The Lord Is My Chef Daily Recipe for the Soul by Fr. Nicanor F. Lalog II Friday, Seventh Week in Ordinary Time, Year I, 28 February 2025 Sirach 6:5-17 ><}}}}*> + ><}}}}*> + ><}}}}*> Mark10:1-12
Photo by author, Sakura Farm, Atok, Benguet, 27 December 2024.
Thank you very much dear Father for February and most especially for the gift of friends you gave us.
Your servant Ben-Sirach was so right after all, "Let your acquaintances be many, but one in a thousand your confidant. When you gain a friend, first test him, and be not too ready to trust him" (Sirach 6:6-7).
Heal us in Jesus, Father, of the many hurts and pains some friends have caused us: those who have left us in time of distress; those who have become an enemy; the boon companion who left us in time of our sorrow; those who have turned against us and avoided us when we were down; and those who took advantages of our goodwill (cf. Sirach 6:8-12).
For our friends who came for reasons and seasons and now gone, bless them, Jesus; and for those friends who have remained because of love, bless them more!
Friends come from you, Jesus, one of the greatest gifts one can receive for it is a unity of souls that give nobility and sincerity to love, a kind of love only you Lord had designed; therefore, let us work on our friendships but never change our friends into someone they are not gifted to be; it is only then a friend becomes a treasure we cherish and nourish, never to be given away like in divorce and adultery that Mark tells us today in the gospel (Mark 10:1-12). Amen.
Photo by author, Sakura Farm, Atok, Benguet, 27 December 2024.
Lawiswis ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, Ika-27 ng Pebrero 2025
Larawan kuha ni G. Lorenzo Atienza, detalye ng dulong kaliwa na bahagi ng stained glass sa National Shrine ng Fatima, Valenzuela City na nagsasaad ng EDSA People Power, 25 Pebrero 2025.
Hinding hindi mabubura ninuman ang makasaysayang People Power Revolution ng Pebrero 1986. Ito ay kung hindi natin malilimutan at higit sa lahat kung ating lilinangin mga aral ng kauna-unahang mapayapang pag-aaklas sa buong mundo.
Katulad ng kalsadang EDSA na sagisag ngayon ng nabubulok nating bayan, malaki pa rin ang pag-asa na maaayos at mapatatatag ang diwa ng People Power 1986.
Kaya sa diwa nito, tama lamang at ipinag-adya na rin siguro ng Diyos na mayroong pasok ang mga tanggapan at paaralan tuwing Pebrero 25 mula noong isang taon sa ilalim ng Administrasyong BBM.
Bagaman ako ay nalungkot na hindi ito ginawang piyesta upisyal ng Pangulo, higit kong naunawaan kahapon ang magandang pagkakataon ibinigay pa nga ni BBM sa atin para sa EDSA 1986.
Nasobrahan tayo ng mga pagdiriwang noong sariwa pa ang EDSA 1986 hanggang sa naging palasak na lamang ito dahil sa pangingibabaw ng mga kasiyahan at mga kaartehan ng mga sumunod na taon. Sa isang banda, ang sarap ng EDSA Anniversary noong nakaupo pa si Tita Cory – yugyugan magdamag doon sa kanto ng EDSA at Ortigas.
At pagkatapos, lawa na.Logtu ng konti, sokpadoodle na sa otra kinabukasan.
Ano nangyari? Wala.
At ganun na lang ang EDSA Anniversaries nang mga sumunod na taon na mismo tayong mga beterano ay napagod na rin sa kawalan ng saysay ng mga programa at higit sa lahat, ng pagtataksil ng maraming pinuno noon na ipinaglaban, ipinagtanggol natin noon na iyon pala ay katulad lang din ng mga pinatalsik noong 1986.
Larawan kuha ni Pete Reyes kina Sr. Porfiria “Pingping” Ocariza (+) at Sr. Teresita Burias nananalangin upang pigilan mga kawal sasalakay sana noon sa mga rebelde sa Kampo Crame noong People Power 1986.
Pebrero 22 ng gabi ay nasa Aristocrat Restaurant kami sa kanto ng Quezon Ave. at EDSA para sa final deliberation ng mga hurado sa kauna-unahang USTetika Literary Contest ng Varsitarian ng UST.
Proyekto ng co-staffer namin at kaibigan na si G. Vim Nadera ang USTetika na mula sa salitang “aesthetic”. Bantog na guro at makata ngayon si Vim. Tuwang-tuwa ako noon na sinama niya ako hindi lamang para kumain at gumimik pagkatapos kungdi makadaupang-palad mga bigating pangalan sa panitikan tulad ng mga makata na sina Cirilo Bautista, Bienvenido Lumbrera, Alfredo Navarro Salanga na tunay ngang heavyweight, ang propesora naming si Ophelia Dimalanta na pangunahing babaeng-makata sa wikang Ingles at marami pang iba.
Nang malapit nang matapos ang pulong, binulungan kami ni Gng. Jesselyn Dela Cruz na umuwi na raw kami kaagad sabi ni Sir Felix Bautista na aming Publications Director sa Varsitarian at tagapagsalita noon ni Cardinal Sin. Malabo ang mga kuwento maliban sa kumalas na raw noon sina Enrile at Ramos kay Marcos. Yun lang. Baka raw magkagulo.
Siyempre, mga kabataang typical, wala kaming balak sumunod sa utos sa amin hanggang sa magulat kami nang aming baybayin ang Timog at Morato naghahanap ng club na sarado halos lahat habang dagsa mga sasakyan sa mga gasolinahan.
Hindi kami nabagabag kasi full tank ang kotse ng tatay ko noon kaya uminom pa rin kami nina Vim kina Dwight sa Sampaloc at saka umuwi. Kinabukasan pagkagising ko, araw ng Linggo, February 23, di ko malaman kung ako ay lasing sa mga balitang pinag-uusapan at napapakinggan sa radyo. Pagkaraan ng tanghalian, sumama kami ng kapatid ko si Meg na nooy second year college din sa UST sa mga kababaryo namin sakay ng isang trak ng bato papuntang EDSA para sumama sa People Power.
Mula sa wikipedia.org.
Dumating kami ni Meg at mga kasama sa EDSA bandang hapon. Parang sasabog sa tuwa aking dibdib na tila ako ay nanlalamig, naiiyak sa tuwa sa aking nakita: sarado EDSA-Cubao ilalim at puno ng mga tao hanggang sa abot-tanaw!
Ang saya-saya!
Walang bad trip noon! Peace man ang atmosphere. Dala namin ay mga pakwan para sa mga kawal. Doon kami pumuwesto sa gate ng Crame sa Santolan na Boni Serrano ngayon dahil kulang daw ang bantay doon.
Kinagabihan, dumating ang balita na baka raw kami salakayin ng mga tangke mula Malakanyang via Sta. Mesa direcho pa-Santolan. Tinipon kami ng mga law students ng UP at kinausap, binigyan ng numero sa telepono na maari naming tawagan kapag daw nagkadamputan.
Hala! Hinila ko sa tabi ko si Meg. Wag ka kako lalayo sa akin at naisip ko agad Daddy ko sa bahay. Mas takot ako sa kanyang galit kesa sa mga tangke ni Macoy!
Larawan kuha ni G. Boy Cabrido, pagkakamayan ng mga kawal at mga madre at pari sa EDSA noong People Power Revolution ng 1986.
Sa pagkaka-alala ko, walang natakot sa amin. Walang umatras habang pasa pasa kami ng bolpen at papel para nga sa mga numero na tatawagang mga abogado kapag kami nakulong.
Noon ko narinig biglang nagsalita at lumapit sa isang law student kapitbahay namin na suki ng mommy ko sa tindahan, si Mr. Tiongson.
Hindi ko matandaan pangalan niya pero kaibigan siya ng lola ko. Maginoong maginoo. Respetado sa aming barangay. Negosyante na gumagawa ng mga plastic art sa mga jeep na pampasahero noon. Palagi niya ako sinasama at ng mga anak niya sa pagbibisikleta sa mga looban ng Bocaue, Sta. Maria, at Marilao sa Bulacan noon.
Makisig at matipuno si Mr. Tiongson. Six footer siguro. Naka-salamin medyo kalbo ng konti pero balbas sarado. At malaki ang boses. Sabi ng lola ko, dati raw Huk na naging NPA si Mr. Tiongson pero tumiwalag na.
Sa gitna ng dilim ng gabi sa isang kalye sa Santolan, ito ang sinabi ni Mr. Tiongson sa mga taga-UP Law na tumayong mga namumuno sa amin sa kalyeng iyon: “ako na ang lulugar sa unahan. Laban namin ito na hindi na dapat umabot pa sa ganito kung kami ay nanindigan noon.”
Humanga ako sa mama lalo noon. Pero hindi ko naunawaan sinabi niya hanggang kahapon na lamang nang pumasok ako bilang chaplain dito sa Our Lady of Fatima University sa Valenzuela.
Larawan kuha ni G. Lorenzo Atienza, ang Canonically Crowned National Pilgrim Image of Fatima na tinanghal nina Ramos noon sa EDSA 1986 na nasa pangangalaga ngayon ng National Shrine of Fatima sa Valenzuela, 25 Pebrero 2025.
Bago ako magmisa sa aming kapilya kahapon habang nagdarasal, parang kislap ng liwanag na dumatal sa aking kamalayan mga sinabi ni Mr. Tiongson noong 1986 sa Santolan: hindi pa tapos ang laban ng EDSA 1986.
Laban natin ito. Kumupas man ito, bumaligtad at nagtaksil ang ilan, laban nating lahat ito na dapat ipagpatuloy, linangin at palalimin. Higit sa lahat, dalisayin sa panalangin dahil kulang ang EDSA 1986 kung wala sina Jesu-Kristo at kanyang Mahal na Ina, ang Birhen ng Fatima. Mula sa karanasan ni Mr. Tiongson na kapitbahay namin noon, hindi ko papayagan manghinayang ako sa huli na tinalikuran ko ang EDSA 1986 kaya balang araw ay malagay sa peligro mga susunod na saling-lahi.
Kahapon din ang unang guning-taon ng pagkaka-korona sa National Pilgrim Image ng Fatima na siyang imahen na tinanghal nina Ramos noong People Power sa EDSA ng 1986! Narito sa National Shrine of Fatima sa Valenzuela ang naturang imahen mula pa noong ika-17 ng Oktubre 1999, sa loob ng isang munting kapilya na maaring puntahan ng mga deboto at peregrino.
Tama lang mayroong pasok sa upisina at mga paaralan tuwing Pebrero 25 upang higit nating mapagnilayan muli ang diwa ng EDSA 1986, maisalaysay sa mga bata upang ipaunawa sa kanila ang kahalagahan at kahulugan ng tunay na kalayaan na batay sa pagtitiwala sa Diyos.
Hindi mabubura ang EDSA 1986 sa ating kasaysayan kung ipagpapatuloy natin ang kuwento at adhikain nito hanggang sa tayo ay magkaisa muli bilang sambayanan at mga alagad ni Kristo – kasama ni Maria, ang Birhen ng Fatima.
Larawan kuha ni Ka Ruben, bagong stained glass ng National Shrine of Fatima sa Valenzuela, Oktubre 2024; makikita sa dulong bahagi sa kaliwa ilang tagpo sa EDSA 1986.
The Lord Is My Chef Daily Recipe for the Soul by Fr. Nicanor F. Lalog II Wednesday, Seventh Week in Ordinary Time, Year I, 26 February 2025 Sirach 4:11-19 ><]]]]'> + ><]]]]'> + ><]]]]'> Mark 9:38-40
Photo by author, Hidden Valley Springs Resort, 20 February 2025.
Let me pursue wisdom, Let me follow and seek you, God my Father in order to find life and meaning; unlike knowledge, wisdom is not an intellectual pursuit that can be gained through reading and academic studies; pursuing wisdom is finding you, Lord which is very slow, always within the realms of failures and disappointments, calling us to acknowledge our fears and anxieties because wisdom is lived and experienced.
Wisdom breathes life into her children and admonishes those who seek her. He who loves her loves life; those who seek her will be embraced by the Lord… bringing him happiness and reveal her secrets to them and she will heap upon him treasures of knowledge and an understanding of justice (Sirach 4:11-12, 18).
Wisdom is knowing you, God; loving you, God; seeing everything in your perspective, immersing myself in you to be one in you, one with you to understand and appreciate each of your creation; hence, embracing wisdom is embracing Jesus your Son, Father who came to show us everything in the light of justice and fairness, charity and love not with petty rivalries, and envy of earthly entitlements that can be so fleeting and never satisfying nor contenting.
Let me love your law, therefore, Lord like the psalmist today so that I too may have peace in Jesus. Amen.
Photo by author, Hidden Valley Springs Resort, 20 February 2025.
Lawiswis ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, Ika-25 ng Pebrero 2025
Larawan mula sa wikipedia.org.
Hindi maikakaila ang mahalagang papel ng Simbahang Katolika sa tagumpay ng People Power 1986 na sinasagisag ng National Shrine of Mary, Queen of Peace mismo sa kanto ng EDSA at Ortigas Avenue kung saan pinigilan ng mga madre, pari, seminarista at layko ang mga sundalong sasalakay sana noon sa mga “rebeldeng” nasa Kampo Crame.
Sa gitna ng maraming pagbabago sa pag-usbong ng maraming matatayog na gusali, nananatiling paalala ang dambanang ito ng katotohanang wala tayong magagawa sa buhay natin kung nakahiwalay tayo sa Diyos sa pamamagitan ni Kristo Hesus kasama ang kanyang Ina na si Maria (Juan 15:5).
Nguni’t ipinahihiwatig din ng simbahang ito ang malaking bugtong sa ating panahon ngayon, kung ano na ang nangyari sa diwa ng EDSA 1986 na tila sa paglipas ng panahon ay unti-unti nang nalilimutan ng marami? Tingnang kung paano sa ngayon ang EDSA ang tanda ng lahat ng magulo at mali sa ating bayan, taliwas sa dating ningning at karangalan nito. Higit sa lahat, kay laking kabalintunaan ng ating kasalukuyan na ang mga pinatalsik ng EDSA noon ay hindi lang basta nakabalik ngayon kungdi sila pang muli ang namumuno, muling nananahan mismo sa palasyo ng Malacanang!
Larawan ni Jaime Cardinal Sin sa Villa San Miguel, 23 Pebrero 1986, kuha ni Alex Bowi/Getty Images.
Anyare? Kung paanong naging mahalaga ang papel ng Simbahang Katolika noon sa tagumpay ng People Power 1986, pagkalipas ng halos apat na dekada ay masasabi ring malaki ang kinalaman ng mga pari at obispo sa pagkupas at pananamlay ng diwa ng EDSA sa ngayon.
At taliwas sa larawan ng EDSA Shrine ang ating makikita sa ngayon ay ang pagkalango ng maraming mga obispo at pari sa kapangyarihan ng pulitika mula noong Pebrero 1986.
Wala nang nakasunod sa yapak ng karunungan at kabutihan ng yumaong Cardinal Sin na masasabi nating hindi namulitika at lalong hindi pulitiko noong 1986. Isang tunay na pastol ng kanyang mga kawan, inihatid ni Cardinal Sin tayo noon sa mayamang pastulan at malinis na batisan ika nga. Kung hindi sa kanyang panawagan sa Radyo Veritas noong gabi ng Pebrero 21, 1986, napulbos na marahil ang Kampo Aguinaldo at Krame, hindi na naging Pangulo si Tabako at umigsi buhay ng alamat na si Enrile.
Maraming pari at obispo iba nakita sa pakikibaka noon ni Cardinal Sin. Nakaligtaan nilang tularan ang buhay-panalangin (prayer life) ni Cardinal Sin na siyang bukal ng kanyang kabanalan o, kung di kayo papayag ay espiritualidad. Sa kabila ng maraming kontrobersiya sa kanyang mga sinasabi noon, isang mababanaagan palagi sa kanya ang malinaw na tanda ng buhay na pananalangin. Mayroon siyang prayer life kaya mayroon din siyang kababaang-loob at malasakit sa maliliit.
Maliban sa ilang natitira pang katulad ni Cardinal Sin, maraming obispo at pari ngayon ang sampay-bakod o amuyong sa mga pulitiko at mayayaman. Marami sa kanila mga TH na social climber nagkukunwaring “social activist” na puro burgis ang kasama pati asta at salita.
Larawan kuha ni Pete Reyes kina Sr. Porfiria “Pingping” Ocariza (+) at Sr. Teresita Burias nananalangin upang pigilan mga kawal sasalakay sana noon sa mga rebelde sa Kampo Crame noong People Power 1986.
Kung noong EDSA ay tanda ng kanilang paglilingkod at kawang-gawa ang kanilang mga sutana na sumasagisag sa kanilang kaisahan sa Panginoong Jesu-Kristo, maraming mga obispo at pari ngayon dinurungisan kanilang habito na naging pasaporte palapit sa mga mayayaman at makapangyarihan.
Nakakalungkot ang maraming obispo at pari na nagsisiksikan sa pagmimisa para sa ilang mayayaman habang napakaraming maliliit na ni hindi mabasbasan kanilang mga yumao, ni hindi madalaw para dasalan mga may sakit. Minsang magkawang-gawa, naka-Facebook naman!
Ang pinakanakakasuka sa lahat na tiyak taliwas sa diwa ng EDSA 1986 ay ang mga obispo at pari na sunud-sunuran sa mga mayayaman at makapangyarihan. Nawala na ang kredibilidad ng mga kaparian na taglay noon ni Cardinal Sin dahil alam na alam ng mga pulitiko at mayayaman ang kahinaan ng mga obispo at pari – kuwarta, kuwalta, salapi at pera. Kitang-kita ito sa mga kasalan at lamayan. Maski sa tolda, magmimisa mga obispo at maraming pari para sa anibersaryo ng gasolinahan, sisindihan mga Christmas lights ng kanilang tindahan, magtutulak ng wheelchair ng milyunaryong lumpo, at iiwanan mga parokya maski Linggo para makimisa sa libing ng yumaong donya o don. Istambayan ay Starbucks, tanghalian sa lahat ng eat-all-you-can at bakasyon sa abroad, first class pa sa eroplano sagot ng mayayaman at pulitiko. Nasaan diwa ng EDSA? Wala! Nilamon at tinabunan ng buhol buhol na trapik ang EDSA!
Noon sa EDSA 1986, humingi ng tulong sa mayayaman para sa mga kawal at mga tao pero ngayon, hindi na nahihiya mga obispo at pari ipasagot sa governor at mayor kanilang mga party at outing. Hindi lang donasyon sa mga pagawain sa parokya hinihingi nila kungdi mga sariling pagawain sa bahay at sasakyan.
Nakakahiya. Nakakapanlumo.
Larawan ni Linglong Ortiz, 23 Pebrero 1986.
Kung paanong ang mga pari at obispo ang naging malaking bahagi ng tagumpay ng EDSA People Power noong Pebrero 1986, sila ngayon ang isang malaking dahilan sa pagkawasak ng diwa nito. Hindi na madama ng mga maliliit kanilang mga pastol na nanginginain sa mga handaan, iniwanan mga maralita sa kanilang kariton.
Nawa makita muli naming mga pari at obispo ang malaking estatwa ni Maria, ang Reyna ng Kapayapaan doon sa bubong ng simbahan sa EDSA at matanto rin paanong nanatili si Maria malapit sa Anak niyang si Jesus at sa mga tulad niyang anawim, mga maliliit. Hindi sa panig ng mga mayayaman at makapangyarihan.
Pansinin na habang tumatagal ang EDSA, tila nawawala na pagkakaisa natin sa Diyos kay Kristo kasama ang kanyang Ina na si Maria na dapat sana ay pangunahan ng mga obispo at pari. Iyon ang diwa ng EDSA noon na hindi ko makita ngayon. Pansin din ba ninyo?
The Lord Is My Chef Daily Recipe for the Souyl by Fr. Nicanor F. Lalog II Tuesday, Seventh Week in Ordinary Time, Year I, 25 February 2025 Sirach 2:1-11 ><))))*> + ><))))*> + ><))))*> Mark 9:30-37
Photo by Pete Reyes, Sr. Porfiria “Pingping” Ocariza (+) and Sr. Teresita Burias praying the rosary to protect mutineers during the EDSA People Power Revolt in February 1986..
Praise and glory to you, God our Father for the gift of EDSA People Power Revolution that peacefully ended this day 39 years ago; your words in today's first reading are so true:
Compassionate and merciful is the Lord; he forgives sins, he saves in time of trouble and he is a protector to all who seek him in truth (Sirach 2:11).
But what happened after 1986 at EDSA? We have forgotten, Father everything! We have turned away from you, refusing to stand for justice, evading trials and difficulties; we have become impatient in times of "crushing misfortune"; worst of all, we have stopped trusting you unlike those five days of EDSA.
How sad in the years that followed after 1986, we "argued" along the way like your disciples on "who is the greatest among us" until the unexpected happened when a monster came to power calling you "stupid" as he spewed indecencies and murder from his mouth until suddenly, the ones we kicked out are back, now denigrating the significance of EDSA 1986.
Photo by Linglong Ortiz, 23 February 1986.
Help us learn anew the lessons of EDSA 1986; let us return to you and continue the revolution in our hearts; like the psalmist in today's responsorial psalm, may we "commit our lives to you, Lord" for you will surely help us like in EDSA 1986. Amen.
Lawiswis ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, Ika-24 ng Pebrero 2025
Mula sa Pinterest.
Kay ganda ng serye ng ating mga unang pagbasa sa Banal na Misa ngayong huling linggo bago magsimula ang Kuwaresma sa Miyerkules ng Abo ika-lima ng Marso 2025.
Napapanahon ang mga pagbasang ito mula sa Aklat ng Ecclesiastico ngayong binubura sa kamalayan natin ang mahalagang yugto ng ating kasaysayan, ang EDSA Revolution ng 1986.
Tamang-tama din ang mga naturang pagbasa sa gitna ng mga balita ng mga pagmamalabis ng maraming nasa kapangyarihan di lamang sa pamahalaan at lipunan kungdi pati na rin ng mga pari at obispo natin sa simbahan. Kung sa bagay, matagal nang usapin mga iyan sa simbahan na palaging hinahayaan nating mga Pilipino dahil na rin sa kawalan natin ng kamalayan sa pagkakaiba-iba ng marunong sa matalino at ng mabuti sa mabait na siyang paksang ibig kong talakayin ngayong bisperas ng EDSA People Power Revolution.
Tingnan muna natin ang karunungan at katalinuhan.
Larawan kuha ni Lauren DeCicca/Getty Images sa Laoag City, 08 Mayo 2022.
Ang karunungan (wisdom) ay tanda ng kabanalan dahil ito ay pagtulad sa Diyos na siyang Karunungan mismo. Ang maging marunong (to be wise) ay hindi lamang malaman ang maraming bagay-bagay sa mundo at buhay kungdi makita at mabatid pagkakaugnay-ugnay ng mga ito. Pag-ibig at pagmamahal ang hantungan palagi ng karunungan at kabutihan.
Ang maging marunong ay magkaroon ng mahusay at matalas na isipan na pinanday ng puso at kaloobang nakahilig sa Banal na Kalooban ng Diyos. Dinadalisay ng buhay pananalangin, nakikita ng karunungan ang kabuuan ng lahat ng mga bagay-bagay sa liwanag ni Kristo. Buo at ganap ang karunungan dahil mula ito sa Diyos, nagtitiwala sa Diyos at nakabatay sa Diyos ang lahat ng pagsusuri, pagtitimbang at pagpapasya sa lahat ng bagay.
Mula sa Panginoon ang lahat ng karunungan at iyon ay taglay niya magpakailanman. Sino ang makabibilang ng butil ng buhangin sa dagat, o ng patak ng ulan, o ng mga araw sa panahong walang pasimula at katapusan? Sino ang makasusukat sa taas ng langit o lawak ng lupa? Sino ang makaaarok sa kalaliman ng dagat at sino ang makasasaliksik sa Karunungan? (Sirac 1:1-3).
Sa kabilang dako naman, ang matalino ay pagkakaroon ng matalas na isipan. Magandang katangian ito ngunit hindi ito pinaka-mahalaga dahil sa ating sariling karananasan at kasaysayan, kay daming matatalinong Pilipino pero bakit ganito pa rin ang bayan natin?
Sa pamahalaan maging sa Simbahan, palaging ipinangangalandakan katalinuhan ng mga upisyal at nanunungkulan. Kaya nga sa sikat na sitcom na Bubble Gang, mayroong karakter doon na kung tawagi’y Tata Lino na puro katatawanan ang mapapakinggan.
At sa sawimpalad nating mga Pilipino, mas pinapaboran natin, mas hinahangaan palagi mga matatalino kesa marurunong. Bilib na bilib tayo sa mga tao na maraming tinapos na degree sa mga pamantasan dito sa bansa at ibayong dagat. Isa iyan sa malaking problema sa Simbahan: maraming pari at obispo ang matatalino ngunit walang puso ni Kristo, puso ng Mabuting Pastol. Sa dami ng matatalinong Pilipino, bakit ganito pa rin ang ating bayan maging Simbahan?
Bulok. Kung hindi man ay nabubulok.
Dangan kasi, mga matatalino matalas lang ang isipan ngunit walang puso o pitak man lamang doon para sa kapwa at sa Diyos kaya madalas, ginagamit kanilang katalinuhan sa kabuktutan at sariling mga interes at pangangailangan.
Kay ganda ng talinghagang gamit natin diyan – lumaki ang ulo. Yumabang at naging palalo sa sobrang katalinuhan, walang ibang pinakikinggan kungdi sarili lamang. Naku, lalo na iyan sa mga pari at obispo ng Simbahan!
Ang katawa-tawa sa malalaking ulo iyan ng maraming namumuno saan man, sa hindi maipaliwanag na kadahilanan, maraming matatalino puno ng kabag sa tiyan at hindi kataka-taka, walang ibang nagagawa sila kungdi umutot ng umutot. Kaya mabaho at mabantot sa maraming anomalya at kalabisan itong ating bayan maging Simbahan! Hindi ba?
Larawan ni Roger Buendia/Presidential Museum and Library via esquiremag.ph.
Noon pa man, sinasabi ko nang palagi magkaiba ang kabaitan at kabutihan. Madalas ang taong mabait nating tinuturing ay pleaser sa Inggles. Utu-uto, lahat puwede, lahat pinapayagan para walang kaguluhan pero ang katotohanan, lalo lamang gumugulo mga sitwasyon kapag kabaitan ang pinairal.
Alam na alam ito ng maraming mag-aaral na gusto nila mabait na guro na lahat ay puwede. Ganun din mga tao sa pari at obispong mabait. Lahat puwede para walang gulo. Akala nila…
Pero, mayroon bang natututunan sa mga maestra o maestro na mabait? Wala. Aminin natin mas marami tayong natutunan sa mga guro pati magulang at boss at pari na istrikto o mahigpit.
Ganoon ang mabuting tao (good person) – maliwanag sa kanya ang tama at mali. Hindi puwedeng payagan o pagbigyan ang mali. Mayroong diwa ng pananagutan palagi ang mga mabubuting tao na kadalasan ay istrikto rin naman. Sa mabuting tao, basta tama at kabutihan, hindi pagtatalunan o pag-aawayan samantalang mga mababait, lahat pinapayagan.
Ang mabuting tao, hindi niya iniisip ang sarili niyang kapakanan at kaluguran bagkus kabutihan ng karamahan at ng iba pang tao kesa kanyang sarili. Yung mababait, sarili lang nila iniisip. Kaya pinapayagan ang lahat ay upang magkaroon ng mga kaibigan at mga mangungutangan ng loob sa kanila. Popularity-oriented kadalasan mga matatalino at mababait.
Kaya naman, mapapansin natin na magkasama palagi ang karunungan at kabutihan at ang katalinuhan at kabaitan. Ang marunong ay tiyak na mabuti sapagkat higit sa kaalaman ang kanyang nilalayon ay kabutihan at kapakanan ng karamihan. Iyong mabait madalas ay matalino kasi sa Inggles makikita natin ito ay tumutukoy sa sanity o pagiging matinong pag-iisip o sane. Kapag sinabing “nasiraan ng bait”, ibig sabihin, nasira na ang ulo o nabaliw katulad ng maraming mga henyo na sa sobrang talino na walang iniisip kungdi sarili lamang.
Larawan mula sa en.wikipedia.org.
Noon sa EDSA, nadama ko at naranasan karunungan at kabutihan nina Cardinal Sin, Pangulong Aquino, Hen. Ramos at ng maraming mga tao na dumagsa doon hindi upang makipag-away at makipagtalo kungdi makipagkasundo at umunawa. Napaka saklap kay bilis nabaligtad ang lahat. Napalitan ng mga baliw mga marurunong at ng mga sakim ang mga mabubuti.
Sana sa mga panahong ito na ating ginugunita ang makasaysayang EDSA People Power ng 1986, muling pag-isipan at pagnilayan nating mabuti ang ating pinahahalagahan at pinaninindigan. Para sa Diyos, para sa Inang Bayan.
*Tunghayan mga dati nating nalathala sa paksang pagkakaiba ng kabutihan at kabaitan.
The Lord Is My Chef Daily Recipe for the Soul by Fr. Nicanor F. Lalog II Monday, Seventh Week in Ordinary Time, Year I, 24 February 2025 Sirach 1:1-10 ><))))*> + ><))))*> + ><))))*> Mark 9:14-19
Photo by author, Hidden Valley Springs Resort, Calauan, Laguna, 20 February 2025.
Your words today O Lord God our Father are so timely when some people in power try to erase from our consciousness the grace of EDSA People Power 1986; your words O Lord are so timely when some people in power dilly dally with their authority refusing to serve justice to those who belittle the laws of the land, without any decency at all with themselves and with others; your words dear God are so timely when we your people will elect again our next batch of lawmakers and leaders.
Your words, O Father are so timely that we may finally wake up to the reality of the great difference between wisdom and intelligence: how sad people put more premium on intelligence though important but always abused and misused for personal gains; wisdom is different because it is YOU, O God! Wisdom is finding you, seeing the whole of everything, our interrelatedness, more of "looking into" than "looking at" because wisdom is holiness.
All wisdom comes from the Lord and with him it remains forever. The sand of the seashore, the drops of the rain, the days of eternity: who can number these? Heaven’s height , earth’s breadth, the depths of the abyss: who can explore these? Before all things else wisdom was created; and prudent understanding, from eternity.
How sad the world looks more, follows more and believes more people of high intelligence, so brilliant but empty of humanity, filled with technology driven with utility; let us desire more of wisdom, of being wise, of wrapping with prayer our every endeavor; let us grow in wisdom by growing in Christ who clearly taught us today how certain kinds of exorcisms and other ministry "can only come out through prayer" (Mark 9:29). Amen.
Photo by author, Hidden Valley Springs Resort, Calauan, Laguna, 20 February 2025.
Quiet Storm by Fr. Nicanor F. Lalog II, 23 February 2025
Photo by author, Hidden Valley Springs Resort, Calauan, Laguna, 20 February 2025.
Jesus said to his disciples: “To you who hear I say, love your enemies, do good to those who hate you, bless those who curse, pray for those who mistreat you… But rather, love your enemies and do good to them, and lend expecting nothing back; then your reward will be great and you will be children of the Most High, for he himself is kind to the ungrateful and wicked. Be merciful, just as your Father is merciful” (Luke 6:27-28, 35-36).
yes, i hear you Lord. love my enemies. i have tried and continue to strive at loving my enemies; but, who are my enemies?
yes, it is easier said than done, loving my enemies who are most easy to identify as those i hate and do not agree with, those who have hurt me, those who do not believe in me, those who simply differ with me both outside and inside.
as i rested in you, Jesus i have realized something deeper, and pernicious: my worst enemies are those within me like a sin i refuse to admit, a sin i continue to justify, a darkness i'm afraid to look into.
yes, Jesus! my worst enemy is actually myself when i deny your love and presence in me; let me look deep inside me where in my life is God asking me to love more like you, Jesus?
yes, it is terrifying, disturbing and difficult but it is only when i love more like you Jesus that i experience your love more and begin loving my enemies within!
Photo by author, Hidden Valley Springs Resort, Calauan, Laguna, 20 February 2025.
The Lord Is My Chef Sunday Recipe by Fr. Nicanor F. Lalog II Seventh Sunday in Ordinary Time, Cycle C, 23 February 2025 1 Samuel 26:2, 7-9, 12-13, 22-23 ><)))*> 1 Corinthians 15:45-49 ><)))*> Luke 6:27-38
Photo by author Santisima Trinidad Parish, Malolos City, 18 March 2023.
We continue this Sunday Jesus Christ’s Sermon on the Plain with his teachings getting more disturbing, twice telling us to love our enemies. Yes, you heard it right…
Jesus said to his disciples: “To you who hear I say, love your enemies, do good to those who hate you, bless those who curse, pray for those who mistreat you… But rather, love your enemies and do good to them, and lend expecting nothing back; then your reward will be great and you will be children of the Most High, for he himself is kind to the ungrateful and wicked. Be merciful, just as your Father is merciful” (Luke 6:27-28, 35-36).
See that after selecting Twelve from among his many disciples, Jesus will be asking more from his followers that includes us today. As we have reflected last Sunday with the four woes of Christ, there is no middle ground in being a Christian. We have to make a decision, to choose Jesus always.
This Sunday, Jesus shows us it is no simple choice we have to make because loving our enemies is easier said than done.
In this age of social media when everything is blown out of proportion with everyone dragged even into the quarrels and infidelities among celebrities, the more it is difficult to avoid making enemies with many of us easily taking sides in the petty issues that are trending.
It is the same thing with our way of loving these days with how easy it is to love people who love us too. Anyone can be so nice to people nice also to them as it comes naturally.
But real love is not really that natural.
True love as Jesus had shown us on the Cross is more than the natural flow of things. It is always supernatural, beyond the natural flow of emotions. Jesus is asking us that we go beyond what comes naturally especially with love because love is a decision, a fruit of the meeting of mind and of heart, a oneness within every person that is also a sure sign of one’s maturity, spirituality.
Loving our enemies, doing good on those who do bad against us is love of the highest order. It is not weakness but actually a strength for no weakling can muster the courage and clarity to be loving with one’s enemies.
Loving our enemies is knowing better than the rest on the repercussions, the intricacies and complexities of being adamant and insistent.
This is the beautiful example shown by David in the first reading: instead of delivering into his hands King Saul he had found sleeping unguarded inside a cave while pursuing him and his men, David spared his life out of respect for God who anointed Saul as King of Israel.
See also the practicality of Jesus in teaching us to love our enemies and those who do us bad: if you only love or care or be kind with those who love and care and are kind to us, then it is not real love and caring and kindness at all you are giving. Jesus pointed out that even criminals and bad people do it. If that is the case, then, we are no different from them if we love only those who love us!
Fatima University students spent a Sunday afternoon of prayers and fun with kids with cerebral palsy and their families, 09 February 2025.
True love, real love is never transactional, never a deal nor an agreement in this age of many marriages punctuated with pre-nuptials. True love is freely given without any reservations, no ifs nor buts. As St. Mother Teresa used to say, the true measure of love is to love without measure.
Love is something we fully give away, never kept. You never scrimp on love. It is always given in full. Scrimp on your love, you lose because the love you keep and withdraw is never kept nor save. In fact, a love not shared and given becomes stale. Or expired. Napapanis.
Like the things we love eating or using, love comes without any expiration date that says “best consumed before February 23, 2025.”
Love is best when freely given and shared. Once “opened” or given, no need to keep and refrigerate it. Consume it right away! Everything. No love is ever wasted. Walang sayang na pagmamahal, lahat may pinatutunguhan at binubungang mabuti.
Photo by author, Hidden Springs Resort, Calauan, Laguna, 20 February 2025.
Love is like a natural spring water, or the waterfalls that keep flowing, watering and refreshing countless tributaries, people, plants and animals. Just keep loving! Love, love, love!
At his Sermon on the Plain, Jesus clarifies that true love like his love is first of all not of natural level and flow but of supernatural nature, divine like him. Jesus emphasized this at his Last Supper, describing it as a “new commandment of love” because it is a love rooted in God not just in man.
The following Good Friday on the Cross, Jesus proved his love as true and real. Most of all, free.
We today experience that true love of Jesus even to this day because of his rising three days after his crucifixion at Easter. This is what Paul meant in the second reading that in Jesus Christ, we have become heavenly and spiritual. The love of Christ have made us like him, divine and heavenly. What a great honor we now have! For being so loved by God in Jesus Christ, we too must love truly and freely like him!
Photo from vaticannews.va.
Last month, I strongly reacted to a statement by Rappler’s Ms. Maria Ressa in her interview before a speech at the Vatican Jubilee of Journalists.
That night in my prayer, I felt God “disturbed” me for being so harsh and judgmental of a journalist presumably totally unaware of the meaning of “dogma” in the Church.
The following day, I got a message from the reporter who posted that story and naturally, did not like what I wrote. As days went on, I felt “disturbed” and “uneasy” with my calling her “heretic”. After three days, I edited my blog and removed the harsh word as I realized calling others with names or labels would not help at all in clarifying things especially about our faith.
Most of all, it is not the Christian way of loving others, of putting others down just to uphold our faith and beliefs. It is not love. And I felt so afraid Jesus might personally get down from his Cross to take away that harsh word I have written.
Next month, I will be turning 60 years old, a senior sixty-cent so excited with my discount card. As I reflected these days on the immense love of Jesus for me in these 60 years, 27 as his priest, I have been praying, where in my life is God asking me to love more like Christ?
Loving our enemies is not merely the people we hate, or those who have hurt us or different from us, not like us. Loving our enemies includes those darkness within us, those weaknesses we hide and cover, sins we refuse to admit or continue to justify. Many times our worst enemies are those within us, our very selves.
It is difficult. And terrifying. Loving our enemies is easier said than done. It is also disturbing but at the same time, so liberating because the more we love, the more we feel free for Christ and for others. Amen.Have a blessed, loving week ahead.
Sharing with you a video I have taken last Thursday at the Hidden Springs Resort in Laguna; the sight and scene of a waterfalls reminded me so much of God’s love that never runs out.
The Lord Is My Chef Daily Recipe for the Soul by Fr. Nicanor F. Lalog II Friday, Sixth Week in Ordinary Time, Year I, 21 February 2025 Genesis 11:1-9 <'[[[[>< + ><]]]]'> Mark 8:34-9:1
What a blessed Friday, Lord Jesus! You are still with us, about to cross the week into another new set of seven days but, here you are again reminding us of our journey that's not to a party and all fun but to the Cross:
Jesus summoned the crowd with his disciples and said to them, “Whoever wishes to come after me must deny himself, take up his cross, and follow me. For whoever wishes to save his life will lose it, but whoever loses his life for my sake and that of the Gospel will save it” (Mark 8:34-35).
As I prayed on this scene, Jesus, I could hear both the murmuring and deafening silence of people in the crowd especially when you spoke of denying, losing one's self and that dreaded Roman punishment, the cross! But, yes, Jesus, even deep down in me, I felt at a loss... OK na sana Lord ang lahat, bakit may paglimot pa ng sarili at pagpapasan ng krus?
Forgive me, Jesus for being so used to your words without really appreciating them, masticating them enough to extract their meaning and timeliness; many times, I have that attitude of the the Tower of Babel when all we want is to be on top, to be in control that is why you confused them with many languages at that time because we always forget you speak only one language in Jesus: the language of love by self-giving, by self-sacrifice, by being one in you in the Holy Spirit.
Take us to the streets, Jesus, to keep your words your language lived and spoken especially among the poor and suffering. Amen.
Photographer: Veejay Villafranca/Bloomberg via Getty Images
lordmychef.com 