Lawiswis ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, Ika-10 ng Pebrero 2021
Larawan kuha ng may akda, Ikapitong Istasyon ng Krus sa Parokya ni San Ildefonso sa Tanay, Rizal.
Doon sa magandang simbahang
aming pinuntahan kamakailan
matatagpuan din kakaibang larawan
ng ikalawang pagkadapa ni Jesus
habang ang Kanyang krus ay pasan;
isa sa mga taga-usig Niya
hindi kita mga mata dahil
suot niya may kulay na antipara
kagaya ng maraming nabubulagan
at hindi makita katotohanan
nasisilaw sa kapangyarihan
ngunit kaliwanagan ayaw masilayan.
Palagi namang kulang at kapos
ating kaisipan at karunungan
kahit anong ingat at siyasat
hindi sasapat;
Diyos lamang ang ganap
na Siyang nakasisipat
ng mga magaganap
na ni wala sa ating mga hinagap
kaya naman madalas mas mainam pa
na ating matanggap kahit mabigat
kakulangan maging kahangalan
ng mga nanunungkulan.
Madalas aking napag-iisipan
sa dami ng mga kamalian
kagagawan ko o ng iba pa man
kailanma'y hindi naman ako pinabayaan
ng Panginoong Maykapal;
sinasamahan maging sa pagpapasan
ng mga pinagdurusahang bunga
ng mga kasalanan at kamalian
hanggang sa maliwanagan
lahat ay malampasan
at muling makabangon
sa Kanyang kabutihan at kaganapan.
Ito ang ating panaligang
katotohanan sa ating buhay:
lahat ay nagkakamali
maging mga pari
ngunit si Jesus kailanma'y
hindi nagkamali
sa atin ng Kanyang pagpili
kaya tayo ay manatili
huwag managhili
patunayan nating hindi Siya nagkakamali
magsumakit sa Kanya mapalapit
hanggang ang langit ay masapit!
Mayroong mga nagsasabi
ito raw lalaking nakasalaming may kulay
ay si Caiaphas na punong pari
na siyang humatol laban kay Jesus
nang Siya ay litisin ng Sanhedrin
nang dakpin noong gabi sa hardin
habang nananalangin;
kay gandang pagnilayan
ngayong aming lipatan ng kaparian
paalala sa amin ng yaring larawan
alisin na at hubarin salamin na madilim
upang makita si Jesus nakadapa sa tabi.
Detalye ng larawan sa itaas ng Ikapitong Istasyong ng Krus sa Simbahan ng Tanay na inukit noon pang 1785.
Lawiswis ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, Ika-5 ng Enero 2021
Larawan kuha ng may-akda, Kapilya ng Banal na Mag-Anak, Sacred Heart Spirituality Center, Novaliches, QC, 2016
Maraming pagkakataon
mas nakakikilabot
mas nakakatakot
maniwala sa Diyos
kesa multo dahil ang Diyos
totoong totoo,
samantala ang multo
nasa guni-guni mo lang ito.
Nasubukan mo na bang manalangin
ng taimtim
habang ang lahat sa iyo
ay pagkadilim-dilim?
Para kang isang baliw
nagsusumamo sa Diyos
sa iyong mga hiling at hinaing
ngunit parang di ka naman Niya pansin?
O kaya naman
kung minsan sa iyong karanasan
tila wala nang maasahan
ang lahat ika'y iniwanan
at wala ka nang ibang patutunguhan
maliban sa Siya na lang ang panaligan
parang suntok sa buwan
kung ikaw ma'y mapagbibigyan?
Hindi ba't sa kahuli-hulihan
Diyos parating nariyan
nasa tabi mo lamang
hindi ka naman Niya iniiwan
ika'y sinusubukan lamang
habang ginagawan Niya ng paraan
iyong maselang na katayuan
hindi magluluwat, tiyak na malalampasan?
Mahirap talagang ipaliwanag
yaring hiwaga ng ating buhay
na sa Diyos lamang nakasalalay;
kahit anong sablay
minsa'y wala kang kamalay-malay
puno pa rin ito ng maraming kulay
dahil tunay na tunay
ang Diyos sa atin nakikipamuhay!
Kaya manalig ka na sa Diyos tuwina
maski hindi mo Siya nakikita
marami ka pang lalong makikita
di lamang sa iyong mga mata
kungdi pati sa kaluluwa
hiwaga at katotohanang
di maaarok kaya nakakatakot kasi...
damang-dama mo Siya dahil katabi mo na pala!
(At magulat ka pa!)
Lawiswis ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, Ika-25 ng Disyembre 2020
Larawan kuha ni G. Marc Angelo Nicolas Carpio, Pasko 2020 sa aming parokya.
Pasko na naman.
Yan palaging sambit ng karamihan
minsan hindi maintindihan
palaging inaabangan
pero kapag nariyan na
parang tinatabangan
inaayawan
maski kinaiinisan.
Kapag natutuwa, nakangiti mga labi sabay sabi, "(Yehey!) Pasko na namann!!!" Pero kung nagagalit, mata'y nanglilisik: "Pasko na naman!?!" Kapag nagtataka, nagugulat, mabilis pagbigkas, sa dulo umiigkas "Pasko na naman???" At kung walang pakialam, malamlam mukha, halos ibulong "Pasko na naman."
Larawan kuha ni G. Marc Angelo Nicolas Carpio, Pasko 2020 sa aming parokya.
Iisang pangungusap
nababago dating
kung saan ang diin
kung bigkasin
batay sa damdamin
nababago ibig sabihin
ngunit kahulagan
at aral nananatili pa rin.
Hindi maililihim sa likod ng mga katagang "na naman" nararamdaman panghihinayang, pagsisi tila mayroong gustong aminin; ang iba naman pilit walang kibit dahil sa sakit at pait na sinapit kunwa'y walang pakialam Pasko kinakalimutan.
Larawan kuha ni G. Marc Angelo Nicolas Carpio, Pasko 2020 sa aming parokya.
Pasko ay higit pa sa petsa
pera, damit at mga regalo
magarbong pagsasalo-salo;
Pasko ay pagparito sa mundo
ng Diyos na nagkatawang-tao
pangalan ay Jesu-Kristo
upang iligtas tayo
mahango sa pagkakasala.
Mababago pagbigkas pagbati ng "Maligayang Pasko" ngunit kahulugan mananatili magpakailanman ang pag-ibig na walang hanggan ng Diyos na atin unang nagmahal gumawa ng paraan kaya sumilang sa sabsaban sa ilalim ng malaking kadiliman Kanyang Anak upang tayo samahan, damayan!
Larawan kuha ni G. Marc Angelo Nicolas Carpio, Pasko 2020 sa aming parokya.
Lawiswis ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, Ika-07 ng Disyembre 2020
Larawan kuha ni Bb. Jonna S. De Guzman, Parokya ni San Juan Apostol at Ebanghelista, Bagbaguin, Santa Maria, Bulacan (05 Disyembre 2020).
(Una itong nilathala ika-28 ng Nobyembre 2018 at ngayon ay isina-ayos kaugnay ng mga nangyayari tulad ng COVID-19.)
Bakit nga ba tayo sabik sa Pasko,
ano ating inaabangan
at palagi tayong mayroong countdown?
Kung ang Pasko ay isang petsa lang,
bakit hindi na lang tayo magbilangan
Bagong Taon pa lamang?
Balikan ating mga karanasan
ng mga Paskong nagdaan, paano tayo natigilan
Kapag nagkaubusan ng pagkai’t mga pamaskong pinaghandaan.
Ito nga lang ba ang dahilan at kahulugan ng Kapaskuhan?
Lahat ng kaabalahanan at kapaguran sa paghihintay
Di malaman kung napasaan?
Diwa ng Pasko, sa puso sumisilang
araw-araw itong maipagdiriwang
pananahan ni Hesus sa ating kalooban.
Ang Pasko ay isang kaganapan
nang ang Diyos ay makialam
sa ating mga kaguluhan:
Kanyang pinunan
ating kakulangan
Binigyang saysay
buhay nating walang kabuluhan
upang tayong sinilang sa kasalanan,
magkaroon ng kabanalan.
Sa panahong ito ng pandemya
maraming problema
sana ating makita
sumapit ang Pasko
sa panahong magulo din
balot ng kadiliman
buong kapaligiran.
Si Hesus
wala na sa sabsaban
kungdi naroon sa ating puso
at kalooban na siyang pinagmumulan
ng bawat kaguluhan;
Mamuhay tayo’ng lagi sa Kanyang kapanatilihan
Upang ngayon pa lamang ay maranasan hatid Niyang kagalakan
Kesa ito’y abangan at malibang sa pagbibilang ng petsa at buwan.
Lawiswis ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, Ika-01 ng Disyembre 2020
Larawan kuha ng may-akda, Unang Linggo ng Adbiyento, 29 Nobyembre 2020.
Tuloy pa rin ang Pasko
sa gitna ng COVID-19
maski na kaunti
at mahina
taginting ng mga kaha
dahil walang regalong
iintindihin
bibilhin o sale na susugurin;
simbahan sana ang tunguhin
upang manalangin
at linisin
puso at kalooban
para kay Kristong
darating.
Tuloy pa rin ang Pasko
sa gitna ng COVID-19
at sana'y wala nang umawit
ng mga huwad na caroling
na paksa ay pag-ibig
na sinungaling
puro lamang damdamin;
nang si Kristo ay dumating
ipinadama Niya sa atin
tunay na pag-ibig
handang hubarin
at limutin ang sarili
upang maging katulad
at samahan maski mahirap mahalin.
Larawan kuha ng mga may-akda, Unang Linggo ng Adbiyento, 29 Nobyembre 2020.
Tuloy pa rin ang Pasko
sa gitna ng COVID-19
kahit kakaunti
ang pagkaing nakahain
sa mesa ng noche buena;
mas masarap pa sa quezo de bola
ating mga kuwento at alaala
ng mga pinagsamahan
sa nakaraan
na nagpapalakas
nagpapatibay
sa ating buhay
na siyang ating gabay
patungo sa bukang liwayway.
Tuloy pa rin ang Pasko
sa gitna ng COVID-19
mayroon mang quarantine
at social distancing;
ang mahalaga'y
patawarin nagkasala sa atin,
alisin na mga tampo
hinanakit, pait at galit
pati na pakla at asim
sa bibig at damdamin
upang malasap muli
at namnamin
sarap ng kahulugan
nitong buhay natin!
Tuloy pa rin ang Pasko
ngayong COVID-19
balot man ng kadiliman
itong ating buhay
katulad ng gabing kulimlim
mas maliwanag mga bituwin
nagniningning, parang nakangiti
sa ati'y nakatingin;
sa tuwing puso at kalooban
ay ating binubuksan
upang mahalin at paglingkuran
kapwa nangangailangan
Panginoong Hesus ay sumisilang,
Pasko ay tunay na ipinagdiriwang
kaligtasan nararanasan
lahat ng hirap nalalampasan
Diyos sa ati'y nananahan
tayo ang kanyang sabsaban
pagkain pinagsasaluhan
tungo sa buhay na walang hanggan.
Lawiswis ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, Ika-20 ng Nobyembre 2020
“Ecce Homo” ni Murillo, mula sa wikipediacommons.com.
"Utos ng hari
hindi mababali!"
Iyan ang kasabihang
ating kinalakhan
tumutukoy sa kapangyarihan
ng sino mang naghahari
o naghahari-harian
sa lansangan o tahanan
tanggapan at paaralan
maging sa simbahan
kung saan ang pari ---
O kay laking sawi!---
para ding hari...
Bawat utos,
ano man magustuhan
hindi maaring ipagpaliban,
ipagpipilitan upang makamtan;
parurusahan sino man
lumiban sa utos
na batas ang katumbas!
Nguni't
ito nga ba ang tamang gawi
ng sino mang hari
na ituring kanyang pag-aari
parang mga aliping nagapi
kanyang nasasakupan
at pinaghaharian?
Masdan
mga salitang binitiwan
ng Hari ng mga hari
at ating Dakilang Pari:
"Ito ang dahilan
kung bakit ako ipinanganak
at naparito sa sanlibutan:
upang magsalita
ng katotohanan"
na "ang Diyos ay pag-ibig"
naparito "upang maglingkod
hindi upang paglingkuran".
Iyan sana ating tandaan
katangian
ni Kristo Hesus
Hari ng sanlibutan
SINUSUNOD
hindi NASUSUNOD,
sinusundan, tinutularan
sa kanyang kabutihan.
Kaya kung si Hesus
nga ang ating Hari
Siya ang ating tularan
sa pagmamahal at kabutihan
huwag sirain yaring kaisahan sa sangkatauhan
dahil ano man gawin o ipagkait sa maliliit
siyang Kanyang pagsusulit sa pagbabalik!
Lawiswis ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, Ika-18 ng Nobyembre 2020
Larawan kuha ni G. Jim Marpa, 2019.
"Walang kuwenta"
madalas masambit ng matatanda
sa maraming bagay noong araw
panahon pa ni Kopong-Kopong
kung sino man iyon...
"Walang kuwenta"
ay walang suma,
walang halaga,
walang kabuluhan
kaya hindi na binibilang.
Nguni't kung ating
tutuusin
lahat sa buhay natin
ay mahalaga kaya
mayroong kuwenta ang bawat isa.
Walang
walang kuwenta
sa mundong ito
dahil sa kahuli-hulihan
ang lahat ay kukuwentahin
upang tingnan
kung tayo ay sapat o
kulang sa timbang
batay sa ipinagkatiwala
ng Diyos na biyaya sa atin.
Hindi mahalaga kung
marami o kakaunti
binigay Niya sa atin
dahil iisa pa rin
ang pagsusuma
na Kanyang gagawin:
naging tapat ba tayo
sa atas Niyang gampanin
palaguin, pagyamanin
kaloob Niyang bigay sa atin?
Mapalad
ang aliping tapat,
pinagyaman, pinalago
kanyang buhay at talento
sa langit kanyang makakapiling
itong Panginoon natin!
Ngunit sa aba
na sinayang ang lahat
sa paghuhukom
siya ay titimbangin
at kung kukulangin
magngangalit mga ngipin
sa walang hanggang apoy
siya susunugin.
Pagyamanin
biyaya sa atin
ng Panginoong butihin
na siyang puhunan
din natin
sa buhay pang darating!
Lawiswis ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, 10 Nobyembre 2020
Larawan kuha ng may-akda, Kuwaresma 2019.
Ang problema sa mabait -
hindi iyong daga at mga bubwit -
kungdi mga tao nating pinipilit
ituring na mabubuti
pinupuring lagi
dahil lahat sa kanila ay maaari:
lahat pinapayagan, pinalalampas
kahit malayo sa katuwiran.
Laging tandaan malaking kaibhan
ng mabuti sa mabait
dahil mas malamang ang mabait
hindi makatarungan
hindi patas tumingin,
kung tumimbang
palaging kulang.
Ang problema sa "mabait"
ayaw makapanakit
damdami't isipan
kaya hinahayaan
mga kalabisan,
sinasabing pagbigyan
mga panlalamang
nakakalimutan
ang katarungan;
ibig nila sila'y kagiliwan
walang imik sa mga kamalian
di alintana
kanilang tinatapakan
dangal at paninindigan
ng mga makatuwiran.
Ang problema sa mabait
sa simula lamang kaakit-akit
paglaon napapanis, nabubulok
sinasabing "nasisiraan ng bait" -
bait ay pansamantala
likha ng ating isip
minsa'y mapanlinlang
sakim at sarili ang ipinipilit;
kaibayo nito ang kabutihan
na bumubukal mula sa kalooban
kung saan nanahan
ang Diyos na tanging mabuti:
mapagpatawad, mapagbigay
hindi humahanay sa kasalanan
at kasamaan dahil Siya ang kabanalan.
Lawiswis ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, Ika-03 ng Nobyembre 2020
Larawan kuha ng may-akda, gayak ng aming parokya, Nob. 1-2, 2020.
Madalas aking ipinapalagay
bilang bahagi ng buhay
itong pagmamahal
ako nama'y nakagaganap,
nakatutugon sa hamon.
Nguni't ano nga ba talaga
ang magmahal at kailan ako
tunay na nagmamahal?
Napakadali na maging mabuti
sa iba, magtimpi ng sarili,
magparaya at magpalampas;
mahabag at maawa na kusang
tutulo ang luha,
umakay at sumabay sa mahihina,
magmalasakit maski sa walang sakit.
Kailan nga ba
ako tunay na nagmamahal,
tanong ko sa sarili noon pa man;
maski mga kaibigan
mga pinapayuhan
sa simbahan
o saan pa man
iyan ang palaging katanungan
na ano mang kasagutan
ay siyang buod at kabuuang
kahulugan ng pagmamahal
di lamang ng mga magkasintahan
o magsing-ibig
kungdi ng sino mang nilalang
ng Diyos na pag-ibig.
Noon ay
palagi kong sinasabi
mula sa limitado kong karanasan
na aking inihahabi,
pinagtatagpi-tagpi
sa mga napag-aralan
at napagnilayan
na tunay ka lamang nagmamahal
kapag ika'y nasasaktan
dahil kung wala ka nang nararamdaman
mas malamang
pusong bato
ang nariyan sa iyong dibdib,
di lamang manhid
kungdi patay at malamig.
Hindi natapos
aking pag-aasam
malaman at maranasan
kung kailan nga ako
tunay nagmamahal;
maraming karanasan
aking pang dinaraanan
dahan-dahan, unti-unti
naliliwanagan na
tunay akong nagmamahal
di lamang kapag ako'y nasasaktan
kungdi dama ko man
aking kawalan
sa kakayahang ibsan maliban samahan
kapatid kong nahihirapan.
Tunay akong nagmamahal
kung aking pipiliing mahalin
ang iba kesa akin;
hindi na daraing
kungdi sasarilinin
at aangkinin pati tiisin
mga iyak at hinaing
ng ginigiliw
at kung maari ay pasanin
kanilang mga dalahin.
Sa kahuli-hulihan
batayan pa rin ng pagmamahal
ang masaktan --- kung hanggang saan,
hanggang kailan doon malalaman
yaring lalim at kadalisayan.
Larawan kuha ng mga may-akda, gayak ng altar ng parokya, Nob.1-2, 2020.
Lawiswis ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, Ika-05 ng Oktubre 2020
Larawan kuha ng may-akda sa Shambala, Silang, Cavite, 22 Setyembre 2020.
Kay sakit isipin
sa gitna nitong COVID-19
marami pa rin sa atin
mga hirap at sakit di pansin
binibigyang daan
mga maling katuwiran kahit
mayroong nasasaktan;
pagmasdan mga karahasang umiiral
kawalan ng pakialam
sa kahirapang pinagdaraanan
pinagpipilitan maling kaisipan
kungdi kasakiman, pawang kababawan.
Hindi ba maaring pagsikapan itong kaalaman at isipan ay ibaba sa puso at kalooban bigyang daan nararamdaman upang higit na matimbang ang mas mainam na kabutihan kesa pairalin mga alituntunin na hindi sumasalamin sa tunay na katauhan natin?
Mabuti ang paghuhugas
ng mga kamay bilang lunas
at pag-iwas sa virus
ngunit kung sa katotohanan
iiwas tayo manindigan
maghuhugas kamay
upang hindi ito marungisan
mawawasak ating mga ugnayan
mapapatid ating kapatiran.
Social distancing ay mainam
ngunit huwag din nating kalilimutan
pagdadamayan, pagtutulungan;
tama ang maging abala
sa maraming mga bagay sa buhay
ngunit higit na mahalaga ang kaluluwa:
kabutihan at kagandahang-loob
ang siyang magbubuklod
papawi sa pagod, nagbibigay-lugod.
Hindi lamang medisina at bakuna
ang sagot sa ano mang pandemya
dahil ano mang sakit at karamdaman
pinagmumulan ay kasamaan
kawalan ng kaayusan sa isang may katawan;
sa puso at kalooban, malubhang kapansanan
kapag pinabayaan parang sakit sa kalingkingan
nadarama ng buong katawan, nahahawa maging sangkatauhan.
Pandemya ay lunasan ng pagmamahalan at paggalang
ibaba ang nasa isipan, dalhin sa kaibuturan
damahin, huwag isipin
makiramdam sa pintig ng ating katauhan.
Larawan kuha ni G. Raffy Tima ng GMA-7 News, Marso 2020.
lordmychef.com 