Lawiswis ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, Ika-20 ng Nobyembre 2020
“Ecce Homo” ni Murillo, mula sa wikipediacommons.com.
"Utos ng hari
hindi mababali!"
Iyan ang kasabihang
ating kinalakhan
tumutukoy sa kapangyarihan
ng sino mang naghahari
o naghahari-harian
sa lansangan o tahanan
tanggapan at paaralan
maging sa simbahan
kung saan ang pari ---
O kay laking sawi!---
para ding hari...
Bawat utos,
ano man magustuhan
hindi maaring ipagpaliban,
ipagpipilitan upang makamtan;
parurusahan sino man
lumiban sa utos
na batas ang katumbas!
Nguni't
ito nga ba ang tamang gawi
ng sino mang hari
na ituring kanyang pag-aari
parang mga aliping nagapi
kanyang nasasakupan
at pinaghaharian?
Masdan
mga salitang binitiwan
ng Hari ng mga hari
at ating Dakilang Pari:
"Ito ang dahilan
kung bakit ako ipinanganak
at naparito sa sanlibutan:
upang magsalita
ng katotohanan"
na "ang Diyos ay pag-ibig"
naparito "upang maglingkod
hindi upang paglingkuran".
Iyan sana ating tandaan
katangian
ni Kristo Hesus
Hari ng sanlibutan
SINUSUNOD
hindi NASUSUNOD,
sinusundan, tinutularan
sa kanyang kabutihan.
Kaya kung si Hesus
nga ang ating Hari
Siya ang ating tularan
sa pagmamahal at kabutihan
huwag sirain yaring kaisahan sa sangkatauhan
dahil ano man gawin o ipagkait sa maliliit
siyang Kanyang pagsusulit sa pagbabalik!
Lawiswis ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, Ika-18 ng Nobyembre 2020
Larawan kuha ni G. Jim Marpa, 2019.
"Walang kuwenta"
madalas masambit ng matatanda
sa maraming bagay noong araw
panahon pa ni Kopong-Kopong
kung sino man iyon...
"Walang kuwenta"
ay walang suma,
walang halaga,
walang kabuluhan
kaya hindi na binibilang.
Nguni't kung ating
tutuusin
lahat sa buhay natin
ay mahalaga kaya
mayroong kuwenta ang bawat isa.
Walang
walang kuwenta
sa mundong ito
dahil sa kahuli-hulihan
ang lahat ay kukuwentahin
upang tingnan
kung tayo ay sapat o
kulang sa timbang
batay sa ipinagkatiwala
ng Diyos na biyaya sa atin.
Hindi mahalaga kung
marami o kakaunti
binigay Niya sa atin
dahil iisa pa rin
ang pagsusuma
na Kanyang gagawin:
naging tapat ba tayo
sa atas Niyang gampanin
palaguin, pagyamanin
kaloob Niyang bigay sa atin?
Mapalad
ang aliping tapat,
pinagyaman, pinalago
kanyang buhay at talento
sa langit kanyang makakapiling
itong Panginoon natin!
Ngunit sa aba
na sinayang ang lahat
sa paghuhukom
siya ay titimbangin
at kung kukulangin
magngangalit mga ngipin
sa walang hanggang apoy
siya susunugin.
Pagyamanin
biyaya sa atin
ng Panginoong butihin
na siyang puhunan
din natin
sa buhay pang darating!
Lawiswis ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, Ika-05 ng Nobyembre 2020
Larawan kuha ni G. Jay Javier, Quiapo, 2020.
Madalas ating buhay
puno ng hiwaga
hindi mo malaman
kung ika'y nilalaro ng tadhana;
simpleng palaisipan
malalim ang kahulugan
habang mayroon namang
bugtong kay hirap dugtungan
upang masaklot
kanyang nilalaman.
Ina ng aking kaibigan noon
pinayuhan ng duktor
maselan na operasyon
gugugol mahigit isang milyon;
tumanggi sila kahit na mayroon
dahil kanilang ina
lampas ochenta na noon!
Kasabay ng panahong iyon
nagkasakit kaibigang kabataan
kailangan din ng operasyon
wala pang kalahating milyon
ngunit dahil walang ipon
hindi malaman
paano magkakaroon.
Madalas sakit ng maliliit
maraming gamot at solusyon
problema nila'y walang pantustos
habang mga nakaririwasa
maraming pang-gastos
sakit naman nila'y walang
gamot ni solusyon!
Sawimpalad
ito'y itinuring hanggang ngayon
bilang bugtong at palaisipan
kaya nanatiling pinagninilayan
sa halip na tukuying
hamon ng sitwasyon
aksiyon ang dapat na tugon!
Lawiswis ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, Ika-29 ng Oktubre 2020
Larawan mula sa catholicnewsagency.com.
Sa pagdiriwang ng kapistahan
ni San Judas Tadeo kahapon
may isang magandang tagpo
na kay inam nating balikan
upang pagnilayan
kanyang tanong kay Jesus
noong Huling Hapunan:
"Panginoon,
bakit po sa amin lamang kayo
magpapakilala nang lubusan
at hindi sa sanlibutan?" (Jn.14:22)
Mahiwaga at matalinhaga
ang tugon ng Panginoon:
"Ang umiibig sa akin ay tutupad
ng aking salita;
iibigin siya ng aking Ama,
at kami'y sasakanya at
mananahan sa kanya." (Jn.14:23)
Bakit nga ba hindi na lamang
magpakita si Jesus sa lahat upang
mawala na pagaaalinlangan,
at iba pang mga katanungan?
Maski naman magpakita si Jesus
marahil wala pa ring maniniwala
hangga't hindi natin siya nakikilala
sa mukha ng bawat kapwa:
hindi bagay o gamit si Jesus
na basta-basta lamang nakikita
ng ating mga mata ---
Siya ay Persona:
makikilala lamang
ng isang pusong bukas
handang tumanggap
at tularan Kanyang pagmamahal
upang Kanyang panahanan
tungo sa personal na ugnayan.
Hanggang ngayon ito pa rin
ang ating tanong sa ating panahon
at bakit nga kaya nagkagayon?
Tuwing magkokomunyon
"Amen" ang ating tinutugon
bago tanggapin
Katawan ng Panginoon
na marahil atin ngang nakikita
nguni't hindi nakikilala
dahil puso ay ipininid
naging manhid
sa daing ng bawat kapatid?
Ang Diyos ay pag-ibig
na siyang Kanyang larawan
at wangis sa atin Kanyang ipinaris;
kung pag-ibig ay ating inalis,
ang lahat sa atin ay malilihis
makita man natin si Jesus di natin Siya makikilala!
Larawan ay kuha ni Lucas Jackson ng Reuters ginamit sa The Economist, 2019.
Lawiswis ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, Ika-13 ng Oktubre 2020
Larawan kuha ni Bb. Ria de Vera, Agosto 2020.
Pangunahing biyaya
ng Diyos sa ating lumikha
pananampalataya o pananalig
sa Kanya tayo magtiwala;
ngunit hindi natin alintana
itong pananampalataya
katulad ng ano mang biyaya
dapat linangin upang payabungin
pamungahin, at patatagin
hindi lamang magbigay galak sa atin
kungdi makaya nating harapin
ano mang unos sa buhay ang dumating.
Kumbinsido ba tayo
sa pinanghahawakang pananampalataya
kaya nating panindigan di lamang ipaglaban
kungdi ipaliwanag katuwiran at katuturan?
Kung minsan akala natin
itong pananampalataya gamit para kamtin
ano mang hilingin sa Diyos Ama natin
nakakalimutan higit sa lahat ito ay ugnayan
relasyon na dapat pinalalalim
pinaiigting upang maging matalik
pagkakaibigan natin.
Ano mang samahan at ugnayan
palaging nakasandig sa pananalig
sa isa't-isa, palaging makatotohanan
walang kasinungalingan;
tiyak na palaging maasahan
dahil ang tunay na pananampalataya
consistent, hindi pabago-bago
kungdi pare-pareho
saan man at kailan man,
sino man ating pakiharapan
nananatili katapatan
tulad ni Hesus
hanggang kamatayan.
Lawiswis ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, Ika-21 ng Agosto 2020
Larawan kuha ni G. Jim Marpa, 2019.
Ngayong panahon ng COVID-19
sumagi sa akin mga turo ng dalawang pari
na napakalapit at mabuti sa akin:
Una ay si Padre Nanding
malimit sabihin sa akin
"Pinakamasarap makasama
tao na mayroong panlasa";
"iyong iba," aniya,
"pakanin mo ng buong baka,
hindi pa rin masaya!"
Ikalawang paring butihin
ay si Padre Johann
madalas ako paalalahanan
"Biyaya ng Diyos ang ganang kumain
dahil ibig sabihin
wala kang sakit na dapat intindihin
di tulad ng ibang hindi makakain."
Nakatutuwang isipin at malayin
kung paanong noong panahon natin
mga mumunting butil ng pagkain
pinahahalagahan upang huwag sayangin;
ngayon naman ating alalahanin
itong ating panlasa at ganang kumain
mga biyayang hindi napapansin;
magdildil ka man ng asin o
maalat man o maasim ulam na inihain
huwag nang punahin o laitin
sapagkat iyong nalalasap pa rin
ang pagkain at walang COVID-19!
Sa hapag ng pagkain
mga samahan at ugnayan natin
nabubuo, tumatatag at tumitibay
kaya sa ating buhay
masarap kasabay
sa paglalakbay
mayroong panlasa
at maganang kumain,
basta huwag lang sasairin
at uubusin ang sinaing
baka iba hindi na makakain
dahil ikaw pala ay sakim!
Ito naman ang habilin na galing sa akin:
basta nakaka-amoy ng masarap na lutuin
maski hindi sa iyo ang pagkain
matuwa ka na rin, wala ka pang COVID-19;
gayun din naman,
iyo nang kalimutan hindi man kagandahan
ilong na ngayon ay natatakpan
makaamoy man ng alimuong
makalanghap man ng masansang
at masamang hangin ay mabuti pa rin:
nakakahinga ka ng malalim
wala kang COVID-19!
Lawiswis ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, Ika-20 ng Agosto 2020
Larawan kuha ng may-akda, Sacred Heart Novitiate, Novaliches, 2018.
Minsa'y lumapit kay Hesus
kabataan na ibig malaman
tunay na kabutihan
upang maranasan
kaganapang inaasam;
kulang aniya sa kanya
pagtalima sa mga utos
at tuntunin ng Diyos
kaya sinundan niya
ng isa pang tanong ang Panginoon:
"Ano pa po ang kulang
upang aking makamtan
buhay na walang hanggan?"
ngunit nang mapakinggan
anyayang talikuran mga ari-arian,
dagli siyang lumisan na luhaan
si Hesus ay iniwanan,
kayamanan hindi niya kayang talikuran..
Marahil iyo ring naranasan
maging katulad niyong kabataan
na maguluhan at mag-asam
sa kabila ng marami nang nakamtam
bakit parang kulang pa rin
itong buhay natin
walang kahulugan at kaganapan
hindi na tayo masiyahan
sa dating kinagawian;
anong laking kabalintunaan
sa tuwing nagtatanong
sa gitna ng katahimikan
itong ating kalooban
"Ano pa nga ba ang sa akin ay kulang?"
samantalang ating katayuan
sapat lamang sa pangangailangan
hindi nagkukulang maging sa
mga kaibigan at gawang kabutihan.
Pagmasdan bugtong at palaisipan
nitong ating buhay at kapalaran
kailanman hindi kayang tapatan
ng ano mang kayamanan o katanyagan
maging ng sino pa mang nilalang
sapagkat itong ating kalooban
sadyang nilikha upang panahanan
ng Panginoong Diyos na ating pinagmulan
at siyang ring hahantungan;
tuwing sumasagi itong katanungan
"Ano pa nga ba ang sa akin ay kulang?"
iyan ay tiyak na palatandaan
na tayo ay nasosobrahan
kailangan nang mabawasan
at mawalan
upang mapunan
tangi ng Diyos lamang
na Siya nating kapanatagan at kapayapaan.
Larawan kuha ng may-akda, Lawa ng Galilea (Tiberias) sa Israel, Mayo 2017.
Lawiswis ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, Ika-10 ng Mayo 2020
Larawan kuha ni G. Jay Javier, Abril 2020.
Kapansin-pansin
mga pangyayari sa quarantine
nang tila kalusin ng COVID-19
mga kalabisan sa buhay natin
tulad nitong social distancing.
Kung tutuusin
ang sinasabing new normal
ay aral ating tinalikuran
ngayon ay naging sampal
sa ating pagiging hangal
sa di pagpansin sa ating kapwa
dahil tuon ng ating mga paningin
ay mga bagay na maningning
animo'y ginto na kumakalansing
ngunit malansa nang amuyin
dahil tanso lang rin!
Larawan kuha ni G. Jay Javier, Abril 2020.
Halina at paglimi-limihan
pangunahing katotohanan
na ating kinalimutan, iniwan
ngayon ay binabalikan
kahalagahan ng bawat isa
bilang kapatid at kapwa
na dapat mahalin, huwag hamakin
sapagkat itong buhay natin
kaloob ng Diyos na mahabagin
dapat ingatan, di dapat sirain o sayangin.
Ano mang kabutihan maaring gawin
ipadama ngayon din,
huwag hintayin maagaw ng COVID-19
at baka maski sa paglilibing
hindi rin tayo makapaghabilin
ng pabaon na pagmamahal natin.
Larawan kuha ni G. Jay Javier, Abril 2020.
Marami pang ibang kalabisan
na dapat nating pinagsisihan
at ginawan ng paraan upang
buhay sana'y naging makahulugan;
sa ating pagpapaliban,
inabutan nitong pandemya
na siyang kumalos sa punong salop
upang ipamukha sa atin
ang tunay na kapangyarihan
ay wala sa lakas at karahasan
kungdi naroon sa kahinaan at kawalan
tulad ng virus mula sa Wuhan -
hindi natatanawan ngunit bagsik
ay napakalupit, lahat ng bansa
napahinuhod, napilitang dumapa
hanggang ngayon hindi makapagsimula.
Larawan kuha ni G. Jay Javier, Abril 2020.
Paano tatakbo ating buhay
ngayong quarantine
kung wala mga tinagurian
mga frontliners na tahimik gumagawa, naglilingkod
kahit maliit ang sahod
kumpara sa mga bossing at mga titulado?
Nasaan mga artista at atleta pati na mga kongresista
nagpasasa sa malalaking kita
ngayon hindi makapagpakita?
Ito nga namang tadhana
madalas wala sa ating pantaha ni hindi sumagi sa isip
patutunguhan nitong kinabukasan
puno ng kabalintunaan na alalaong baga
walang maaring panghawakan bagkus pakaingatan
ng sino mang nakatindig, kahit pa nakasandig
tiyak mayroong higit na makadaraig!
Sana ay huwag ninyong masamain
itong aking puna at pansin
sa marami nating kababayan
ngayong panahon ng COVID-19
palaging daing walang makain
ating sinasambit
saan mang bahagi ng mundo sumapit
kapag tayo ay nagigipit.
Hindi naman sa kung ano pa man
pagkain lamang ba ang sadya nating kailangan
na siyang laging pinahahalagahan
kaya naman kadalasan ito ang sanhi
ng ating mga alitan at di pagkakaunawaan?
Anong sakit mapakinggan, malaman na
nag-aagawan, pinag-aawayan
ay pagkain lamang?
Larawan mula sa Google.
Sa Banal na Kasulatan ating matutunghayan
habilin ng Diyos sa ating unang magulang
maari nilang kainin mga munting butil
pati na rin mga bunga ng punong kahoy sa hardin
huwag na huwag lamang nilang kakanin
mahigpit Niyang bilin
bunga ng puno ng karunungan
dahil magiging sanhi ng ikasasawi natin.
Hindi napigilan kanilang tinikman
pinagbabawal na bunga kaya lumuwa mga mata
sa katotohanang lumantad sa kanila na di nakaya
kaya't dating kapwa hubad ay nagdamit na!
Nang pumarito si Jesu-Kristo upang tubusin ang tao
unang tukso na kanyang pinagdaanan sa ilang
sa gitna ng kanyang kagutuman
ay gawing tinapay mga bato upang busugin Kanyang tiyan.
Hindi nalito si Kristo nang sagurtin niya ang diyablo
na hindi lamang sa tinapay nabubuhay ang tao
kungdi sa bawat salitang namumutawi sa bibig ng Diyos;
kaya noong gabing ipagkanulo siya habang kumakain sila,
nangunsap Siya sa mga alagad Niya
habang hawak-hawak ang tinapay na pinaghati-hati
"Tanggapin ninyong lahat ito at kanin
ito ang aking katawan na ihahandog para sa inyo."
Mula noon hanggang ngayon
nakikilala, naaalala natin ang Panginoon
sa hapag ng kanyang piging, sa mesa ng Misa
nang kanyang inangat katayuan at kahulugan
nitong pangkaraniwang gawain natin na kumain:
hindi lamang upang busugin mga tiyan at laman natin
kungdi upang punuin din kamalayan at kaluluwa natin
ng diwa ng piging na mismo tayo ay maging pagkain din!
Larawan ng “Supper at Emmaus” ni Caravaggio mula sa Google.
Nakikila pag-uugali ng tao
kapag nakita paano siyang kumain
sapagkat doon lamang sa mesa ng piging
nawawala mga pagkukunwari natin
nabubunyag tunay nating saloobin
kaya naman sa bawat pagdiriwang natin
palaging mayroon pagkain upang
magkasalu-salo, magkaniig at magkaisa mga kumakain.
Alalahanin si Hudas noong Huling Hapunan
lumisan na kaagad dahil siya ay tumiwalag
di lamang sa hapag kungdi sa kaisahan at
pakikipag-kaibigan kay Jesus at mga kasamahan;
iyon din ang sinasaad sa bawat piging ng mga
dumadalo at hindi dumarating
mga kumakain at nanginginain
kay daming pagkain ngunit makasarili pa rin!
Sa tuwing tayo ay kumakain
laging alalahanin kaisa palagi natin
Diyos na bukal ng lahat ng pagpapala sa atin:
huwag mangangamba o mag-aalinlangan
kung sakali mang tayo ay gutumin
sapagkat hindi iyan ikamamatay natin
kungdi pagkabunsol sa labis na pagkain
lahat-lahat ay inaangkin.
Ang tunay na sarap ng pagkain
nalalasap pa rin
maski tapos nang kumain
kapag nabusog di lamang tiyan
kungdi puso at kalooban;
mga alitan nahuhugasan sa inuman
mapanghahawakan pagsasamahan at pagkakapatiran
upang huwag masabi ninuman na wala silang makain!
Lawiswis ng Salita ni P. Nicanor F. LaLog II, 18 Pebrero 2020
Larawan kuha ng may-akda sa Mt. St. Paul, Trinidad, Benguet, 05 Pebrero 2020.
Buhat nung isang gabi
hindi ako mapakali
nang si Hesus ay hindi makapagtimpi
napabuntung-hininga ng malalim
nang makipagtalo sa kanya
mga Pariseo humihingi ng tanda
na siya nga ang Kristo.
Hindi ba turo ng matatanda
hanggang ngayon siyang laging paalala
masama magbuntung-hininga
na tila baga wala ka nang pag-asa?
Gayun pa man maski ito ay ating alam
madalas hindi natin mapigilan
kapag nahihirapan at nabibigatan.
Katulad natin marahil
si Hesus napupuno na rin:
nagbubuntung-hininga,
humuhugot ng kabutihan
sa kanyang kaibuturan
upang malampasan
mga kasamaan ng kalaban.
Iyan ang kabutihan
magandang kahulugan
nitong pagbubuntung-hininga
na pilit tinatanggihan, di naman maiwasan
dahil ating nang nakagawian
pumaloob sa kaibuturan
kaysa makipag-awayan
Hindi kaduwagan
bagkus katapangan kung minsan
dahil iyong sinasaalang-alang
katiwasayan ng ating mga ugnayan
kaya pilit sinisisid, sinasaid kabutihan
doon sa kalaliman ng kalooban
kung saan nanahan Panginoon ng Kapayapaan.
Larawan kuha ng may-akda, Poblacion ng Los Baños, Laguna, 13 Pebrero 2020.
lordmychef.com 