Tag: Pilipino

Ang problema sa mabait…

Lawiswis ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, 10 Nobyembre 2020
Larawan kuha ng may-akda, Kuwaresma 2019.
Ang problema sa mabait -
hindi iyong daga at mga bubwit - 
kungdi mga tao nating pinipilit
ituring na mabubuti
pinupuring lagi
dahil lahat sa kanila ay maaari:
lahat pinapayagan, pinalalampas
kahit malayo sa katuwiran.
Laging tandaan malaking kaibhan
ng mabuti sa mabait
dahil mas malamang ang mabait
hindi makatarungan
hindi patas tumingin,
kung tumimbang
palaging kulang.
Ang problema sa "mabait"
ayaw makapanakit
damdami't isipan
 kaya hinahayaan
mga kalabisan,
sinasabing pagbigyan
mga panlalamang
 nakakalimutan
 ang katarungan;
ibig nila sila'y kagiliwan
walang imik sa mga kamalian
di alintana
kanilang tinatapakan
dangal at paninindigan
ng mga makatuwiran.
Ang problema sa mabait
sa simula lamang kaakit-akit
paglaon napapanis, nabubulok
sinasabing "nasisiraan ng bait" -
bait ay pansamantala
likha ng ating isip
minsa'y mapanlinlang
sakim at sarili ang ipinipilit;
kaibayo nito ang kabutihan
na bumubukal mula sa kalooban
kung saan nanahan
ang Diyos na tanging mabuti:
mapagpatawad, mapagbigay
hindi humahanay sa kasalanan 
at kasamaan dahil Siya ang kabanalan.

*Tingnan din naunang tula, “Magkaiba ang Mabait at Mabuti”, https://lordmychef.com/2019/07/20/magkaiba-ang-mabait-at-mabuti/

Larawan kuha ng may-akda, Kuwaresma 2020.

Palaisipan, bugtong, o hamon?

Lawiswis ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, Ika-05 ng Nobyembre 2020
Larawan kuha ni G. Jay Javier, Quiapo, 2020.
Madalas ating buhay
puno ng hiwaga
hindi mo malaman
kung ika'y nilalaro ng tadhana;
simpleng palaisipan
malalim ang kahulugan
habang mayroon namang
bugtong kay hirap dugtungan
upang masaklot
kanyang nilalaman.
Ina ng aking kaibigan noon
pinayuhan ng duktor
maselan na operasyon
gugugol mahigit isang milyon;
tumanggi sila kahit na mayroon
dahil kanilang ina
lampas ochenta na noon!
Kasabay ng panahong iyon
nagkasakit kaibigang kabataan
kailangan din ng operasyon
wala pang kalahating milyon
ngunit dahil walang ipon
hindi malaman
paano magkakaroon.
Madalas sakit ng maliliit
maraming gamot at solusyon
problema nila'y walang pantustos 
habang mga nakaririwasa 
maraming pang-gastos
sakit naman nila'y walang 
gamot ni solusyon!
Sawimpalad
ito'y itinuring hanggang ngayon 
bilang bugtong at palaisipan
kaya nanatiling pinagninilayan
sa halip na tukuying
hamon ng sitwasyon
aksiyon ang dapat na tugon!
Larawan kuha ni G. Jay javier, Quiapo, 2020.

Kailan ako tunay nagmamahal?

Lawiswis ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, Ika-03 ng Nobyembre 2020
Larawan kuha ng may-akda, gayak ng aming parokya, Nob. 1-2, 2020.
Madalas aking ipinapalagay
bilang bahagi ng buhay 
itong pagmamahal
ako nama'y nakagaganap,
nakatutugon sa hamon.
Nguni't ano nga ba talaga
ang magmahal at kailan ako
tunay na nagmamahal?
Napakadali na maging mabuti 
sa iba, magtimpi ng sarili,
magparaya at magpalampas;
mahabag at maawa na kusang 
tutulo ang luha,
umakay at sumabay sa mahihina,
magmalasakit maski sa walang sakit.
Kailan nga ba
ako tunay na nagmamahal,
tanong ko sa sarili noon pa man;
maski mga kaibigan
mga pinapayuhan
sa simbahan
o saan pa man
iyan ang palaging katanungan
na ano mang kasagutan
ay siyang buod at kabuuang
kahulugan ng pagmamahal
di lamang ng mga magkasintahan
o magsing-ibig
kungdi ng sino mang nilalang
ng Diyos na pag-ibig.
Noon ay
palagi kong sinasabi
mula sa limitado kong karanasan
na aking inihahabi,
pinagtatagpi-tagpi
sa mga napag-aralan
at napagnilayan
na tunay ka lamang nagmamahal
kapag ika'y nasasaktan
dahil kung wala ka nang nararamdaman
mas malamang
pusong bato
ang nariyan sa iyong dibdib,
di lamang manhid
kungdi patay at malamig.
Hindi natapos
aking pag-aasam
malaman at maranasan
kung kailan nga ako
tunay nagmamahal;
maraming karanasan
aking pang dinaraanan
dahan-dahan, unti-unti
naliliwanagan na
tunay akong nagmamahal
di lamang kapag ako'y nasasaktan
kungdi dama ko man
aking kawalan
sa kakayahang ibsan maliban samahan
kapatid kong nahihirapan.
Tunay akong nagmamahal
kung aking pipiliing mahalin
ang iba kesa akin;
 hindi na daraing
kungdi sasarilinin
at aangkinin pati tiisin
mga iyak at hinaing
ng ginigiliw
 at kung maari ay pasanin
kanilang mga dalahin.
Sa kahuli-hulihan
batayan pa rin ng pagmamahal
ang masaktan --- kung hanggang saan,
hanggang kailan doon malalaman
yaring lalim at kadalisayan.
Larawan kuha ng mga may-akda, gayak ng altar ng parokya, Nob.1-2, 2020.

Makita o makilala?

Lawiswis ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, Ika-29 ng Oktubre 2020
Larawan mula sa catholicnewsagency.com.
Sa pagdiriwang ng kapistahan
ni San Judas Tadeo kahapon
may isang magandang tagpo 
na kay inam nating balikan
upang pagnilayan
kanyang tanong kay Jesus
noong Huling Hapunan:
"Panginoon, 
bakit po sa amin lamang kayo
magpapakilala nang lubusan
at hindi sa sanlibutan?" (Jn.14:22)
Mahiwaga at matalinhaga
ang tugon ng Panginoon:
"Ang umiibig sa akin ay tutupad
ng aking salita;
iibigin siya ng aking Ama,
at kami'y sasakanya at
mananahan sa kanya." (Jn.14:23)
Bakit nga ba hindi na lamang
magpakita si Jesus sa lahat upang 
mawala na pagaaalinlangan,
at iba pang mga katanungan?
Maski naman magpakita si Jesus 
marahil wala pa ring maniniwala 
hangga't hindi natin siya nakikilala
sa mukha ng bawat kapwa: 
hindi bagay o gamit si Jesus
na basta-basta lamang nakikita 
ng ating mga mata ---
Siya ay Persona: 
makikilala lamang 
ng isang pusong bukas
handang tumanggap
at tularan Kanyang pagmamahal
upang Kanyang panahanan
tungo sa personal na ugnayan.
Photo by Pixabay on Pexels.com
Hanggang ngayon ito pa rin
ang ating tanong sa ating panahon
at bakit nga kaya nagkagayon?
Tuwing magkokomunyon
"Amen" ang ating tinutugon
bago tanggapin
Katawan ng Panginoon
na marahil atin ngang nakikita
nguni't hindi nakikilala
dahil puso ay ipininid
naging manhid
sa daing ng bawat kapatid?
Ang Diyos ay pag-ibig
na siyang Kanyang larawan
at wangis sa atin Kanyang ipinaris;
kung pag-ibig ay ating inalis,
ang lahat sa atin ay malilihis
makita man natin si Jesus di natin Siya makikilala!
Larawan ay kuha ni Lucas Jackson ng Reuters ginamit sa The Economist, 2019.

Dalawang makabagong santo, kapangalan ng aming Patron

Lawiswis ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, Ika-22 ng Oktubre 2020
Larawan nina San Juan Pablo II at San Juan XXIII kasama isa sa mga matandang imahen ng aming Patron San Juan Apostol at Ebanghelista sa likuran ng aming simbahan sa Bagbaguin, Santa Maria, Bulacan.

PANALANGIN KAY SAN JUAN APOSTOL AT EBANGHELISTA KAUGNAY NG MGA BAGONG SANTO NG SIMBAHAN: PAPA JUAN PABLO II at PAPA JUAN XXIII (Bahagi ng aming mga Panalangin sa Parokya ni San Juan Apostol at Ebanghelista, Bagbaguin, Santa Maria, Bulacan mula nang itanghal bilang Santo ang dalawang naturang dating Santo Papa noong 27 Abril 2014, Linggo ng Dakila Awa ng Diyos.) 

Minamahal naming Patron na Banal, 
Juan Apostol at Ebanghelista po ang inyong ngalan!
Ngayo'y aming ipinagdiriwang sa buong Simbahan 
dalawang bagong Banal: Kapwa sila pastol ng kawan, 
nang manungkula'y pangalan mo ang hiniram.

San Juan Beinte-tres nang sa kanyang katandaan tuladmo,
Sinikap maging makabuluhan at buhay na palatandaan ng Diyos
sa gitna ng makabagong panaho nitong InangSimbahan
nang kanyang simulan ang Ikalawang Konsilyo sa Vatican. 

Kasabay niyang tinanghal bilang Banal 
ang tinaguriang Dakilang San Juan-Pablo Ikalawa;
Labis na pagtitiis ang kinamit sa kanyang sakit, 
Krus ay sinapit, katulad mo’y naging malapit
sa Ina ni Hesus kaya’t “Totus Tuus” ang kanyang awit.

Itulot mo aming Mahal na San Juan Apostol at Ebanghelista,
kaming iyong mga anak sana’y matularan,
pinagsikapan ng dalawang bagong San Juan:
pamilya’t sambayanan mabuklod sa nagkakaisang pag-ibig
katulad ng dalangin ni Hesus doon sa Huling Hapunan. AMEN.

San Juan Ebanghelista, ipanalangin mo kami.
San Juan Beinte-tres, ipanalangin mo kami.
San Juan-Pablo Ikalawa, ipanalangin mo kami.

Katatawanan, katuwaan sa buhay COVID-19

Lawiswis ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, Ika-16 ng Oktubre 2020
Pitong buwan na nakakaraan
mula nang kumalat mula Wuhan
corona virus, tayo ay nag-lockdown
nang lumaon pinagaan quarantine
COVID-19 pasakit pa rin sa atin.
Nguni't huwag din namang masamain
maraming aral ipinamulat sa atin
itong COVID-19:  pananalangin 
at pananalig sa Diyos, 
pagpapahalaga sa pamilya at kapwa,
pangangalaga sa ating kalusugan.
Gayon din naman
maraming katatawanan
katuwaan ating naranasan
lumipas na mga buwan
kaya mga ito ating pagparoonan
kesa pabigatan ating mga isipan,
puso at kalooban.
Sa dami at tagal nang hirap ating naranasan
minsan marahil iyong inaasam-asam
makapagpahinga at magbakasyon
at saka sasagi sa isipan na hindi ba gayon
itong COVID-19 ngayon?
Bakasyon at pahinga
kaya nakapagtataka
kapag walang pasok sa eskuwela
at opisina dahil sa piyesta upisyal
gayong wala namang papasyalan
ni pupuntahan
lahat ng araw pare-pareho lang!
Nang magsimula ang lockdown
karamihan hindi naman nahirapan ni kinabahan
bagkus naging engrandeng bakasyunan
kantahan at inuman kung saan-saan
hanggang magkahawahan
nang mabatid katagay sa inuman
walang panlasa, walang pang-amoy
nang maglaon akala mo'y
aping-api, kinawawa at pinabayaan
pinag-aagawan lahat ng uri ng ayuda
pera at de lata
habang ang iba naman ay saganang-sagana.
Ang Pinoy nga naman
maski saan man
basta may kalamidad
hindi pababayaan kumalam kanyang tiyan;
aminin ang katotohanan
parusa nga ba at kahirapan ang lockdown
bakit tayo nagtabaan?
Hindi lamang iyan:
sa bawat tahanan
 mayroon isang tiyak natutuhan
bagong libangan at pagkakitaan
pagluluto at pagbe-bake.
Isang pangunahin kabutihan
nitong lockdown
luminis mga lansangan
umaliwalas kalangitan
kalikasan nabigyan
kapahingahang kailangang-kailangan;
magagandang tanawin
muling nasilayan mula kalayuan
habang sa mga tahanan
laganap na luntian ng mga halamang
 inaalagaan at pinagkakakitaan
ng mga tinaguriang plantitos at plantitas.
Mayroon pang ibang mga katatawan
nangyari sa gitna ng lockdown
at quarantine ng COVID-19
ngunit huwag nang pag-usapan
baka lamang pagmulan
labis na hapis at kalungkutan
mga kabalastugan sa pamunuan, 
sakim sa kapangyarihan
katanyagan at kayamanan
ngunit walang pakialam
sa bayang nahihirapan
nagsisikap lampasan mga pagdurusa
dinaraan sa katatawan
katuwaan upang mapanatili
katinuan ng isipan
kesa tularan mga baliw
at hunghang na payaso
sa gobyernong ito.

*Mga larawan sa itaas mga kuha ni G. Jay Javier, Mayo 2020; habang ang mga nasa ibaba ay kuha ng may-akda maliban sa ibong dilaw at puting bulaklak na kuha ni Dr. Mylene A. Santos, MD.

Linangin, palalimin ang Pananampalataya

Lawiswis ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, Ika-13 ng Oktubre 2020
Larawan kuha ni Bb. Ria de Vera, Agosto 2020.
Pangunahing biyaya
ng Diyos sa ating lumikha
pananampalataya o pananalig
sa Kanya tayo magtiwala;
ngunit hindi natin alintana
itong pananampalataya 
katulad ng ano mang biyaya
dapat linangin upang payabungin
pamungahin, at patatagin 
hindi lamang magbigay galak sa atin
kungdi makaya nating harapin
ano mang unos sa buhay ang dumating.
Kumbinsido ba tayo
sa pinanghahawakang pananampalataya
kaya nating panindigan di lamang ipaglaban
 kungdi ipaliwanag katuwiran at katuturan?
Kung minsan akala natin
itong pananampalataya gamit para kamtin
ano mang hilingin sa Diyos Ama natin
nakakalimutan higit sa lahat ito ay ugnayan
relasyon na dapat pinalalalim
pinaiigting upang maging matalik
pagkakaibigan natin.
Ano mang samahan at ugnayan
palaging nakasandig sa pananalig
sa isa't-isa, palaging makatotohanan
walang kasinungalingan;
tiyak na palaging maasahan
dahil ang tunay na pananampalataya
consistent, hindi pabago-bago
kungdi pare-pareho
  saan man at kailan man,
sino man ating pakiharapan
nananatili katapatan
tulad ni Hesus
hanggang kamatayan.
Larawan kuha ng may-akda, 09 Oktubre 2020.

Aral ng COVID-19 VIII: makiramdam sa halip na pag-isipan

Lawiswis ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, Ika-05 ng Oktubre 2020
Larawan kuha ng may-akda sa Shambala, Silang, Cavite, 22 Setyembre 2020.
Kay sakit isipin
sa gitna nitong COVID-19
marami pa rin sa atin
mga hirap at sakit di pansin
binibigyang daan
mga maling katuwiran kahit 
mayroong nasasaktan;
pagmasdan mga karahasang umiiral
kawalan ng pakialam 
sa kahirapang pinagdaraanan
pinagpipilitan maling kaisipan 
kungdi kasakiman, pawang kababawan.
Hindi ba maaring pagsikapan
itong kaalaman at isipan
ay ibaba sa puso at kalooban
bigyang daan nararamdaman
upang higit na matimbang
ang mas mainam na kabutihan
kesa pairalin mga alituntunin
na hindi sumasalamin
sa tunay na katauhan natin?
Mabuti ang paghuhugas
ng mga kamay bilang lunas
at pag-iwas sa virus
ngunit kung sa katotohanan
iiwas tayo manindigan
maghuhugas kamay
upang hindi ito marungisan 
mawawasak ating mga ugnayan
mapapatid ating kapatiran.
Social distancing ay mainam
ngunit huwag din nating kalilimutan
pagdadamayan, pagtutulungan;
tama ang maging abala
sa maraming mga bagay sa buhay
ngunit higit na mahalaga ang kaluluwa:
kabutihan at kagandahang-loob
ang siyang magbubuklod
papawi sa pagod, nagbibigay-lugod.
Hindi lamang medisina at bakuna
ang sagot sa ano mang pandemya
dahil ano mang sakit at karamdaman
pinagmumulan ay kasamaan 
kawalan ng kaayusan sa isang may katawan;
sa puso at kalooban, malubhang kapansanan
kapag pinabayaan parang sakit sa kalingkingan
nadarama ng buong katawan, nahahawa maging sangkatauhan. 
Pandemya ay lunasan ng pagmamahalan at paggalang
ibaba ang nasa isipan, dalhin sa kaibuturan 
damahin, huwag isipin
makiramdam sa pintig ng ating katauhan.
Larawan kuha ni G. Raffy Tima ng GMA-7 News, Marso 2020.

Pag-ibig: ang tanging sagutin at kaloob sa buhay natin

Lawiswis ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, Ika-09 ng Setyembre, 2020
Larawan kuha ni G. Jim Marpa, 2019.
Kay ganda ng paalala
ni San Pablo sa mga taga-Roma
na hanggang ngayon sa ating panahon 
gawin nating tuntunin:
"Huwag kayong magkaroon ng sagutin
kaninuman, liban sa saguting tayo'y mag-ibigan...
Ang umiibig ay hindi gumagawa ng masama kaninuman,
kaya't ang pag-ibig ang kabuuan ng kautusan." 
(Roma 13:8, 10)
Ano nga ba ang sagutin natin sa bawat isa?
Hindi ba ano mang sagutin ay pagkaka-utang din?
Kung gayon, 
tayong lahat ay mayroong tungkulin
at sagutin na bayaran pagkakautang natin
na walang dili iba kungdi pag-ibig pa rin!
Sa lahat naman ng sagutin at bayarin
pag-ibig ang pinakamamahalin at mainam utangin;
hindi tulad ng salapi, pag-ibig ng Diyos ay hindi tinitingi
walang tinatangi, hindi na kailangan pang humingi
kahit ikaw ay mabaon at hindi makaahon
sagot palagi ng ating Panginoon!
Kaya si Hesus pumarito noon
upang tubusin sangla ng pagkakautang natin
sa pag-ibig ng Ama na tinalikuran at tinanggihan
ng mga unang magulang natin;
Sa Kanyang kabutihang-loob
sa atin ay ipinagkaloob buhay Niyang handog.
Pag-ibig ang siyang pumupuno sa atin
siya ring nagpapairal sa atin
dahil ang mabuhay ay umibig;
sino mang hindi umiibig ay patay
parang naglalakad na kalansay
hungkag at walang laman, puso at kalooban.
Kaya naman sumasama ating loob
kapag minamahal natin ay walang utang na loob
dahil pag-ibig ang tanging nasa ating loob;
kapag pag-ibig ay hindi sinuob
upang humalimuyak gaya ng insenso at bulaklak,
ito'y nakukulob, umaantong, sa kamatayan humahantong.
Katulad ang pag-ibig ng tubig sa ilog
mahirap masundan pinagmumulan at patutunguhan
ngunit iyon ang kagandahan at kainaman
habang tayo'y patuloy sa pag-ibig, dumadaloy, umaagos
hindi ito nasasaid dahil ang Diyos ay pag-ibig
at walang hanggan na Siyang ating hantungan at kaganapan.

Panalangin para sa mga tinutuligsa

Lawiswis ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, 04 Setyembre 2020
Unang Biyernes ng Setyembre, Ika-XXII Linggo sa Karaniwang Panahon
1 Corinto 3:18-23  ///  Lukas 5:33-39
Larawan kuha ni G. Angelo N. Carpio, Hunyo 2020.
O Kamahal-Mahalang Puso ni Hesus,
tulungan Mo kami na Ika'y matularan sa pakikinig sa kapwa.
Nawa aming mapalampas ano man ang hindi mabuting sinasabi
laban sa amin at sa halip ay aming pagyamanin aming karanasan
at palalimin aming katauhan.
Katulad ni San Pablo sa kanyang sulat sa mga taga-Corinto,
“Walang anuman sa akin ang ako’y hatulan ninyo 
o ng alinmang hukuman ng tao; 
ni ako ma’y di humahatol sa aking sarili.  
Walang bumabagabag sa aking budhi, 
ngunit hindi nangangahulugang ako’y walang kasalanan.  
Ang Panginoon ang humahatol sa akin." (1Cor.4:3-4)
Siya namang tunay, Panginoon!
Palaging mayroong masasabi makakating labi
laban sa amin palagi ano mang buti aming mga gawi.
Bakit nga po ba sa gitna nitong pandemya
laganap hindi lamang sakit kungdi galit at pagmamalupit
masasakit na pananalita ng ilan naming kapwa?
Tulungan mo kami, O Hesus
 na dalisayin aming puso at kalooban, 
maging bukas sa mga pagkakataon na magbago 
gaya ng Iyong turo sa Ebanghelyo:
“Walang pumipiraso sa bagong damit 
upang itagpi sa luma.  
Kapag ginawa ito, masisira ang bagong damit 
at ang tagping bago ay hindi babagay sa damit na luma." (Lk.5:36)
Lagi naming panghawakan 
na higit na mahalaga ang Iyong sinasabi Panginoon
kaysa sinasabi ng tao dahil Ikaw pa rin sa kahuli-hulihan
ang sa amin ay hahatol at papataw ng kapasyahan 
kaya nawa Ikaw ang aming pakinggan 
hindi pinagsasabi sa amin ay kumakalaban.
Amen.