Lawiswis Ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, Ika-13 ng Abril 2020
Katulad ninyo
ako man ay humiling
sa aking mga panalangin
sana'y magbalik na
dating normal na buhay natin
bago mag-COVID-19.
Ngunit nang aking suriin
mali itong aking hiling
at tiyak hindi diringgin
ng Panginoon nating
nagpakasakit upang baguhin
kinamihasnang pagkakasala natin.
Ano nga ba ibig sabihin
pagbabalik sa dating normal
na buhay natin?
Hindi ba ito naging sanhi
nitong COVID-19 kaya
tayo ngayon ay naka-quarantine?
Bago pa man dumating
itong social distancing
magkakahiwalay at hindi natin pansin
mga kapwa lalo mga nalilihis
habang ang iba ay minamaliit
tila baga buhay ng iba walang halaga sa atin?
Kaya dating normal na buhay natin
hindi na dapat magbalik sa mga panahong...
normal ang walang Diyos
normnal ang hindi pagsisimba
normal ang paglapastangan sa magulang at kapwa
normal ang makasarili
normal ang walang pakialam
normal ang kasakiman
normal ang patayan
normal ang pakikiapid
normal ang pagsisinungaling
normal ang fake news at chismis
normal ang pagnanakaw
normal ang korapsiyon
normal ang gulangan
normal ang pagmumura at pag-alipusta
normal ang kawalan ng kahihiyan
normal ang mga trapo na pulitikong pulpol
normal ang pagbebenta ng boto
normal ang kawalan ng modo
normal ang pagwasak sa kalikasan.
Iyan ang dating normal na buhay natin
na hindi na dapat mabalik
sari-saring mga diyos-diyosang
sinasamba upang magkamal ng maraming pera
hangaan at tingalain ng iba
waring ang sarili'y angat sa karamihan.
Iyan ang dating normal na buhay natin
na hindi na dapat mabalik pagkaran nitong COVID-19:
malayo sa Diyos at sa kapwa tao
dahil itong Pasko ng Pagkabuhay
ay pagbabalik sa landas ng kabutihan at kabanalan
paglimot sa sarili, pagpapasan ng Krus upang si Kristo ay masundan.
Kaya marahil matatagalan itong ating lockdown
upang higit nating madalisay ating mga buhay
nang sa gayon matapos pagdaanan mga kahirapan
huwag nating malimutan ang Diyos na makapangyarihan
hangad ang ating kabutihan at kapakanan.
Lawiswis ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog, Parokya ni San Juan Apostol at Ebanghelista, Bagbaguin, Santa Maria, Bulacan
Martes, Ika-5 Linggo ng Kuwaresma, 31 Marso 2020
Bilang 21:4-9 ><)))*> +++ <*(((>< Juan 8:21-30
Ang eskultura ng ginawang ahas na tanso ni Moises sa tikin sa lugar kung saan mismo nangyari na ngayon nasa pangangalaga ng mga Paring Franciscano sa Jordan. Larawan kuha ng may-akda, Mayo 2019.
Batay sa salaysay ng aklat ng buhay
nainip mga Israelita sa paglalakbay sa ilang
nang sila ay dumaing, nagreklamo
kay Moises ng ganito:
"Kami ba'y inialis mo sa Egipto
upang patayin na ilang na ito?
Wala kaming makain ni mainom!
Sawa na kami sa walang kwentang pagkaing ito."
Bakit nga ba hindi na naubos
ating mga reklamo
lalo na kapag mayroong krisis
walang mintis yaring mga bibig
walang hanggang daing
tila hindi aabutin, napakamainipin
nakakasakit na ng damdamin
pati Diyos sinusubok, hinahamon natin?
Kung inyong mapapansin
yung talagang walang makain
hindi na makuhang dumaing
tanging isipin saan hahanapin
kanilang isasaing, lakas ay iipunin
sa pagbabaka-sakaling dinggin
dalanging tulong dumating
kanilang hahatiin at titipirin.
Ang masakit na kapansin-pansin
ngayong panahon ng COVID-19
marami sa mga daing ng daing
sa Facebook pinararating!
Akala mo walang makain
bakit nasa harapan ng computer screen?
Katulad nilang nagmamagaling
ibang natulungan may reklamo pa rin!
Magandang pagkakataon
kaloob nitong COVID-19 sa ating panahon
mabuksan puso at kalooban sa katotohanan
"Hindi lamang sa tinapay nabubuhay ang tao"
na kung uunahin natin si Kristo
makikilala natin bawat kapwa tao
ka-patid at ka-putol na dapat bahaginan
ano man mayroon ako.
Madalas sa maraming reklamo
puso ay sinarahan, pinanlalabuan ang isipan
bibig ang laging binubuksan, hindi mawalan ng laman
pinababayaan kaluluwa at kalooban
tiyan lamang nilalagyan
kaya walang kahulugan ni katuturan
ano mang karanasan hindi mapagyaman
kaunting hirap at tiisin, puro daing at hinaing.
Lawiswis ng Salita ni P. Nicanor F. LaLog II, 18 Pebrero 2020
Larawan kuha ng may-akda sa Mt. St. Paul, Trinidad, Benguet, 05 Pebrero 2020.
Buhat nung isang gabi
hindi ako mapakali
nang si Hesus ay hindi makapagtimpi
napabuntung-hininga ng malalim
nang makipagtalo sa kanya
mga Pariseo humihingi ng tanda
na siya nga ang Kristo.
Hindi ba turo ng matatanda
hanggang ngayon siyang laging paalala
masama magbuntung-hininga
na tila baga wala ka nang pag-asa?
Gayun pa man maski ito ay ating alam
madalas hindi natin mapigilan
kapag nahihirapan at nabibigatan.
Katulad natin marahil
si Hesus napupuno na rin:
nagbubuntung-hininga,
humuhugot ng kabutihan
sa kanyang kaibuturan
upang malampasan
mga kasamaan ng kalaban.
Iyan ang kabutihan
magandang kahulugan
nitong pagbubuntung-hininga
na pilit tinatanggihan, di naman maiwasan
dahil ating nang nakagawian
pumaloob sa kaibuturan
kaysa makipag-awayan
Hindi kaduwagan
bagkus katapangan kung minsan
dahil iyong sinasaalang-alang
katiwasayan ng ating mga ugnayan
kaya pilit sinisisid, sinasaid kabutihan
doon sa kalaliman ng kalooban
kung saan nanahan Panginoon ng Kapayapaan.
Larawan kuha ng may-akda, Poblacion ng Los Baños, Laguna, 13 Pebrero 2020.
Lawiswis Ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, Ika-04 ng Nobyembre 2019
Mga lumot sa Malagos Gardens, Davao City, Agosto 2017.
Mula pa sa aking pagkabata naroon na aking pagkabighani sa mga lumot na tila baga may naghahabi mumunting alpombra sa mga gilid at tabi-tabi.
Hindi gaanong naabot ng liwanag mga mumunting halaman ang lumot mahiwagang sumusulpot maski sa mga sulok madaling lumalaganap waring sila'y mga nalimot.
Kay lamig sa paningin itong mga lumot kung susuriin tila baga nagpapahiwatig himig ng lilim at dilim, tinig ng mahalumigmig.
Mga lumot sa St. Paul Spirituality Center, Alfonso, Cavite. Setyembre 25, 2019.
Kamakailan ko lamang napagtanto aral na ibig ipaabot marahil ng mga lumot sa atin na laging nalulungkot, nakasimangot lalo na't kung ating buhay ay masalimuot.
Paalala marahil sa atin ng mga lumot hindi man maabot at mabaanaagang lubos ng sikat ng araw, sa lilim ng kadiliman maaaninag pa rin busilak na luntian.
Katotohanan at ganda nitong ating buhay bumubukal saan man ilagay ng Maykapal pahalagahan, pangalagaan dahil walang kapantay paalala ng lumot huwag sanang malimot.
Patak-dugo at lumot, St. Paul Spiritality Center, Alfonso, Cavite. Setyembre 25, 2019.
Para sa henerasyon ngayon wala sa kanilang isipang puntahan ni pasyalan mga perya at karnabal ng kabukiran; katawa-tawa at walang kuwenta sa kanila ang sumakay sa tsubibo at ruweda, panoorin mga salamangkero at payaso at mas gusto maglaro ng mga video.
Mga dambuhalang kahon ng sapatos na ginawang pamilihan, tinaguriang mall naging pasyalan kung saan natatagpuan pinagtatawanang perya at karnabal ng kabukiran naging sosyal na pasyalan ng mga kabataan.
Ngunit hindi alintana, lingid sa mga mata higit katawa-tawa mga pormahan at pasiklaban masahol pa sa mga peryaan at karnabal ating kalagayan nang mismo ating buhay naging isang malaking palabas na lamang mistulang mga salamangkero at payaso na rin tayo inaasam-asam ay palakpakan at hangaan.
Saan man pumunta ay kapuna-puna tila ang lahat nang-aagaw pansin ibig sa kanya lamang nakatingin kaya anu-ano gagawin, iba-iba sasabihin pananamit at asta di mawari ngunit kung susuriin, agad mabubuking parang ampaw, wala kungdi hangin.
Hindi na ba natin napapansin nangyayari sa atin saan man tumingin tila lahat nagiging palabas na lamang walang laman ni kahulugan mga pinagtutuunan; nahan ang kadluan ng karunungan at kabutihan na pinabayaang matuyuan maubusan ng katangiang kapitag-pitagan?
Walang nasasagwaan ni kinikilabutan pangangalandakan ng kapalaluan at kawalang kabuluhan loob kinalimutan, panlabas pinahalagahan perya at karnabal di na nga pinupuntahan dahil tayo na mismo ang katatawanan! Hindi ba natin alam iyan ang malagim na katotohanan dapat tayong kabahan kung di sumasagi sa ating kalooban?
Lawiswis ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, Ika-17 ng Setyembre 2019
Relasyon at ugnayan hindi emosyon at damdamin ang sabi natin na pangunahin turo sa atin ng talinhaga ng alibughang anak.
Kay gandang larawan ng Diyos ang nakintal sa ating puso't isipan nang ilahad ng mahabaging ama sa dalawang anak niya na sila ay iisang pamilya, binibigkis ng buhay na mula sa kanya.
Ano mang kasalanan ay mapapatawad maging kamatayan ay malalampasan nitong habag at awa ng Diyos na ibinuhos kay Kristo Hesus para sa ating mga alibughang anak niya.
Ganyan ang habag at awa ng Diyos bilang Ama na dumadaloy din mula sa kanyang pagiging ina nang mawika niya, "hindi kita malilimutan kailanman katulad ng isang ina sa kanyang anak na mula sa kanyang sinapupunan."
Para sa kanilang kaisipan, ang habag at awa ay "hesed" --- damdaming napaka-lalim gaya ng pag-ibig nagpapahiwatig ng maka-amang katapatan at pananalig.
Nagmumula ito sa sinapupunan o "raham" --- yaong matris ng kababaihan na siyang kanlungan ng simula ng buhay, lundo ng katuwaan pagsapit ng kagampan kapag napawi mga agam-agam, pagsilang ng bagong buhay.
Kapag umiiral habag at awa sa ating buhay doon tayo buong-buo sa pagkatao nagiging ganap at banal tulad ng Diyos puno ng buhay at pagmamahal.
Kaya't kapag mga patayan ay naglipana at pagkitil sa buhay ang nakikitang paraan upang lunasan maraming kasalanan at kasamaan nasisira ating kapatiran, di maglalaon, tayo ang mababaon.
Lawiswis ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, Ika-10 ng Hulyo 2019
Lumang kalsada, may 300 taon bago sinilang si Kristo, patungong Petra sa Jordan. Larawan kuha ng may akda noong 01 Mayo 2019.
Matagal ko nang napatunayan Na totoo nga ang kasabihang Isang paglalakbay itong buhay; Ngunit nitong kamakailan lamang Aking napagnilayan ang higit na katotohanan.
Higit na mahalagang malaman Hindi ang landas na daraanan Na wala namang nakakaalam Kungdi sino ang yaring kasamang Makakasabay na aagapay at aalalay.
Tunay nga na isang paglalakbay ang buhay Ngunit hindi ito isang destinasyon na patutunguhan Kungdi isang direksiyon na dapat sundan Kaya ang tinuran ni Hesus noong Huling Hapunan "Ako ang daan at ang katotohanan at ang buhay".
Maaring maraming lugar tayong narating At marahil marami pa ang mararating Ngunit kung hindi nababago pagkatao natin Para din tayong hindi umalis at walang narating Bagkus nanatili dahil mag-isa pa rin.
Paglalakbay palabas ng sarili ang buhay Sapagkat ang hinahanap nating katuturan at kahulugan, Kailanma'y hindi matatagpuan sa ating sarili lamang O saanmang lunan kungdi sa mukha ng bawat kapwa Na katulad at kapatid natin sa yaring buhay paglalakbay.
Larawan ay kuha ni John Bonding ng Architecture & Design Magazine, 25 Mayo 2019. Mula sa Facebook.
“Sir…o kaya’y ma’am” marahil ang bati Niyang marahan.
“Ibig ko po sanang mag-apply bilang inyong tauhan
Diyan sa inyong puso at kalooban
Na tila baga laging nabibigatan at sugatan.”
“Ang dami-rami mo nang naging mga bossing
Kaya mga utos di matalos pulos naman galos ang iyong tantos;
Subukan mo naman akong ika’y pagsilbihan
Diyan sa iyong puso at kalooban, di kita sasaktan, peksman.”
“Hindi ako magpapahinga maski ika’y kapusin ng hininga
Araw gabi ako ang iyong karamay sa lahat ng iyong away
Gagabay sa iyong mga pagpapasya at desisyon na agaw-buhay
Hindi kita bibigyan ng rason para dumaing o manghinayang.”
“Sa aking sasahurin, huwag nang alalahanin
Dahil isa lang naman ang aking hiling:
Pangakong ako lang ang iyong mamahalin at susundin
Asahan mo walang tigil na dating ng pag-ibig at pag-ibig pa rin.”
Ano pa ba ang ating mahihiling
Kung ganito ang mamamasukan sa atin?
Aba, ay atin nang tanggapin
Itong Panginoong Hesus na piniling maging ating alipin!
Aming larawan noong Abril 2017 ng pag-iistasyon ng Krus sa Jerusalem patungo sa Simbahan ng Holy Sepulcher kung saan ipinako at muling nabuhay sa Hesus. Isang napaka-gandang karanasan ng pag-ibig ng Diyos sa atin na madarama mo ng personalan sa Holy Land.