Ang tunay na nakakatakot

Lawiswis ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, Ika-5 ng Enero 2021
Larawan kuha ng may-akda, Kapilya ng Banal na Mag-Anak, Sacred Heart Spirituality Center, Novaliches, QC, 2016
Maraming pagkakataon
mas nakakikilabot
mas nakakatakot
maniwala sa Diyos
kesa multo dahil ang Diyos
totoong totoo,
samantala ang multo
nasa guni-guni mo lang ito.
Nasubukan mo na bang manalangin
ng taimtim
habang ang lahat sa iyo
ay pagkadilim-dilim?
Para kang isang baliw
nagsusumamo sa Diyos
sa iyong mga hiling at hinaing
ngunit parang di ka naman Niya pansin?
O kaya naman
kung minsan sa iyong karanasan
tila wala nang maasahan
ang lahat ika'y iniwanan
at wala ka nang ibang patutunguhan
maliban sa Siya na lang ang panaligan
parang suntok sa buwan
kung ikaw ma'y mapagbibigyan?
Hindi ba't sa kahuli-hulihan
Diyos parating nariyan
nasa tabi mo lamang
hindi ka naman Niya iniiwan
ika'y sinusubukan lamang
habang ginagawan Niya ng paraan
iyong maselang na katayuan
hindi magluluwat, tiyak na malalampasan?
Mahirap talagang ipaliwanag
yaring hiwaga ng ating buhay
na sa Diyos lamang nakasalalay;
kahit anong sablay
minsa'y wala kang kamalay-malay
puno pa rin ito ng maraming kulay
dahil tunay na tunay
ang Diyos sa atin nakikipamuhay!
Kaya manalig ka na sa Diyos tuwina
maski hindi mo Siya nakikita
marami ka pang lalong makikita
di lamang sa iyong mga mata
kungdi pati sa kaluluwa
hiwaga at katotohanang
di maaarok kaya nakakatakot kasi...
damang-dama mo Siya dahil katabi mo na pala!
(At magulat ka pa!)
Larawan kuha ng may-akda, 28 Disyembre 2020.

*Tingnan din naunang tula, https://lordmychef.com/2020/06/18/ang-tunay-na-nakakikilabot/.

Pasko… na naman?!

Lawiswis ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, Ika-25 ng Disyembre 2020
Larawan kuha ni G. Marc Angelo Nicolas Carpio, Pasko 2020 sa aming parokya.
Pasko na naman.
Yan palaging sambit ng karamihan
minsan hindi maintindihan
palaging inaabangan
pero kapag nariyan na
parang tinatabangan
inaayawan
maski kinaiinisan.
Kapag natutuwa, nakangiti mga labi
sabay sabi, "(Yehey!) Pasko na namann!!!"
Pero kung nagagalit, mata'y nanglilisik:
"Pasko na naman!?!"
Kapag nagtataka, nagugulat,
mabilis pagbigkas, sa dulo umiigkas
"Pasko na naman???"
At kung walang pakialam,
malamlam mukha, halos ibulong
"Pasko na naman."
Larawan kuha ni G. Marc Angelo Nicolas Carpio, Pasko 2020 sa aming parokya.
Iisang pangungusap
nababago dating
kung saan ang diin
kung bigkasin
batay sa damdamin
nababago ibig sabihin
ngunit kahulagan
at aral nananatili pa rin.
Hindi maililihim
sa likod ng mga katagang
"na naman"
nararamdaman
panghihinayang, pagsisi
tila mayroong gustong aminin;
ang iba naman pilit walang kibit
dahil sa sakit at pait na sinapit
kunwa'y walang pakialam
Pasko kinakalimutan.
Larawan kuha ni G. Marc Angelo Nicolas Carpio, Pasko 2020 sa aming parokya.
Pasko ay higit pa sa petsa
pera, damit at mga regalo
magarbong pagsasalo-salo;
Pasko ay pagparito sa mundo
ng Diyos na nagkatawang-tao
pangalan ay Jesu-Kristo
upang iligtas tayo
mahango sa pagkakasala.
Mababago pagbigkas
pagbati ng "Maligayang Pasko"
ngunit kahulugan mananatili
magpakailanman
ang pag-ibig na walang hanggan
ng Diyos na atin unang nagmahal
gumawa ng paraan
kaya sumilang sa sabsaban
sa ilalim ng malaking kadiliman
Kanyang Anak upang tayo samahan, damayan!
Larawan kuha ni G. Marc Angelo Nicolas Carpio, Pasko 2020 sa aming parokya.

Nang dumalaw at manahan kasamaan sa ating bayan

Lawiswis ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, Ika-21 ng Disyembre 2020
Larawan ni Lucifer, ang Satanas, mula sa wikipediacommons.org.
Nakapanlulumo
nakalilito
mga nakita
sa maigsing video
mga nanglilisik na mata ng bata
iginigiit ama niya ay pulis -
walang mintis
napaka-bilis 
mag-inang tumatangis
bumulagta sa lupa
lahat hilahod
sa eksenang napanood.
Pilit kong binabalik-balikan
ebanghelyo ng Simbang Gabi
kanina at kagabi
parehong nagsasabi ng mabuti:
dinalaw ng anghel si Maria
hatid Mabuting Balita
kaya nagmamadali siyang
 dumalaw kay Elizabeth
upang ibahagi at makihati
sa tuwa ng pagpapala
kay laking hiwaga
ating napala.
Ano nga ba ang nangyari
ating hinayaan
na dumalaw at manahan
sa ating bayan
itong mga kasamaan
araw-araw na lamang
bukambibig
kayabangan at kasinungalingan
pagmumura binibigyang katuwiran
kamatayan tanging nalalaman
sagot sa ano mang
sakit ng lipunan?
Balikan din mga lumipas na Kapaskuhan
bakit mga pelikulang katatakutan
pinararangalan mga impakto at demonyo
gayong ito ang pagsilang ng Kabutihan?
Hindi maikakaila 
ang kakayahan ng kasamaan 
na dumihan at linlangin
ating kaisipan upang wasakin
kaayusan at kapayapaan
na dapat nating pangalagaan 
at ipaglaban na kinakatawan ng Sanggol 
na sumilang doon sa sabsaban!
Larawan kuha ng may akda, Pasko 2018.

Bakit inaabangan ang Pasko?

Lawiswis ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, Ika-07 ng Disyembre 2020
Larawan kuha ni Bb. Jonna S. De Guzman, Parokya ni San Juan Apostol at Ebanghelista, Bagbaguin, Santa Maria, Bulacan (05 Disyembre 2020).
(Una itong nilathala ika-28 ng Nobyembre 2018 at ngayon ay isina-ayos kaugnay ng mga nangyayari tulad ng COVID-19.)
Bakit nga ba tayo sabik sa Pasko,
ano ating inaabangan
at palagi tayong mayroong countdown?
Kung ang Pasko ay isang petsa lang,
bakit hindi na lang tayo magbilangan
Bagong Taon pa lamang? 
Balikan ating mga karanasan
ng mga Paskong nagdaan, paano tayo natigilan
Kapag nagkaubusan ng pagkai’t mga pamaskong pinaghandaan.
Ito nga lang ba ang dahilan at kahulugan ng Kapaskuhan?
Lahat ng kaabalahanan at kapaguran sa paghihintay
Di malaman kung napasaan?
Diwa ng Pasko, sa puso sumisilang
araw-araw itong maipagdiriwang
pananahan ni Hesus sa ating kalooban.
Ang Pasko ay isang kaganapan
nang ang Diyos ay makialam
sa ating mga kaguluhan:
Kanyang pinunan 
ating kakulangan
Binigyang saysay
buhay nating walang kabuluhan
upang tayong sinilang sa kasalanan,
 magkaroon ng kabanalan.
Sa panahong ito ng pandemya
maraming problema
sana ating makita
sumapit ang Pasko
sa panahong magulo din
balot ng kadiliman
buong kapaligiran.
Si Hesus
wala na sa sabsaban
kungdi naroon sa ating puso
at kalooban na siyang pinagmumulan
ng bawat kaguluhan;
Mamuhay tayo’ng lagi sa Kanyang kapanatilihan
Upang ngayon pa lamang ay maranasan hatid Niyang kagalakan
Kesa ito’y abangan at malibang sa pagbibilang ng petsa at buwan.
Larawan kuha ng may-akda, Pasko 2019.

Panaghoy sa Adbiento

Lawiswis ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, Ika-03 ng Disyembre 2020
Larawan kuha ng may-akda, oras ng pagninilay sa kapilya ng mga teologo, ICMAS, Oktubre 2020.
O Diyos na mahabagin
Ako sana’y Iyong dinggin
Sabi mo ikaw ay darating
Bakit parang ako’y
Iyong iniwan, nakabinbin?
Katulad ng mang-aawit 
araw gabi ako tumatangis
ninanamnam mga salita mong matamis
sa paglipas pumapait dahil 
sa mga butil ng luhang walang tigil.
Kay dilim ng aking paningin
sana mga ito ay pangitain
sa isang panaginip
na ibig ko nang magising
sana ikaw Panginoon aking kapiling.
Larawan kuha ng may-akda, takip-silim sa Silang, Cavite noong 20 Setyembre 2020.
Ano pa nga ba dapat kong gawin
upang huwag maging mainipin
sinasarili mga daing at hinaing 
sa Iyo lamang sinasabi
waring ako'y napakagaling.
Pumarito ka na, Panginoon
iyong madaliin; punitin yaring tabing
ako’y iyong dukwangin
at sagipin mula sa mga ngipin
at pangil pinalalala nitong Covid-19!
Kung minsan mas mainam pa rin
pananahimik at pakikinig
sa panaghoy at alalahanin 
ng sino mang mayroong tiisin
dahil maging ang Panginoon, nananahimik din.
Larawan kuha ng may-akda, takip-silim sa likod ng parokya, Hulyo 2020.
Sana aming mapagtantong totoo
sa gitna ng lahat ng ito
narito ka Panginoong Jesu-Kristo
naunang dumating, upang lahat
ay tiisin at batahin para sa amin.
Kung tutuusin lila ang kulay
nitong Adbiento upang ilahad
pag-aagawan ng liwanag at kadiliman
tanda ng Iyong pagdating,
nagkukubli ng tahimik doon sa sulok na madilim.
Itulot po Ninyo, Panginoon
na huwag kaming mainipin
manatiling gising at matiyagang manalangin
mamunga ng mabubuting gawain
upang sa pagtingin, ikaw masilayan namin! 
Larawan kuha ng may-akda, tabernakulo ng parokya, Panahon ng Adbiento 2020.

Tuloy pa rin ang Pasko!

Lawiswis ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, Ika-01 ng Disyembre 2020
Larawan kuha ng may-akda, Unang Linggo ng Adbiyento, 29 Nobyembre 2020.
Tuloy pa rin ang Pasko 
sa gitna ng COVID-19
maski na kaunti
at mahina 
taginting ng mga kaha
dahil walang regalong 
iintindihin 
bibilhin o sale na susugurin;
simbahan sana ang tunguhin
upang manalangin
at linisin
puso at kalooban 
para kay Kristong
darating.
Tuloy pa rin ang Pasko
sa gitna ng COVID-19
at sana'y wala nang umawit
ng mga huwad na caroling
na paksa ay pag-ibig 
na sinungaling
puro lamang damdamin;
nang si Kristo ay dumating
ipinadama Niya sa atin
tunay na pag-ibig
handang hubarin
at limutin ang sarili
upang maging katulad
at samahan maski mahirap mahalin. 
Larawan kuha ng mga may-akda, Unang Linggo ng Adbiyento, 29 Nobyembre 2020.
Tuloy pa rin ang Pasko
sa gitna ng COVID-19
kahit kakaunti
ang pagkaing nakahain
sa mesa ng noche buena; 
mas masarap pa sa quezo de bola
ating mga kuwento at alaala 
ng mga pinagsamahan
sa nakaraan
na nagpapalakas
nagpapatibay 
sa ating buhay
na siyang ating gabay
patungo sa bukang liwayway.
Tuloy pa rin ang Pasko
sa gitna ng COVID-19
mayroon mang quarantine
at social distancing;
ang mahalaga'y 
patawarin nagkasala sa atin,
alisin na mga tampo
hinanakit, pait at galit
pati na pakla at asim
sa bibig at damdamin
upang malasap muli
at namnamin
sarap ng kahulugan
nitong buhay natin!
Tuloy pa rin ang Pasko
ngayong COVID-19
balot man ng kadiliman
itong ating buhay 
katulad ng gabing kulimlim
mas maliwanag mga bituwin
nagniningning, parang nakangiti
sa ati'y nakatingin;
sa tuwing puso at kalooban
ay ating binubuksan 
upang mahalin at paglingkuran
kapwa nangangailangan
Panginoong Hesus ay sumisilang,
Pasko ay tunay na ipinagdiriwang 
kaligtasan nararanasan
lahat ng hirap nalalampasan
Diyos sa ati'y nananahan
tayo ang kanyang sabsaban
pagkain pinagsasaluhan
tungo sa buhay na walang hanggan.

Larawan kuha ng may-akda, Pasko 2019.

Ang Mahal na Birheng Maria at corona virus

Lawiswis ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, Ika-26 ng Nobyembre 2020
Larawan kuha ni Arch. Philip Santiago, Lourdes, France, 2016.
Sana'y inyong ipagpaumanhin
at ako ma'y patawarin
ng Mahal na Ina natin
sa aking sasabihin
na noon pa man 
hindi ko inililihim:
Ano itong pagkahumaling
ng marami sa mga kapatid natin
sa pagkokorona sa Birheng Maria?
Mayroon pa bang hihigit
sa kanyang koronasyon 
sa langit?
Hindi kaya ito kalabisan
kaartehan 
o inggitan ng iilan
na ang tanging sandigan
ng debosyon kay Maria
ay panglabas lamang
upang hilig ay mapagbigyan
kahit walang kabuluhan
at katuturan
habang sambayanan
nanonood lamang
sa isang palabas na walang laman?
Pasiklaban, pabonggahan
tanging mga katangian nitong pagkokorona 
hindi birong halaga ginagasta
sa gitna ng isang pandemya
tila baga nawala na rin
panglasa at pang-amoy
nahawahan na rin
ng corona virus
debosyon sa masintahing Ina
di nila alintana
sila-sila lang nasa eksena
wala naman ang balana.
Larawan mula sa Pinterest.
Sana'y tigilan na
itong pagkokorona
ng Birheng Maria
na lumalaganap tulad ng virus
dahil natitiyak ko
hindi rin siya masaya
sa gayong parangal sa kanya;
malamang ipapaalala
din niya tulad ni Hesus
propesiya ni Oseas:
"habag ang nais ko
hindi mga susunuging hain."
Ang higit na nakakabahala
sa ginagawa nilang pagkokorona
sa Birheng Maria bilang Reyna
wala na ring pinagkaiba
sa mga monarkiya
lalo na sa Europa
na sadyang pang-aliw
na lamang sa mga turista
walang kahulugan ni
katuturan sa takbo ng buhay
maliban sa lumipas na kasaysayan
at yaman ng kanilang kalinangan.
Hindi ba ang korona
ng Birheng Maria
 ay ang putong niyang
katapatan at kababaang-loob
sa harap ng Diyos,
buod ng kanyang Magnificat?
Siya na ating Reyna
kayamanan at korona
ay mga dukha
at mahihina,
ningning at kinang
wala sa ginto at ano mang brilyante!
Balikan, higit sa lahat pagnilayan,
pagpapakita ng Birheng Maria
sa makabagong panahon
doon sa Lourdes, Fatima at Banneux
dama kanyang pagka-Reyna
dahil kaisa niya mga bata at dukha;
higit sa lahat, si Maria
ang tinutularan, pilit inaalam
kanyang larawan
hindi tulad ng kinagagawian
kanya-kanyang larawan
malayo sa katotohanan at kabanalan! 
Ang hamon ng Birheng Maria
siya ang ating makatulad
hindi siya manika o sagala 
na inaayusan dahil sa sariling kagustuhan!
Larawan niya ay karukhaan at kababaang-loob
hindi kapalaluan na pinaglalaruan;
huwag nating ipilit ang sa atin
korona ni Maria ay sirain
at maging koronang tinik
sakit at hapis ang kapalit;
koronang putik na ang dungis sa atin babahid
o corona virus sadyang wala na si Hesus!
Larawan kuha ng may-akda, Our Lady of the Poor ng Banneux, Belgium sa retreat house ng Boys Town sa Cavite, 2007.

Bayan ng Diyos, Biyaya ng Diyos

Lawiswis ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, Ika-20 ng Nobyembre 2020
Larawan kuha ng may-akda, 2019.

Labing-tatlong taon na akong pari nang ako ay maging kura paroko sa unang pagkakataon dito sa Parokya ni San Juan Apostol at Ebanghelista sa Bagbaguin, Santa Maria, Bulacan noong 2011. Dapat sana’y anim na taon lamang ang aking panunungkulan nguni’t dahil sa maraming pangayari na ang pinakahuli ay COVID-19, halos abutin na ako ng sampung taon dito hanggang sa paglilipatan sa 2021.

Wala akong pinagsisihan at pinanghihinayangan sapagkat tunay napagyaman ang aking pagkatao at pagkapari sa parokyang ito sa loob ng siyam na taon. At maipagmamalaki ko na maganda at mabuti ang parokyang ito sapagka’t kumbinsido ako na bawat parokya bilang bayan ng Diyos ay biyaya ng Diyos.


Unang aral sa parokya:
pangalawa sa Diyos ay mahalin
at pagmalasakitan ng mga tao kanilang parokya.

Wala akong mga karanasan at kaalaman sa buhay parokya bilang pari nang dumating dito nguni’t unti-unti sa pananalangin at pagninilay, aking natutuhan ang maraming bagay. Una na rito ang tungkulin ng mga tao pangalawa sa pag-ibig at katapatan sa Diyos ay ang pagmamahal at malasakit sa kanilang parokya na kinabibilangan.

Ang mga pari ay dumarating at umaalis, palipat-lipat ng mga parokya nguni’t ang mga tao ang naiiwan at nananatili sa kanilang parokya. Kaya dapat lamang sila ang higit na bigyan pahalagahan sa ano mang usapin ukol sa kanilang katipunan bilang mga alagad ng Panginoon.

Kaya naman tungkuling din naming mga kura paroko na unang ituro sa mga tao ang pagmamahal at pagmamalasakit nila sa kailang sariling parokya, lalo’t higit sa kanilang patron at mga kaugalian kung ang mga ito naman ay tunay na naunawaan at nasa katuwiran.

Isinasaad sa Vatican II lalo’t higit sa “Gaudium et Spes” ang pangangalaga sa kalinangan ng bawat lunan sapagkat doon nangungusap at naramdaman ng mga tao ang pagparito ng Panginoong Hesu-Kristo.

Malaking trahedya kapag nakalimutan ang mayamang kasaysayan at mga tradisyon ng isang bayan alang-alang sa mga kung anu-anong naiisipang gimik at kaartehan gaya ng sari-saring debosyon na umuusbong na wala namang pinag-ugatan sa karanasan ng mga tao.

Maliwanag wala doon ang Panginoong Diyos na palaging nagpapakilala sa isang pamayanan, hindi lamang sa iilan lalo na kung ito ang nagiging sanhi ng pagkakawatak-watak sa halip na kaisahan.

Larawan kuha ng may-akda, Marso 2020.

Ang ating Patron ng Parokya,
gabay sa buhay dito sa lupa
hanggang sa kabila.

Isang bagay na nagpatingkad nito sa akin ang sariling karanasan ng aking Lola Cedeng na tiyahin ng aking Ina. Siya ang kauna-unahang may-sakit na aking dinasalan at pinahiran ng Banal na Langis matapos mag-comatose ilang linggo pagkaraan ng aking ordenasyon noong Abril 1998.

Akala noon ng aking Ina at kanyang mga kapatid ay magtutuluy-tuloy na sa kamatayan ang Lola Cedeng kaya dagli nilang inihanda lahat ng gagamitin sa libing – damit, kabaong, sementeryo nguni’t gaya ng kasabihan, humahaba pa raw ang buhay ng may sakit kapag pinaghahandaan kanyang kamatayan.

Pagkaraan nga ng isang linggo ay nagkamalay ang Lola Cedeng at tumagal pa ang buhay ng limang taon!

Dagli ko siyang dinalaw at ang unang hiniling niya sa akin ay ipanalangin siya kay San Martin ng Tours, ang patron namin sa bayan ng Bukawe (dalawa lang kaming bayan sa Pilipinas na ang patron ay si San Martin ng Tours;Taal sa Batangas ang isa pa na mas nauna).

At ito ang dahilan ng kanyang kahilingan: isinaysay sa akin ni Lola Cedeng kung paano sa kanyang NDE o “near death experience” habang naglalakad sa madilim na kalsada nang kanyang makita na dumarating si San Martin ng Tours nakasakay ng kabayo.

Sinabi raw sa kanya ni San Martin, “Cedeng… bumalik ka na sa Bunlo (ang aming baranggay). Nagkamali lamang at hindi mo pa oras,” aniya.

Pagkasabi daw niyon ay kaagad tumalikod si San Martin at umalis habang siya naman daw ay natigilan, iniisip paano siya nakilala ni San Martin?

Maya maya daw ay bumalik si San Martin at tinanong niya, “Hindi po ba kayo si San Martin ng Tours? Paano po ninyo ako nakilala at nalaman aking pangalan at tirahan?”

“Paanong hindi kita makikilala Cedeng,” paliwanag daw sa kanya ni San Martin, “hindi ba’t palagi kang nagsisimba sa Bukawe tuwing pista ng Mahal na Krus sa Wawa at sa akin tuwing Nobyembre onse? Sigue, umuwi ka na.”

Noon din daw ay natuwa ang aking Lola Cedeng, tumalikod at nagulat na lamang siya paano siya napunta sa Mt. Carmel Hospital!

Larawan mula sa Facebook ng Parokya ni San Martin ng Tours, Bocaue, Bulacan.

Naniniwala ako sa kuwento ng aking Lola Cedeng dahil pagkalipas ng limang taon, pagkaraan ng kanyang kaarawan noong ika-29 ng Hunyo 2003 bago sumapit ang Pista ng Krus sa Wawa noong ika-03 ng Hulyo ng taong iyon, siya ay aking dinalaw at mismong sa harap ko nalagutan ng hininga at pumanaw.

Habang hinihintay ko aking mga tiyo at tiya na tumawag ng duktor, kaagad ako nag-alay ng Misa sa tabi niya.

Pagkaraan pa ng ilang panahon mula noon nang aking mapagtanto mga kahulugan niyon, na kung paano si San Martin ng Tours ang gumabay sa aking Lola Cedeng habang nabubuhay, siya marahil din ang umalalay sa isang Bukaweñong tunay patungo sa buhay na walang hanggan.

Iyan ang kahalagahan ng mga Patron natin sa parokya. Sila ang ating mga tagapamagitan sa Diyos. Sila ang ating mga gabay at patnubay sa buhay hanggang kamatayan.

Kung saan marubdob ang pagmamahal at malasakit sa patron ng parokya, palaging buhay ang pananampalataya. Sino mang pari mapunta roon sa kabila ng kanilang maraming kapintasan maging kakulangan, palaging buhay ang parokya sapagkat sila’y nakasandig sa Diyos at hindi sa kung sinu-sinong tao lamang.

Gayon din naman, wala sa mga gusaling bato at kung anu-anong gawain matatagpuan ang buhay ng parokya kungdi sa buhay na pamimintuho sa patron nila na nagbubuklod sa kanila bilang isang bayan ng Diyos, mga alagad ni Kristo na nagmamahal at nagmamalasakit sa bawat isa.

Sa panahong ito ng pandemya, nawa higit nating makita wala sa karangyaan at luho ng simbahan at mga pagdiriwang ang diwa ng parokya kungdi sa pagiging payak at bukas palagi sa galaw ng Banal na Espiritu patungo sa higit na makabuluhang katipunan ng mga alagad ni Kristo. Amen.

Hesus, tunay nga ba nating Hari?

Lawiswis ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, Ika-20 ng Nobyembre 2020
“Ecce Homo” ni Murillo, mula sa wikipediacommons.com.
"Utos ng hari
hindi mababali!"
Iyan ang kasabihang
ating kinalakhan
tumutukoy sa kapangyarihan
ng sino mang naghahari 
o naghahari-harian
sa lansangan o tahanan
tanggapan at paaralan
maging sa simbahan
kung saan ang pari ---
O kay laking sawi!---
para ding hari...
Bawat utos,
ano man magustuhan
hindi maaring ipagpaliban,
ipagpipilitan upang makamtan;
parurusahan sino man
lumiban sa utos
na batas ang katumbas!
Nguni't
ito nga ba ang tamang gawi
ng sino mang hari
na ituring kanyang pag-aari
parang mga aliping nagapi
kanyang nasasakupan
at pinaghaharian?
Masdan
 mga salitang binitiwan
ng Hari ng mga hari
at ating Dakilang Pari:
"Ito ang dahilan
kung bakit ako ipinanganak
at naparito sa sanlibutan:
upang magsalita
ng katotohanan"
na "ang Diyos ay pag-ibig"
naparito "upang maglingkod
hindi upang paglingkuran".
Iyan sana ating tandaan
katangian
ni Kristo Hesus
Hari ng sanlibutan
SINUSUNOD
hindi NASUSUNOD,
 sinusundan, tinutularan
sa kanyang kabutihan.
Kaya kung si Hesus
nga ang ating Hari
Siya ang ating tularan 
sa pagmamahal at kabutihan
huwag sirain yaring kaisahan sa sangkatauhan
dahil ano man gawin o ipagkait sa maliliit
siyang Kanyang pagsusulit sa pagbabalik!
Larawan kuha ng may akda, 2019.

Walang walang kuwenta

Lawiswis ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, Ika-18 ng Nobyembre 2020
Larawan kuha ni G. Jim Marpa, 2019.
"Walang kuwenta"
madalas masambit ng matatanda
sa maraming bagay noong araw
panahon pa ni Kopong-Kopong
kung sino man iyon...
"Walang kuwenta"
ay walang suma,
walang halaga,
walang kabuluhan
kaya hindi na binibilang.
Nguni't kung ating 
tutuusin 
lahat sa buhay natin
ay mahalaga kaya
mayroong kuwenta ang bawat isa.
Walang
walang kuwenta
sa mundong ito
dahil sa kahuli-hulihan
ang lahat ay kukuwentahin
upang tingnan
kung tayo ay sapat o
kulang sa timbang
batay sa ipinagkatiwala
ng Diyos na biyaya sa atin.
Hindi mahalaga kung
marami o kakaunti
 binigay Niya sa atin
dahil iisa pa rin
ang pagsusuma
 na Kanyang gagawin:
naging tapat ba tayo
sa atas Niyang gampanin
palaguin, pagyamanin
kaloob Niyang bigay sa atin?
Mapalad
ang aliping tapat,
pinagyaman, pinalago
kanyang buhay at talento
sa langit kanyang makakapiling
itong Panginoon natin!
Ngunit sa aba
na sinayang ang lahat
sa paghuhukom
siya ay titimbangin
at kung kukulangin
magngangalit mga ngipin
sa walang hanggang apoy
siya susunugin.
Pagyamanin
biyaya sa atin
ng Panginoong butihin
na siyang puhunan
din natin 
sa buhay pang darating!