuwaresma 2019.
Ang problema sa mabait -
hindi iyong daga at mga bubwit - 
kungdi mga tao nating pinipilit
ituring na mabubuti
pinupuring lagi
dahil lahat sa kanila ay maaari:
lahat pinapayagan, pinalalampas
kahit malayo sa katuwiran.
Laging tandaan malaking kaibhan
ng mabuti sa mabait
dahil mas malamang ang mabait
hindi makatarungan
hindi patas tumingin,
kung tumimbang
palaging kulang.
Ang problema sa "mabait"
ayaw makapanakit
damdami't isipan
 kaya hinahayaan
mga kalabisan,
sinasabing pagbigyan
mga panlalamang
 nakakalimutan
 ang katarungan;
ibig nila sila'y kagiliwan
walang imik sa mga kamalian
di alintana
kanilang tinatapakan
dangal at paninindigan
ng mga makatuwiran.
Ang problema sa mabait
sa simula lamang kaakit-akit
paglaon napapanis, nabubulok
sinasabing "nasisiraan ng bait" -
bait ay pansamantala
likha ng ating isip
minsa'y mapanlinlang
sakim at sarili ang ipinipilit;
kaibayo nito ang kabutihan
na bumubukal mula sa kalooban
kung saan nanahan
ang Diyos na tanging mabuti:
mapagpatawad, mapagbigay
hindi humahanay sa kasalanan 
at kasamaan dahil Siya ang kabanalan.

*Tingnan din naunang tula, “Magkaiba ang Mabait at Mabuti”, https://lordmychef.com/2019/07/20/magkaiba-ang-mabait-at-mabuti/

Larawan kuha ng may-akda, Kuwaresma 2020.

Palaisipan, bugtong, o hamon?

Lawiswis ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, Ika-05 ng Nobyembre 2020
Larawan kuha ni G. Jay Javier, Quiapo, 2020.
Madalas ating buhay
puno ng hiwaga
hindi mo malaman
kung ika'y nilalaro ng tadhana;
simpleng palaisipan
malalim ang kahulugan
habang mayroon namang
bugtong kay hirap dugtungan
upang masaklot
kanyang nilalaman.
Ina ng aking kaibigan noon
pinayuhan ng duktor
maselan na operasyon
gugugol mahigit isang milyon;
tumanggi sila kahit na mayroon
dahil kanilang ina
lampas ochenta na noon!
Kasabay ng panahong iyon
nagkasakit kaibigang kabataan
kailangan din ng operasyon
wala pang kalahating milyon
ngunit dahil walang ipon
hindi malaman
paano magkakaroon.
Madalas sakit ng maliliit
maraming gamot at solusyon
problema nila'y walang pantustos 
habang mga nakaririwasa 
maraming pang-gastos
sakit naman nila'y walang 
gamot ni solusyon!
Sawimpalad
ito'y itinuring hanggang ngayon 
bilang bugtong at palaisipan
kaya nanatiling pinagninilayan
sa halip na tukuying
hamon ng sitwasyon
aksiyon ang dapat na tugon!
Larawan kuha ni G. Jay javier, Quiapo, 2020.