Lawiswis ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, Ika-03 ng Disyembre 2020
Larawan kuha ng may-akda, oras ng pagninilay sa kapilya ng mga teologo, ICMAS, Oktubre 2020.
O Diyos na mahabagin Ako sana’y Iyong dinggin Sabi mo ikaw ay darating Bakit parang ako’y Iyong iniwan, nakabinbin?
Katulad ng mang-aawit
araw gabi ako tumatangis
ninanamnam mga salita mong matamis
sa paglipas pumapait dahil
sa mga butil ng luhang walang tigil.
Kay dilim ng aking paningin
sana mga ito ay pangitain
sa isang panaginip
na ibig ko nang magising
sana ikaw Panginoon aking kapiling.
Larawan kuha ng may-akda, takip-silim sa Silang, Cavite noong 20 Setyembre 2020.
Ano pa nga ba dapat kong gawin
upang huwag maging mainipin
sinasarili mga daing at hinaing
sa Iyo lamang sinasabi
waring ako'y napakagaling.
Pumarito ka na, Panginoon
iyong madaliin; punitin yaring tabing
ako’y iyong dukwangin
at sagipin mula sa mga ngipin
at pangil pinalalala nitong Covid-19!
Kung minsan mas mainam pa rin
pananahimik at pakikinig
sa panaghoy at alalahanin
ng sino mang mayroong tiisin
dahil maging ang Panginoon, nananahimik din.
Larawan kuha ng may-akda, takip-silim sa likod ng parokya, Hulyo 2020.
Sana aming mapagtantong totoo
sa gitna ng lahat ng ito
narito ka Panginoong Jesu-Kristo
naunang dumating, upang lahat
ay tiisin at batahin para sa amin.
Kung tutuusin lila ang kulay
nitong Adbiento upang ilahad
pag-aagawan ng liwanag at kadiliman
tanda ng Iyong pagdating,
nagkukubli ng tahimik doon sa sulok na madilim.
Itulot po Ninyo, Panginoon
na huwag kaming mainipin
manatiling gising at matiyagang manalangin
mamunga ng mabubuting gawain
upang sa pagtingin, ikaw masilayan namin!
Larawan kuha ng may-akda, tabernakulo ng parokya, Panahon ng Adbiento 2020.
Lawiswis ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, Ika-01 ng Disyembre 2020
Larawan kuha ng may-akda, Unang Linggo ng Adbiyento, 29 Nobyembre 2020.
Tuloy pa rin ang Pasko
sa gitna ng COVID-19
maski na kaunti
at mahina
taginting ng mga kaha
dahil walang regalong
iintindihin
bibilhin o sale na susugurin;
simbahan sana ang tunguhin
upang manalangin
at linisin
puso at kalooban
para kay Kristong
darating.
Tuloy pa rin ang Pasko
sa gitna ng COVID-19
at sana'y wala nang umawit
ng mga huwad na caroling
na paksa ay pag-ibig
na sinungaling
puro lamang damdamin;
nang si Kristo ay dumating
ipinadama Niya sa atin
tunay na pag-ibig
handang hubarin
at limutin ang sarili
upang maging katulad
at samahan maski mahirap mahalin.
Larawan kuha ng mga may-akda, Unang Linggo ng Adbiyento, 29 Nobyembre 2020.
Tuloy pa rin ang Pasko
sa gitna ng COVID-19
kahit kakaunti
ang pagkaing nakahain
sa mesa ng noche buena;
mas masarap pa sa quezo de bola
ating mga kuwento at alaala
ng mga pinagsamahan
sa nakaraan
na nagpapalakas
nagpapatibay
sa ating buhay
na siyang ating gabay
patungo sa bukang liwayway.
Tuloy pa rin ang Pasko
sa gitna ng COVID-19
mayroon mang quarantine
at social distancing;
ang mahalaga'y
patawarin nagkasala sa atin,
alisin na mga tampo
hinanakit, pait at galit
pati na pakla at asim
sa bibig at damdamin
upang malasap muli
at namnamin
sarap ng kahulugan
nitong buhay natin!
Tuloy pa rin ang Pasko
ngayong COVID-19
balot man ng kadiliman
itong ating buhay
katulad ng gabing kulimlim
mas maliwanag mga bituwin
nagniningning, parang nakangiti
sa ati'y nakatingin;
sa tuwing puso at kalooban
ay ating binubuksan
upang mahalin at paglingkuran
kapwa nangangailangan
Panginoong Hesus ay sumisilang,
Pasko ay tunay na ipinagdiriwang
kaligtasan nararanasan
lahat ng hirap nalalampasan
Diyos sa ati'y nananahan
tayo ang kanyang sabsaban
pagkain pinagsasaluhan
tungo sa buhay na walang hanggan.
Lawiswis ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, Ika-26 ng Nobyembre 2020
Larawan kuha ni Arch. Philip Santiago, Lourdes, France, 2016.
Sana'y inyong ipagpaumanhin
at ako ma'y patawarin
ng Mahal na Ina natin
sa aking sasabihin
na noon pa man
hindi ko inililihim:
Ano itong pagkahumaling
ng marami sa mga kapatid natin
sa pagkokorona sa Birheng Maria?
Mayroon pa bang hihigit
sa kanyang koronasyon
sa langit?
Hindi kaya ito kalabisan
kaartehan
o inggitan ng iilan
na ang tanging sandigan
ng debosyon kay Maria
ay panglabas lamang
upang hilig ay mapagbigyan
kahit walang kabuluhan
at katuturan
habang sambayanan
nanonood lamang
sa isang palabas na walang laman?
Pasiklaban, pabonggahan
tanging mga katangian nitong pagkokorona
hindi birong halaga ginagasta
sa gitna ng isang pandemya
tila baga nawala na rin
panglasa at pang-amoy
nahawahan na rin
ng corona virus
debosyon sa masintahing Ina
di nila alintana
sila-sila lang nasa eksena
wala naman ang balana.
Larawan mula sa Pinterest.
Sana'y tigilan na
itong pagkokorona
ng Birheng Maria
na lumalaganap tulad ng virus
dahil natitiyak ko
hindi rin siya masaya
sa gayong parangal sa kanya;
malamang ipapaalala
din niya tulad ni Hesus
propesiya ni Oseas:
"habag ang nais ko
hindi mga susunuging hain."
Ang higit na nakakabahala
sa ginagawa nilang pagkokorona
sa Birheng Maria bilang Reyna
wala na ring pinagkaiba
sa mga monarkiya
lalo na sa Europa
na sadyang pang-aliw
na lamang sa mga turista
walang kahulugan ni
katuturan sa takbo ng buhay
maliban sa lumipas na kasaysayan
at yaman ng kanilang kalinangan.
Hindi ba ang korona
ng Birheng Maria
ay ang putong niyang
katapatan at kababaang-loob
sa harap ng Diyos,
buod ng kanyang Magnificat?
Siya na ating Reyna
kayamanan at korona
ay mga dukha
at mahihina,
ningning at kinang
wala sa ginto at ano mang brilyante!
Balikan, higit sa lahat pagnilayan,
pagpapakita ng Birheng Maria
sa makabagong panahon
doon sa Lourdes, Fatima at Banneux
dama kanyang pagka-Reyna
dahil kaisa niya mga bata at dukha;
higit sa lahat, si Maria
ang tinutularan, pilit inaalam
kanyang larawan
hindi tulad ng kinagagawian
kanya-kanyang larawan
malayo sa katotohanan at kabanalan!
Ang hamon ng Birheng Maria
siya ang ating makatulad
hindi siya manika o sagala
na inaayusan dahil sa sariling kagustuhan!
Larawan niya ay karukhaan at kababaang-loob
hindi kapalaluan na pinaglalaruan;
huwag nating ipilit ang sa atin
korona ni Maria ay sirain
at maging koronang tinik
sakit at hapis ang kapalit;
koronang putik na ang dungis sa atin babahid
o corona virus sadyang wala na si Hesus!
Larawan kuha ng may-akda, Our Lady of the Poor ng Banneux, Belgium sa retreat house ng Boys Town sa Cavite, 2007.
Lawiswis ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, Ika-20 ng Nobyembre 2020
“Ecce Homo” ni Murillo, mula sa wikipediacommons.com.
"Utos ng hari
hindi mababali!"
Iyan ang kasabihang
ating kinalakhan
tumutukoy sa kapangyarihan
ng sino mang naghahari
o naghahari-harian
sa lansangan o tahanan
tanggapan at paaralan
maging sa simbahan
kung saan ang pari ---
O kay laking sawi!---
para ding hari...
Bawat utos,
ano man magustuhan
hindi maaring ipagpaliban,
ipagpipilitan upang makamtan;
parurusahan sino man
lumiban sa utos
na batas ang katumbas!
Nguni't
ito nga ba ang tamang gawi
ng sino mang hari
na ituring kanyang pag-aari
parang mga aliping nagapi
kanyang nasasakupan
at pinaghaharian?
Masdan
mga salitang binitiwan
ng Hari ng mga hari
at ating Dakilang Pari:
"Ito ang dahilan
kung bakit ako ipinanganak
at naparito sa sanlibutan:
upang magsalita
ng katotohanan"
na "ang Diyos ay pag-ibig"
naparito "upang maglingkod
hindi upang paglingkuran".
Iyan sana ating tandaan
katangian
ni Kristo Hesus
Hari ng sanlibutan
SINUSUNOD
hindi NASUSUNOD,
sinusundan, tinutularan
sa kanyang kabutihan.
Kaya kung si Hesus
nga ang ating Hari
Siya ang ating tularan
sa pagmamahal at kabutihan
huwag sirain yaring kaisahan sa sangkatauhan
dahil ano man gawin o ipagkait sa maliliit
siyang Kanyang pagsusulit sa pagbabalik!
Lawiswis ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, Ika-18 ng Nobyembre 2020
Larawan kuha ni G. Jim Marpa, 2019.
"Walang kuwenta"
madalas masambit ng matatanda
sa maraming bagay noong araw
panahon pa ni Kopong-Kopong
kung sino man iyon...
"Walang kuwenta"
ay walang suma,
walang halaga,
walang kabuluhan
kaya hindi na binibilang.
Nguni't kung ating
tutuusin
lahat sa buhay natin
ay mahalaga kaya
mayroong kuwenta ang bawat isa.
Walang
walang kuwenta
sa mundong ito
dahil sa kahuli-hulihan
ang lahat ay kukuwentahin
upang tingnan
kung tayo ay sapat o
kulang sa timbang
batay sa ipinagkatiwala
ng Diyos na biyaya sa atin.
Hindi mahalaga kung
marami o kakaunti
binigay Niya sa atin
dahil iisa pa rin
ang pagsusuma
na Kanyang gagawin:
naging tapat ba tayo
sa atas Niyang gampanin
palaguin, pagyamanin
kaloob Niyang bigay sa atin?
Mapalad
ang aliping tapat,
pinagyaman, pinalago
kanyang buhay at talento
sa langit kanyang makakapiling
itong Panginoon natin!
Ngunit sa aba
na sinayang ang lahat
sa paghuhukom
siya ay titimbangin
at kung kukulangin
magngangalit mga ngipin
sa walang hanggang apoy
siya susunugin.
Pagyamanin
biyaya sa atin
ng Panginoong butihin
na siyang puhunan
din natin
sa buhay pang darating!
Lawiswis ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, 10 Nobyembre 2020
Larawan kuha ng may-akda, Kuwaresma 2019.
Ang problema sa mabait -
hindi iyong daga at mga bubwit -
kungdi mga tao nating pinipilit
ituring na mabubuti
pinupuring lagi
dahil lahat sa kanila ay maaari:
lahat pinapayagan, pinalalampas
kahit malayo sa katuwiran.
Laging tandaan malaking kaibhan
ng mabuti sa mabait
dahil mas malamang ang mabait
hindi makatarungan
hindi patas tumingin,
kung tumimbang
palaging kulang.
Ang problema sa "mabait"
ayaw makapanakit
damdami't isipan
kaya hinahayaan
mga kalabisan,
sinasabing pagbigyan
mga panlalamang
nakakalimutan
ang katarungan;
ibig nila sila'y kagiliwan
walang imik sa mga kamalian
di alintana
kanilang tinatapakan
dangal at paninindigan
ng mga makatuwiran.
Ang problema sa mabait
sa simula lamang kaakit-akit
paglaon napapanis, nabubulok
sinasabing "nasisiraan ng bait" -
bait ay pansamantala
likha ng ating isip
minsa'y mapanlinlang
sakim at sarili ang ipinipilit;
kaibayo nito ang kabutihan
na bumubukal mula sa kalooban
kung saan nanahan
ang Diyos na tanging mabuti:
mapagpatawad, mapagbigay
hindi humahanay sa kasalanan
at kasamaan dahil Siya ang kabanalan.
Lawiswis ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, Ika-05 ng Nobyembre 2020
Larawan kuha ni G. Jay Javier, Quiapo, 2020.
Madalas ating buhay
puno ng hiwaga
hindi mo malaman
kung ika'y nilalaro ng tadhana;
simpleng palaisipan
malalim ang kahulugan
habang mayroon namang
bugtong kay hirap dugtungan
upang masaklot
kanyang nilalaman.
Ina ng aking kaibigan noon
pinayuhan ng duktor
maselan na operasyon
gugugol mahigit isang milyon;
tumanggi sila kahit na mayroon
dahil kanilang ina
lampas ochenta na noon!
Kasabay ng panahong iyon
nagkasakit kaibigang kabataan
kailangan din ng operasyon
wala pang kalahating milyon
ngunit dahil walang ipon
hindi malaman
paano magkakaroon.
Madalas sakit ng maliliit
maraming gamot at solusyon
problema nila'y walang pantustos
habang mga nakaririwasa
maraming pang-gastos
sakit naman nila'y walang
gamot ni solusyon!
Sawimpalad
ito'y itinuring hanggang ngayon
bilang bugtong at palaisipan
kaya nanatiling pinagninilayan
sa halip na tukuying
hamon ng sitwasyon
aksiyon ang dapat na tugon!
Lawiswis ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, Ika-03 ng Nobyembre 2020
Larawan kuha ng may-akda, gayak ng aming parokya, Nob. 1-2, 2020.
Madalas aking ipinapalagay
bilang bahagi ng buhay
itong pagmamahal
ako nama'y nakagaganap,
nakatutugon sa hamon.
Nguni't ano nga ba talaga
ang magmahal at kailan ako
tunay na nagmamahal?
Napakadali na maging mabuti
sa iba, magtimpi ng sarili,
magparaya at magpalampas;
mahabag at maawa na kusang
tutulo ang luha,
umakay at sumabay sa mahihina,
magmalasakit maski sa walang sakit.
Kailan nga ba
ako tunay na nagmamahal,
tanong ko sa sarili noon pa man;
maski mga kaibigan
mga pinapayuhan
sa simbahan
o saan pa man
iyan ang palaging katanungan
na ano mang kasagutan
ay siyang buod at kabuuang
kahulugan ng pagmamahal
di lamang ng mga magkasintahan
o magsing-ibig
kungdi ng sino mang nilalang
ng Diyos na pag-ibig.
Noon ay
palagi kong sinasabi
mula sa limitado kong karanasan
na aking inihahabi,
pinagtatagpi-tagpi
sa mga napag-aralan
at napagnilayan
na tunay ka lamang nagmamahal
kapag ika'y nasasaktan
dahil kung wala ka nang nararamdaman
mas malamang
pusong bato
ang nariyan sa iyong dibdib,
di lamang manhid
kungdi patay at malamig.
Hindi natapos
aking pag-aasam
malaman at maranasan
kung kailan nga ako
tunay nagmamahal;
maraming karanasan
aking pang dinaraanan
dahan-dahan, unti-unti
naliliwanagan na
tunay akong nagmamahal
di lamang kapag ako'y nasasaktan
kungdi dama ko man
aking kawalan
sa kakayahang ibsan maliban samahan
kapatid kong nahihirapan.
Tunay akong nagmamahal
kung aking pipiliing mahalin
ang iba kesa akin;
hindi na daraing
kungdi sasarilinin
at aangkinin pati tiisin
mga iyak at hinaing
ng ginigiliw
at kung maari ay pasanin
kanilang mga dalahin.
Sa kahuli-hulihan
batayan pa rin ng pagmamahal
ang masaktan --- kung hanggang saan,
hanggang kailan doon malalaman
yaring lalim at kadalisayan.
Larawan kuha ng mga may-akda, gayak ng altar ng parokya, Nob.1-2, 2020.
Lawiswis ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, Ika-29 ng Oktubre 2020
Larawan mula sa catholicnewsagency.com.
Sa pagdiriwang ng kapistahan
ni San Judas Tadeo kahapon
may isang magandang tagpo
na kay inam nating balikan
upang pagnilayan
kanyang tanong kay Jesus
noong Huling Hapunan:
"Panginoon,
bakit po sa amin lamang kayo
magpapakilala nang lubusan
at hindi sa sanlibutan?" (Jn.14:22)
Mahiwaga at matalinhaga
ang tugon ng Panginoon:
"Ang umiibig sa akin ay tutupad
ng aking salita;
iibigin siya ng aking Ama,
at kami'y sasakanya at
mananahan sa kanya." (Jn.14:23)
Bakit nga ba hindi na lamang
magpakita si Jesus sa lahat upang
mawala na pagaaalinlangan,
at iba pang mga katanungan?
Maski naman magpakita si Jesus
marahil wala pa ring maniniwala
hangga't hindi natin siya nakikilala
sa mukha ng bawat kapwa:
hindi bagay o gamit si Jesus
na basta-basta lamang nakikita
ng ating mga mata ---
Siya ay Persona:
makikilala lamang
ng isang pusong bukas
handang tumanggap
at tularan Kanyang pagmamahal
upang Kanyang panahanan
tungo sa personal na ugnayan.
Hanggang ngayon ito pa rin
ang ating tanong sa ating panahon
at bakit nga kaya nagkagayon?
Tuwing magkokomunyon
"Amen" ang ating tinutugon
bago tanggapin
Katawan ng Panginoon
na marahil atin ngang nakikita
nguni't hindi nakikilala
dahil puso ay ipininid
naging manhid
sa daing ng bawat kapatid?
Ang Diyos ay pag-ibig
na siyang Kanyang larawan
at wangis sa atin Kanyang ipinaris;
kung pag-ibig ay ating inalis,
ang lahat sa atin ay malilihis
makita man natin si Jesus di natin Siya makikilala!
Larawan ay kuha ni Lucas Jackson ng Reuters ginamit sa The Economist, 2019.
Lawiswis ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, Ika-16 ng Oktubre 2020
Pitong buwan na nakakaraan
mula nang kumalat mula Wuhan
corona virus, tayo ay nag-lockdown
nang lumaon pinagaan quarantine
COVID-19 pasakit pa rin sa atin.
Nguni't huwag din namang masamain
maraming aral ipinamulat sa atin
itong COVID-19: pananalangin
at pananalig sa Diyos,
pagpapahalaga sa pamilya at kapwa,
pangangalaga sa ating kalusugan.
Gayon din naman
maraming katatawanan
katuwaan ating naranasan
lumipas na mga buwan
kaya mga ito ating pagparoonan
kesa pabigatan ating mga isipan,
puso at kalooban.
Sa dami at tagal nang hirap ating naranasan
minsan marahil iyong inaasam-asam
makapagpahinga at magbakasyon
at saka sasagi sa isipan na hindi ba gayon
itong COVID-19 ngayon?
Bakasyon at pahinga
kaya nakapagtataka
kapag walang pasok sa eskuwela
at opisina dahil sa piyesta upisyal
gayong wala namang papasyalan
ni pupuntahan
lahat ng araw pare-pareho lang!
Nang magsimula ang lockdown
karamihan hindi naman nahirapan ni kinabahan
bagkus naging engrandeng bakasyunan
kantahan at inuman kung saan-saan
hanggang magkahawahan
nang mabatid katagay sa inuman
walang panlasa, walang pang-amoy
nang maglaon akala mo'y
aping-api, kinawawa at pinabayaan
pinag-aagawan lahat ng uri ng ayuda
pera at de lata
habang ang iba naman ay saganang-sagana.
Ang Pinoy nga naman
maski saan man
basta may kalamidad
hindi pababayaan kumalam kanyang tiyan;
aminin ang katotohanan
parusa nga ba at kahirapan ang lockdown
bakit tayo nagtabaan?
Hindi lamang iyan:
sa bawat tahanan
mayroon isang tiyak natutuhan
bagong libangan at pagkakitaan
pagluluto at pagbe-bake.
Isang pangunahin kabutihan
nitong lockdown
luminis mga lansangan
umaliwalas kalangitan
kalikasan nabigyan
kapahingahang kailangang-kailangan;
magagandang tanawin
muling nasilayan mula kalayuan
habang sa mga tahanan
laganap na luntian ng mga halamang
inaalagaan at pinagkakakitaan
ng mga tinaguriang plantitos at plantitas.
Mayroon pang ibang mga katatawan
nangyari sa gitna ng lockdown
at quarantine ng COVID-19
ngunit huwag nang pag-usapan
baka lamang pagmulan
labis na hapis at kalungkutan
mga kabalastugan sa pamunuan,
sakim sa kapangyarihan
katanyagan at kayamanan
ngunit walang pakialam
sa bayang nahihirapan
nagsisikap lampasan mga pagdurusa
dinaraan sa katatawan
katuwaan upang mapanatili
katinuan ng isipan
kesa tularan mga baliw
at hunghang na payaso
sa gobyernong ito.
*Mga larawan sa itaas mga kuha ni G. Jay Javier, Mayo 2020; habang ang mga nasa ibaba ay kuha ng may-akda maliban sa ibong dilaw at puting bulaklak na kuha ni Dr. Mylene A. Santos, MD.