Lawiswis ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, Ika-11 ng Pebrero 2020
Larawan kuha ni G. Jay Javier, 09 Enero 2020 sa Quiapo, Maynila.
Deboto ang tawag sa isang tao
na malapit at namimintuho
Kay Kristong Nazareno o Sto. Niño
kasama na mga Santo at Santa
sa pangunguna ng Birheng Maria.
Kaya dapat bawat deboto totoo
uliran at huwaran sa pamumuhay
taglay ay kabanalan nang sa kanya'y
mabanaagan larawan ng kabutihan
ng Diyos sa kanyang kadakilaan.
Kay laking katatawanan at kahangalan
kung ang debosyon ng sino man
ay haggang simbahan lamang
nakikita paminsan-minsan
tuwing kapistahan at mga prusisyon sa lansangan.
Larawan kuha ni G. Jay Javier, 09 Enero 2020 sa Quiapo, Maynila.
Anong kahulugan at saysay
ng mga pagpupugay
sa Diyos at kanyang mga banal
kung sa kapwa nama'y manhid
walang malasakit at pakialam?
Nag-aalaga ng mga Poon
binibihisan tila laruan
ngunit pag-uugali at katauhan
malayo sa katuwiran at katarungan
ganyang debosyon dapat tigilan!
Ang tunay na deboto
puso ay malapit kay Kristo
at sa kanyang Ina at mga Santo
may pagmamahal, malasakit
sa kapwa tao na kanyang nirerespeto.
Larawan kuha ni G. Jay Javier, 09 Enero 2016 sa Quiapo, Maynila.
Ano mang debosyon
iyong nakagawian o nakahiligan
araw-araw itong sinasabuhay
pinaninindigan at tinutularan
aral at buhay ng sinusundang banal.
Sa dami ng mga deboto
bakit ganito pa rin tayo
walang pag-asenso
buhay ay kasing gulo
ng eksena sa senakulo.
Ay naku!
Ano nga ba tayo,
mga deboto o debobo
asal demonyo, sobrang gulo
pinapako nating muli si Kristo!
Lawiswis Ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, Ika-03 ng Enero 2020
Ikalawa ng Enero
binati ko ng "Maligayang Pasko"
magandang kahera
ng paradahan sa Trinoma.
Ngumiti at bumati
sabi ng binibini, "Happy New Year!
Tapos na po ang Pasko"
kanyang nawika mula sa munti niyang bintana.
Nagpaliwanag ako
habang kanyang binibilang bayad ko.
"Miss, hindi pa tapos ang Pasko;
kaya may bagong taon kasi sinilang si Kristo!"
Bakit nga ba tayo ganito
turing sa Pasko isang petsa sa kalendaryo
kaya pagsapit na Enero a-primero
akala'y tapos na ito?
Sana'y ating mapagtanto
na isang kuwentong nagpapatuloy
sa pamumuhay nating mga Kristiyano
itong Pasko nang ang Diyos ay maging tao.
Kapag ang Pasko ay tinuring nating
isang bilang lamang ng mga araw at buwan
maski ilang libong taon pa iyan -
pagsusuma at pagtutuos lamang hahantungan.
Magkano napamaskuhan o
mayroon bang Christmas bonus diyan
mga katanungan pumapailanlang
pagsapit ng Kapaskuhan sa karamihan.
Diwa at kahulugan ng pagsilang
ni Hesus tiyak malilimutan
kapag sarili lamang ating tiningnan
kaya ating minamadali pati pagbati ng happy new year muli.
Hanaping muli si Kristo sa Pasko
at tiyak ating matatanto
di natatapos pagdiriwang na ito
na kailangan nating ihatid palagi si Kristo sa ating mundo!
Lawiswis ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, Ika-03 ng Enero 2020
Belen sa Pambansang Dambana ng Birhen ng Carmel, Lungsod Quezon, 30 Disyembre 2019.
Ikalawa ng Enero binati ko ng “Maligayang Pasko” magandang kahera ng paradahan sa Trinoma.
Ngumiti at bumati sabi ng binibini, “Happy New Year! Tapos na po ang Pasko” kanyang nawika mula sa munti niyang bintana.
Nagpaliwanag ako habang binibilang niya aking bayad: “Miss hindi pa tapos ang Pasko; kaya may bagong taon sinilang kasi si Kristo.” Bakita nga ba tayo ganito turing sa Pasko isang petsa sa kalendaryo kaya pagsapit na Enero a-primero akala’y tapos na ito?
Sana’y ating mapagtanto na isang kuwentong nagpapatuloy sa pamumuhay nating mga Kristiyano itong Pasko nang ang Diyos ay maging tao.
Kapag ang Pasko ay tinuring nating isang bilang lamang ng mga araw at buwan maski ilang libong taon pa iyan – pagsusuma at pagtutuos lamang hahantungan. Magkano napamaskuhan o mayroon bang Christmas bonus diyan mga katanungan pumapailanlang pagsapit ng Kapaskuhan sa karamihan.
Diwa at kahulugan ng pagsilang ni Hesus tiyak malilimutan kapag sarili lamang ating tiningnan kaya ating minamadali pati pagbati ng happy new year muli.
Hanaping muli si Kristo sa Pasko at tiyak ating matatanto di natatapos pagdiriwang na ito na kailangan nating ihatid palagi si Kristo sa ating mundo!
Nasaan na mga liham ng ating mga samahan at pagkakaibigan na ngayo'y napalitan ng maramihang balanang kaisipan at mga larawan pati katatawanan?
Walang umiiral na ugnayan bagkus mga palitan at pasahan na lamang ng sari-saring nararanasan at nararamdaman; mabuti kung iyong masasakyan maski mga kababawan.
Iba pa rin ang karanasang mararamdaman na higit mapagyayaman ng sino mang sumusulat at tumatanggap ng liham mula kay Mister Postman.
Maraming kabutihan at mga kagandahan ginagawa nating usapan sa pamamagitan ng internet kagaya ng e-mail, messenger at viber na sadya namang super ang bilis.
Ngunit kailanman hindi kayang palitan ng mga makabagong pagsusulatan ating kinagawiang mga liham na laging kinasasabikan, inaabangan.
Hindi agad binubuksan mga kamay pinupunasan at baka marumihan mamantsahan tinanggap na liham mula sa kanino man na turing ay isang kaibigan.
Itong pagsusulat maging pagtanggap ng liham maituturing nating ritwal ng ating pagkakaibigan: walang minamadali bawat sandali kinakandili pilit pinanatili sana'y kapiling kang lagi.
Nakakahinayang itong kaugalian ng pagliham napalitan, pati ating pagkakaibigan, mga ugnayan tila nakalimutan; balikan mga lumang liham nasaan hindi ba't nakatago, iniingatan upang basahin, sariwain, palalimin ating samahan?
Lawiswis ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, Ika-29 ng Oktubre 2019
Tula na aking hinalaw sa “The Portal of the Mystery of Hope” ng makatang Pranses na si Charles Peguy (pe-gi). Bagamat hindi siya debotong Katoliko, nang maglaon malaki ang naging impluwensiya sa kanya ng Katolisismo hanggang sa siya ay mamatay noong 1914 sa Villeroy, France.
Sa tatlong pangunahing birtud nating taglay mula sa Kanyang mapagpalang kamay sinabi ng Diyos: "Pag-Asa ang aking pinaka-paborito" sapagkat ito lamang aniya ang "nakasosorpresa" sa kanya.
Paliwanag ng Diyos, hindi siya nasosorpresa sa Pananampalataya dahil sa kanyang kaningningang taglay aba'y bulag at manhid lamang ang sa Kanya'y hindi magkamalay!
Hindi rin Siya aniya nasosorpresa sa Pag-ibig sapagkat maliban na lamang kung sing-tigas ng bato ang puso ng tao at hindi pa sila magmamahalan sila na aniya pinaka-aba at kaawa-awa sa lahat ng kanyang nilalang.
Ngunit itong Pag-Asa ay kakaiba Diyos ay laging nasosorpresa dito nakikita kapangyarihan ng kanyang grasya para mga tao ay umasa pa kahit wala nang nakikita!
Alalahanin sulat ni Apostol San Pablo sa mga taga-Roma: "ang pag-asa ay hindi pag-asa kapag nakikita na ang inaasahan. Sapagkat sino ang aasa sa nakikita na?"
Kakaiba sa pagiging positibo ang Pag-Asa dahil nakabatay ito sa mga nakikitang palatandaan o mga senyales upang mahulaan at matanawan tinatantiyang kalalabasan ng isang inaasam.
Optimistic ang tao na umaasa gaganda panahon o iigi sitwasyon batay sa mga indikasyon na kanyang nakikita; ngunit ang taong umaasa batid niya mas lalala pa mga bagay at sitwasyon, mas malamang hindi na iigi pa.
Ito ang kaibahan at kaibayuhan nitong Pag-Asa na kahit talo na at wala nang nakikita kumpiyansa sa Diyos ay di nawawala.
Sa ating panahon ng social media kung saan ang lahat ay nakikita at ipinakikita, kitang-kita pa rin ang katotohanang mga dakilang bagay sa buhay ay mula sa mga hindi nakikita.
Iyan ang nakasosorpresa sa Pag-Asa, kahit wala ka nang nakikita kitang-kita Kita pa rin Panginoon namin kaya aking hiling ako'y lagi mong sorpresahin!
Lawiswis ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, Ika-28 ng Oktubre 2019
Mula sa Google.
Todos los Santos na naman at kay laking kabaligtaran naka-ugalian ng karamihan ipagdiwang mga aswang at katatakutan sa halip na mga banal at kanilang kabutihan.
Dati-rati nama'y hindi laganap sa ating kapuluan banyagang kaugalian pagdiriwang ng Halloween na nasira tunay na kahulugan sa kaisipan ng mga makamundong taga-kanluran.
Halloween ang taguring na nagmula sa pinagsamang "hallowed evening" na kahuluga'y "gabi ng mga banal" ngunit pilit binabalikan ng mga hangal maling paniniwala noon pa napasinungalingan.
Akala ng mga paganong Druids ng Scotland at Wales sa Bretanya noong unang-una lumilitaw sa lupa tuwing katapuasan ng Oktubre mga impakto at masasamang espiritu upang makabihag ng mga tao.
Nagdaramit sila at nag-aayos na nakakatakot parang multo, kamukha ng mga lamang lupa sa paniniwalang malilito mga impakto na sila'y kasamahan kampon ng kadiliman at kasamaan kaya sila iniiwan at hindi sinasaktan.
Maraming Kristiyano hindi ito nalalaman ni nauunawaan nakalimutan pangunahing katotohanan ating pinananaligan nang pumarito si Hesu Kristo, kanya nang tinalo kapangyarihan ng demonyo nang pumaroon siya sa dako ng mga yumao.
Nang mabuhay mag-uli ang Panginoong Hesu Kristo napanibago niya buong sangnilikha higit sa lahat, muli nating nakamukha Diyos Ama sa ati'y lumikha, tiniyak ating tahahanan sa piling niya sa kalangitan.
Bakit nga ba ikaw, Kristiyano ang siya pa ngayong lito at sadyong lilo mas ibig pag makamukha mga impakto at demonyo nakukuha pa ninyong matuwa at ikagalak mga anak ninyong mukhang tiyanak?!
Akala ba ninyo demonyo ang mga nalilito sa inyong pagbibihis at pag-aanyong multo? Hindi ba ninyo batid kayo ang nalilinlang sa pagdaramit at pag-aayos ng hunghang at magtataka pa kayo asal ng inyong anak parang animal?
Madalas kay hirap unawain mga gawi natin na katakutan kabutihan at katuwaan ang kasamaan; sadya nga bang atin nakalimutan dakilang karangalang tayo'y nilalang katulad at kawangis ng mabuting Maykapal?
Diyos ang kamukha natin kanyang liwanag sana'y mabanaagan din sa atin upang maghatid ng kagalakang bumubukal sa malinis at magandang kalooban lipos ng kabanguhan ng kabutihan at kadalisayan.
Lawiswis ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, 07 Oktubre 2019
Larawan ay kuha ni Rdo. P. Gerry Pascual sa Basilica of the National Shrine of the Immaculate Conception, Washington, DC, 09 Setyembre 2017 .
Maraming salamat, mahal naming Ina, Birheng Maria sa iyong pagsama sa amin tuwina ngayong inaala-ala iyong himala sa pakikipag-digma ng mga Kastila sa Look ng Lepanto dinarasal iyong Santo Rosario.
Kay sarap namnamin damang-dama namin sa bawat butil ng Rosario pakikiisa mo sa amin upang higit naming sundin butihin mong anak at Panginoon namin na siyang kapanatilihan ng Diyos sa piling amin.
Dahil kay Kristo Hesus na isinilang mo sa amin, Panginoong Diyos naging kapiling namin palaging dumarating maging sa gitna ng mga unos at sigwa nitong karagatan ng buhay namin tumatawag para kami ay sagipin.
Mula sa panganib ng karagatan at latian hanggang sa katihan kailanman ay hindi kami iniwan ni Kristo Hesus na iyong isinilang upang kami ay pangunahan pabalik sa aming tahanan doon sa kalangitan ikaw ngayon nakapisan.
Maraming salamat Mahal naming Ina Birheng Maria nawa amin kang matularan si Hesus ay masundan sa nakakatakot na karagatan at kapanatagan ng kapatagan kanyang mukha sa ami'y mabanaagan kami rin mismo maging misteryo ng iyong Santo Rosario.
Lawiswis ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, 04 Oktubre 2019
Mula sa Be Like Francis Page sa Facebook.
Minsan daw ay nagimbal kaibigang Kardinal ni San Francicso na banal nang kanyang malaman dukha nilang pamumuhay na sa kanyang palagay labis na kahirapan hindi naman dapat nilang pagdaanan.
Katuwirang ipinaliwanag ni San Francisco kay Kardinal Hugolino kay gandang pagnilayan sa malalim nitong kahulugan: "kung tayo'y maraming kayamanan," aniya ng ating banal "kakailangan din natin mga sandata upang mga ito'y ipaglaban at pangalagaan."
Sa kanyang isipan at banal na kalooban, ang pag-ibig ay namamatay kapag tao'y nagkamal maraming ari-arian; hanapin kanyang paliwanag kung masasagot kanyang mga katanungan na tila bugtong di lamang sa isipan kungdi pati na rin sa puso at kalooban:
"Mapagnanakawan mo ba na tao na walang ano man? Maari mo bang gutumin ang nag-aayuno? Mayroon ka bang sisirain sa taong namumuhi sa parangal at pagkilala? Ano nga ba magagawa sa taong aba at dukha?"
Para kay San Francisco ang mga dukha ang tunay na malaya kayang ipaubaya lahat pati sarili sa Bathala upang makagawa ng kabutihan sa kapwa na siyang simula ng ating kapatiran at ugnayan pati sa kalikasan.
Mula sa Reuters.
Sa ating panahon ngayon karukhaan ay pinag-uusapan batay sa kawalan ng ari-arian na kabaligtaran ng kung ano mayroon ang mayayaman na kadalasan mga bagay nabibilang at nabibili gaya ng kapangyarihan.
Ngunit kung ating pagninilayan ano mang mayroon ang mayaman ay wala pa rin o "NOTHING" kung Inglesin natin dahil ang higit na mahahalaga ay hindi nakikita ni nabibili o nabibilang gaya ng pera at iba pang kayamanan.
Gayun din naman hindi masasabi ng sino man na siya ay dukha at "walang wala" ika nga dahil kung tutuusin natin ang lahat ay palaging mayroon pa rin o "SOMETHING" kung Inglesin din natin.
Harinawa'y mapagtanto natin sa pagdiriwang ng kapistahan ni San Francisco na butihin ito mismong buhay natin ay dakilang kayamanan na dapat ipagpasalamat natin sa karukhaan ng loobing maialay gaya ng Panginoon Hesus natin.
Ang Krus ng kapilya ng San Damiano na isinaayos ni San Francisco batay sa tinig na kanyang narinig habang nananalangin doon.
Para sa henerasyon ngayon wala sa kanilang isipang puntahan ni pasyalan mga perya at karnabal ng kabukiran; katawa-tawa at walang kuwenta sa kanila ang sumakay sa tsubibo at ruweda, panoorin mga salamangkero at payaso at mas gusto maglaro ng mga video.
Mga dambuhalang kahon ng sapatos na ginawang pamilihan, tinaguriang mall naging pasyalan kung saan natatagpuan pinagtatawanang perya at karnabal ng kabukiran naging sosyal na pasyalan ng mga kabataan.
Ngunit hindi alintana, lingid sa mga mata higit katawa-tawa mga pormahan at pasiklaban masahol pa sa mga peryaan at karnabal ating kalagayan nang mismo ating buhay naging isang malaking palabas na lamang mistulang mga salamangkero at payaso na rin tayo inaasam-asam ay palakpakan at hangaan.
Saan man pumunta ay kapuna-puna tila ang lahat nang-aagaw pansin ibig sa kanya lamang nakatingin kaya anu-ano gagawin, iba-iba sasabihin pananamit at asta di mawari ngunit kung susuriin, agad mabubuking parang ampaw, wala kungdi hangin.
Hindi na ba natin napapansin nangyayari sa atin saan man tumingin tila lahat nagiging palabas na lamang walang laman ni kahulugan mga pinagtutuunan; nahan ang kadluan ng karunungan at kabutihan na pinabayaang matuyuan maubusan ng katangiang kapitag-pitagan?
Walang nasasagwaan ni kinikilabutan pangangalandakan ng kapalaluan at kawalang kabuluhan loob kinalimutan, panlabas pinahalagahan perya at karnabal di na nga pinupuntahan dahil tayo na mismo ang katatawanan! Hindi ba natin alam iyan ang malagim na katotohanan dapat tayong kabahan kung di sumasagi sa ating kalooban?
Lawiswis ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog, 26 Setyembre 2019
Larawan kuha ni G. Jim Marpa sa Carigara, Leyte, Setyembre 2019.
Kay sarap pagmasdan at maliliman lalo na sa gitna ng kainitan ng matayog na puno may malalabay na sanga mga dahong luntian.
Mainam ding pagnilayan talinghagang nababalot nitong larawan mga kahulugan at kaugnayan ng mga kataga na puno at pinuno sa punong kahoy din naka-ugat.
Husay ng ano mang puno ng tahanan at pamayanan, tanggapan at paaralan, simbahan at pamahalaan natatagpuan sa kabuuan, walang kasiraan.
"Integrity" sa Inggles hiniram sa wikang Latin, "integer" at "integritas" na kahuluga'y "intact" o buo: nakakabit, sama-sama hindi sabog at kalat-kalat.
Ito ang tinaguriang integrity: karangalan dahil buo ang pagkatao nababakas sa kanya larawan at wangis ng Lumikha na Siyang pinagmumulan at pinag-uugatan ng ating katauhan at karangalan.
Sa isang pinuno, ito ang batayan at ugat ng kanyang pamumuno buo at hindi wasak, may kaisahan kanyang iniisip, sinasabi at ginagawa kaya siya ay buo at mayroon karangalan.
Malalaman natin kung tunay at hindi huwad ating pinuno kapag kanyang katauhan ihalintulad sa punong kahoy upang matukoy kanyang karangalan.
Malalim ba kanyang pagkakaugat sa katotohanan at kabutihan hindi pumapanig at di mabubuwal ng kasinungalingan?
Matuwid at matayog ba kanyang mga pananaw at inaasam, sinisikap matanawan, masundan kaliwanagan ng katotohanan at katuwiran?
Nagsasanga hindi ang dila kungdi mga bisig upang abutin di lamang langit kungdi iba pang sanga upang lumabay at liliman sino mang kumakanlong?
Katulad ng puno ng kahoy ikababagsak o ikatatayog ng sino mang puno ng sambahayan, pamayanan, pamahalaan, at simbahan ay nasa kayang kabuuan o karangalan bilang nilalang.
