“Ale, Nasa Langit Na Ba Ako?” by Bodjie Dasig (+)

The Lord Is My Chef Sunday Music by Fr. Nick F. Lalog II, 15 August 2021
Photo by Mr. Vigie Ongleo, 05 August 2021, Singapore.

We continue this Sunday our Original Pilipino Music (OPM) featuring the genius and warmth of the late Bodjie Dasig in his playful yet meaningful early hit from the 1980’s called “Ale, Nasa Langit Na Ba Ako?” (Ma’am, Am I In Heaven?).

We find it perfectly matched with our celebration today of the Solemnity of the Assumption of the Blessed Virgin Mary that teaches us at the close of her life here on earth, Mary was taken body and soul to the glory of heaven (https://lordmychef.com/2021/08/14/mary-mirror-of-gods-greatness/). The same glory awaits us all in the end of time if we try to imitate the Blessed Virgin Mary in her faith, charity and unity with Christ Jesus her Son.

It is a very timely celebration giving us hope and inspiration in persevering in faith and charity as we enter our second week of lockdown with COVID-19 infections reaching record levels since the start of this pandemic last year.

And that is why we find Ale, Nasa Langit Na Ba Ako? so perfect on this cloudy and gloomy Sunday to uplift our sagging spirits, reminding us how after all the pains and darkness of life, there awaits us the glory of heaven which starts here on earth.

We were in college in the early 80’s when this song was first played on the airwaves in some select radio stations only.

Written by the late Bodjie Dasig (+2018) who also wrote the popular Sana Dalawa ang Puso Ko (I Wish I Have Two Hearts), Ale narrates the experience of a man who saw a pretty woman while driving in Cubao, causing him to get into an accident that he ended in a hospital. Upon waking up, he saw his nurse so lovely that he thought he was already in heaven!

When he was discharged from the hospital, he asked the nurse to marry him but unfortunately, she turned out to be happily married. The man was so dismayed that he did not notice the flight of stairs and fell, banging his head on the floor that he ended up being confined in the hospital again.

When he woke up in his new hospital room, he saw another lovely nurse but this time before asking if he was in heaven, he first asked if the nurse is married.

We do not know whatever happened to the man in the song but Ale tells us the common notion how a beautiful woman can always signify heaven and bliss in life. Of course, such beauty refers to more than the physical features of a woman for true beauty lies deep within the heart, mind and soul of anyone.

In her life of faith, charity, and communion in her Son Jesus Christ, the Blessed Virgin Mary is undoubtedly a woman of great beauty mirroring the greatness and goodness of God that she became the first to be assumed into heaven body and soul among humankind.

May we continue to persevere in life’s challenges to share God’s loving presence in this world filled with pains and sufferings, trials and difficulties.

We hope this song brings you some smiles and good vibes!

*We have no intentions of infringing on the copyrights of this song except to share its beauty and joy with others.

From YouTube.

My screen this quarantine

Quiet Storm by Fr. Nicanor F. Lalog II, 17 August 2021
Image from Pinterest.

We are almost done with the first week of our third lockdown with nine more days before it is either extended or modified depending on what jumbled letter combinations come out from the magic roulette in the Palace. Either way, hail to all couch potatoes for longer weeks in front of that magic screen!

Thanks for the gift of Netflix in keeping our sanity in this pandemic. And more thanks again Netflix in streaming more television shows lately especially coming from the Philippines.

Forget My Amanda that should have been called My Cars or My Abs or My Hair

One series you should not miss before the end of this Enhanced Community Quarantine (ECQ) is Bagman starring Arjo Atayde.

First released in 2019 as an original series in iWantTFC, Bagman is so unique as a Filipino series because of its fast-paced tempo of less than 30 minutes per episode without the usual Pinoy director’s penchance for intense close up shots on faces of the characters with nothing expected to happen at all.

Everything in the production is superb, especially cinematography and musical scoring as well location sets that are characteristically the hallmarks of every ABS-CBN film undertaking. In fact, Bagman is one perfect reason that ABS-CBN should get back its franchise to operate for helping elevate television and film in the country.

Unlike other socio-political movies where we already know how low and evil is politics in the country, Bagman challenges us for a more personal response in ending this vicious circle of corruption and decadence in our culture and life as a nation.

Kudos to its creators Philip Kind, Lino Cayetano and Shugo Praico who directed the two-season series we hope would still have a final sequel. Their great attention to details with subliminal meanings on the roles and manners of different characters make the viewers “experience” – not just watch – the series done in first-person storytelling with narrations by Atayde himself as a former barber becoming a bagman of the governor. Each episode opens with a disclaimer that it is a work of fiction based on realities we have heard and read.

At its best, Bagman can be described as “totoong-totoo” – very true with its great storyline with characters played out so well by every actor like a thespian, beginning with Atayde and his co-stars that included the resurrected former sex-goddess Ms. Rosanna Roces and former Bagets Ms. Yayo Aguida.

From Twitter.

Personally striking for me as a former smoker and police reporter is Atayde puffing his cigarettes clipped between his middle and ring finger.

So classic, tsong!

They must really have a superb study for Atayde and even everyone, like Mr. Joel Saracho who played a supporting role in a few episodes as a former cobbler turned “assistant” of the evil congressman played by Romnick Sarmenta. A writer himself and a veteran to many great productions on stage and the movies, Saracho brought his usual finesse in the few scenes he was included with great impact.

Bagman teems with many scenes focused on marginalized people forced to make that desperate “kapit sa patalim” due to poverty and exploitation by crooks who come from both the rich and poor alike. Here lies the beauty of the series in teaching everyone without pontificating the need to always choose the right path in life, to be careful of getting stuck into a situation one can no longer get out and cost one’s life or loved ones, or both.

One unforgettable scene for me is that episode focused on Atayde’s father-in-law played by Rolando Inocencio as a Political Science professor telling his class the story how three congressmen died and were held at the gates of heaven by St. Peter for interview. The first two were sent to hell for their sins but the third lawmaker made into heaven after “bribing” St. Peter!

The whole class burst into laughter while Inocencio lamented in a very fatherly manner how deeply ingrained is corruption among us Filipinos until the bell rang and his class dismissed. In a later episode, Inocencio would ask their hostage-taker (Karl Medina) claiming to be his former student how did the third congressman get into heaven to check if he was indeed in his class at the university.

Medina would not give any reply at all to Inocencio who would again lament how every student of his would surely know the answer because he tells the same story in every class he handled. For me as a priest, the scenes that followed reverberated with voices, asking us teachers and educators what have we really done in forming the minds of the young in our schools and parishes when corruption is even getting worst?

Bagman is a timely reminder for us in this time of pandemic of rectifying the excesses of our “old normal way of life” that is so unfair and unjust that many clamor to bring back in the face of the “new normal” that is still far from what is just and true.

One downside for me with Bagman is the excessive use of foul language, one of the worst “new normal” introduced to our society four years before COVID-19 came. The series could have been more effective and compelling minus those p*@#&^_!

See it for yourself. Enjoy and reflect the series.

More power to the people behind Bagman!

From Esquire Philippines.

“Pag Tumatagal Lalong Tumitibay” by Wadab (1979)

The Lord Is My Chef Sunday Music by Fr. Nick F. Lalog II, 08 August 2021
Photo by author, Sonnen Berg Mountain View, Davao City, 2018.

We are on the first week of our fourth lockdown in Metro Manila since this pandemic began last year. All we need at this time are good vibes to uplift the sagging spirits of our suffering people, those who have lost loved ones as well as have lost their jobs or livelihood as a result of COVID-19 and its quarantine.

Since we are also celebrating the whole of August as “Buwan ng Wika” (Month of Filipino National Language), we have chosen an Original Pilipino Music (OPM) from 1979 by a group of five gentlemen from down south calling themselves “Wadab”, the inverted name of Davao City.

Long before today’s generation had this lodi (for idol) expressions, our generation have long been speaking backwards like jeproks to refer to spoiled brats from Quezon City’s middle class living in different subdivisions called “Project” like Project 7 (spent my early childhood there), Project 2, Project 6. Invert the word “project”, make it hip by adding an “s”, you get jeproks. It was the coolest thing at that time!

Going back to Wadab’s 1979 hit called “Pag Tumatagal Lalong Tumitibay”, the song speaks about the love of a man to his beloved, telling her how his love has grown stronger and deeper for her through time, assuring her of his undying love and fidelity.

Wadab’s song is very interesting for many reasons. Our readers in the US and other English speaking countries can easily relate because like some of the OPM songs of the 70’s, the lyrics is a mixture of Tagalog or Filipino language mixed with English expressions called “Taglish” (from Tagalog + English).

Melody and music are very soothing as they were patterned after the American Philly soul sounds of the Stylistics among others.

We thought of this lovely song for this Sunday because in essence, it is what Jesus is telling us in the gospel today, his being the bread from heaven, the bread of life giving life and nourishment to all believers. It is not enough that we know Jesus in our head; we need to believe in him to experience and share the love he has for us (https://lordmychef.com/2021/08/07/knowing-believing-loving-jesus/).

Imagine Jesus serenading you with this song, assuring you of his loving presence especially in this time of trials. Try to reflect also on our depth of love for Jesus through our family and friends.

Has our love gone stronger through the years despite our failures and sins?

Before listening to our featured music this Sunday, try reflecting on these beautiful words by St. Bernard of Clairvaux (1090-1153) from one of his homilies about love:

"Love is fully sufficient to itself;
when it enters the heart,
it absorbs all other feelings.
The soul who loves,
loves and knows nothing more."


A blessed week ahead of you. Stay safe always.

*We have no intentions of infringing into the copyrights of this song and video except to share its beauty with others. Thank you.

From Youtube.

Pagsusumakit patungong langit

Lawiswis ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, Ika-05 ng Agosto 2021
Larawan kuha ni G. Vigie Ongleo sa Singapore, 03 Agosto 2021.
Akin nang kinalakhan
kasabihan ng matatanda,
"Kapag may tiyaga,
may nilaga!'
Ngunit sa aking pagtanda
ako ay namangha sapagkat
mayroon pang higit sa pagtitiyaga,
isang dakilang biyaya:  ang pagsusumakit. 
Sa wikang Inggles,
"persistence" kung isasalin
ang salitang pagtitiyaga
na kung saan nagsisikap
ang sino man upang matamo
 kanyang inaasam na tagumpay
kaya buong lakas at panahon
 doon nakatuon upang maging kampeon.
Ngunit higit pa sa pagtitiyaga ang pagsusumakit:
sa wikang Inggles ay perseverance
na kung saan sino man ay laan masaktan
at mahirapan upang mapanatili
 at mapangalagaan sumpa 
at pangakong binitiwan (komitment),
di lamang sa mithiing inaasam
na ibig makamtan kaya pinagtitiyagaan.
Sa pagsusumakit, 
hindi nakakaakit tagumpay
na makakamit kungdi higit 
sa lahat ay hindi maipagkait ang
nararapat at naayong tugon sa 
bawat pagkakataon kung kayat
ano man kahantungan ng bawat punyagi
kabutihan at kaganapan ang mapanatili.
Hindi pansamantala
ang pagsusumakit di tulad
ng pagtitiyaga at pagsisikap
na kadalasan ang layunin 
ay bagay at gamit na makakamit;
bawat pagsusumakit saan man
at kanino man ay paglapit 
at pagkamit na rin ng langit!
Sinabi ni Jesus sa mga tao:
"Ngunit pagsumakitan ninyo ng higit
sa lahat ang pagharian kayo ng Diyos
at mamuhay nang ayon sa kanyang
kalooban, at ipagkakaloob niya
ang lahat ng kailangan ninyo."
(Mateo 6:33)

Kung narito ka Panginoon…

Lawiswis ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, Ika-29 ng Hulyo 2021
“Ang Pagbuhay kay Lazaro”, isang painting ni Duccio de Buoninsegna noong 1311. Larawan mula sa commons.wikimedia.org
Sinabi ni Marta kay Jesus,
"Panginoon, kung narito kayo
hindi sana namatay
ang aking kapatid." (Juan 11:21)
Maraming pagkakataon, Panginoon
ganyan din aming sinasabi
kapag kami ay sakbibi ng dalamhati,
tulad ni Santa Marta sa pagpanaw
ng kapatid nilang si San Lazaro:
Kung narito ka, Panginoon.....
...hindi sana nagkaroon ng pandemic,
...hindi sana kami nagipit,
...hindi sana kami nagkasakit,
...hindi sana kami nagkamali,
...hindi sana kami kinakapos,
...hindi sana kami nagugutom,
...hindi sana kami naghikahos,
...hindi sana kami nalinlang,
...hindi sana kami nasaktan,
...hindi sana kami nawalan,
...hindi sana kami nagkahiwalay,
...hindi sana kami napaalis,
...hindi sana kami natalo,
...hindi sana kami napahiya,
...hindi sana kami sumuko,
...hindi sana kami napatigil sa pag-aaral,
...hindi sana kami naulila,
...hindi sana kami naligaw,
...hindi sana kami nabigo,
...hindi sana kami nagkaganito.
 
Tiyak na marami pa kaming
masasambit na sana ay hindi
nangyari kung narito ka,
Panginoong Jesu-Kristo
katulad ni Santa Marta nang
pumanaw kapatid niya at
kaibigan ninyo na si San Lazaro;
ngunit hayaan din ninyo na aming
mapagtanto kalooban at layon ninyo
kaya kayo naparito upang kami 
ang maging kapanatilihan mo
at sumaklolo sa mga nasa peligro.
Itulot po ninyo, Panginoon
aming tularan bunsong kapatid 
nina Santa Marta at San Lazaro,
si Santa Maria ng Betanya:
manatili sa iyong paanan, 
magnilay at madalisay ang buhay 
sa pananalangin upang sa pagdamay
namin sa mga nahihirapan at nabibigatan
ikaw bilang Buhay at Muling Pagkabuhay
ay kanilang panaligan sa aming 
pagkakapatiran at pagtutulungan
maramdaman nila, narito ka, Panginoon!
Icon ni Jesus dumalaw sa magkakapatid na San Lazaro, Santa Maria, at Santa Marta sa kanilang tahanan sa Betanya. Larawan mula sa http://www.crossroadsinitiative.com.

Sa tuwing umuulan…

Lawiswis Ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, Ika-24 ng Hulyo 2021
Photo by Pixabay on Pexels.com
Sa tuwing umuulan,
unan at higaan ating tinutunguhan
lahat ang hanap ay kapahingahan
sa gitna ng panahong malamig
at kay inam ipahinga pagod na
katawan at isipan habang may 
ilan sa ating ay walang masilungan
walang uuwiang kama na malamig
ni upuang mahalumigmig
habang ang iba naman
lagaslas ng ulan sa loob at
labas ng tahanan ay pareho lang
dahil sa butas butas na bubungan
barong-barong na tirahan.
Sa tuwing umuulan,
mga tiyan at sikmura
mabilis kumalam kahit 
puno ng laman
kaya naman kay raming dahilan
tumungo sa kalan at magluto
ng mga pagkaing masarap
tikman tuwing umuulan
pinaiinit nanlalamig na katawan
nagigising mga kalamnan
habang mayroon namang ilan 
kape lang ang nakakayanan
maibsan lang lamig at kalam
ng tiyan na walang laman.
Sa tuwing umuulan
huwag sana natin makalimutan
ang maraming walang masilungan
ni matulugan dahil kanilang mga
pinananahanan nasira o lumubog
sa baha na dala ng ulan;
Sa tuwing umuulan
huwag sana natin makalimutan
ang maraming kapatid natin
wala nang damit at gamit
wala ding pagkaing mainit
ni tubig na malinis
pagkakasakit tinitiis
inaasam pagsikat ng araw kinabukasan.
Sa tuwing umuulan
tayo ay manalangin
upang ipagpasalamat mga
biyaya at pagpapala natin
na tayo ay magkakapiling
nakakatulog ng mahimbing
nakakakain ng mga paboritong lutuin;
tangi ko lang hiling
lubusin ating pananalangin
bukod sa pagtulong at pagdamay natin
dagdagan ating pandamdam
huwag maging manhid
iwasan pagpopost ng pagkain
dahil sadyang di maganda ang dating
sa panahon at buhay
ay napakakulimlim.

Pakanin nagugutom, huwag pakialaman nagluluto

Lawiswis ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, Ika-14 ng Hulyo, 2021
Larawan mula sa inquirer.net, 11 Hulyo 2021.
Isang katatawanan na hindi malilimutan
sa taong 2021 nang pagdiskitahan ng ilan
pagkain ng bayan
patunay na marami sa pamunuan
hindi ramdam pintig ng mamayan
lalo na ang kalam ng tiyan.
Unang katatawanan 
bunsod ng kayabangan nang 
paratangan na ang lugaw 
ay non-essential
pagkaing hindi mahalaga
kaya buong bayan nag-alma.
Heto na naman
mga henyo sa kalakalan
ibig nama'y magtakda ng batayan
sa pagluluto ng mga paboritong ulam ng bayan;
ngunit anumang paliwanag
kanilang sabihin
walang kabuluhang pakinggan
mga pinag-iisip nila'y walang katuturan
patunay lamang na manhid at mga payaso
 mga tao ngayon sa gobyernong ito.
Maari bang itakda ninuman
mga sangkap na ibig malasap,
sarap at linamnam na ibig namnamin
ng bawat kumakain?
Alalahaning hindi lamang laman ng tiyan
ang pagkain kung ating susuriin
inihahain pa nga lang, lasap na natin
diwa at katauhan nagigising
ng maraming alaala at kuwento
ng pagkaing bumusog sa atin.
Suriin bawat kalinangan
nasasalamin sa lutuin at pagkain
dahil doon sa mesa nagsisimula
 lahat ng ating kapatiran at kaisahan:
walang kumakain kasama ang kaaway,
ano mang kasunduan ay may handaang kasabay,
higit sa lahat, sa pagdulog sa hapag
doon nagaganap tunay na pagdadaop-palad
dahil sa tuwing tayo ay mayroong piging,
sarili ang ibinabahagi natin sa anyo ng pagkain at inumin.
Maging ang Panginoong Hesus natin
pinili ay pagkain at piging
upang gamitin tanda ng kapanatilihan
niya sa atin:  kanyang itinatag 
hapag ng Eukaristiya
doon sa mesa ng Banal na Misa.
Tangi niyang tagubilin
tinapay na walang lebadura gagamitin
sa bawat pagdiriwang ng piging
kung saan pinapaging-ganap natin
pagmamahal niya sa atin
nang ihandog sarili bilang ating pagkain.
Kaya, huwag nang pag-isipan
ng mga nagmamagaling
paano lutuin mga paboritong pagkain
bagkus kanilang isipin
paano mapapakain
mga nagugutom na kapatid natin.

Manatili

Lawiswis Ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, Ika-04 ng Mayo 2021
Larawan kuha ng may-akda, takip-silim sa Pampanga, Enero 2021.
Sinabi mo sa amin Panginoon
huwag kaming mabalisa,
manalig sa Diyos 
at manalig din sa Iyo
dahil ikaw ang tunay na puno
at kami ang iyong mga sanga; 
kung kami'y mananatili
kami'y mamumunga ng sagana
kaya naman sa tuwina 
aming hiling at dasal 
sa Iyo huwag kaming bibitiw 
manatiling nakakapit 
kahit masakit 
hanggang aming masapit
inaasam naming langit.
Patuloy nawa kaming sa Iyo lumapit
 ano mang sakit aming ipagwalang kibit
upang manatili sa Iyong piling
lalo na't kapag dumarating
pag-aalinlangan aming mga hiling
at daing tila hindi Mo pinapansin
kahit mga ito sa Iyo ay makarating;
ipaunawa Mo sa amin
ang pananatili sa Iyong piling
ay pagsuko ng aming mga mithiin
at hangarin, baguhin
aming mga landasin
upang tuntunin at malasin
Iyong banal na kalooban
sa amin Iyong inilaan noon pa man.
Maraming pagkakataon
simula ng pandemya noong isang taon
nagkapatong-patong, suson-suson
mga problema at hirap aming sinuong
hanggang ngayon hindi kami makaahon 
tila nilalamon ng mga dambuhalang alon;
sa aming mahigpit na pagkapit
nagiging napaka-sakit
hindi namin lubos maisip itong sinapit 
kaya sana sa amin daglian kang lumapit
ibsan aming mga hapis at sakit
manatili at magsumakit
Iyong kalooban ay masaliksik
upang Iyong kapangyarihan maranasan
sa gitna ng aming kahinaan at kawalan. 

Paalala ng Banaba

Lawiswis ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, Ika-30 ng Abril 2021
Larawan kuha ng may-akda sa Immaculate Conception School for Boys, Malolos City, 27 Abril 2021.
Tirik noon ang araw 
aking ramdam ang init at alinsangan
sa paradahan ng paaralan, 
nanunuyo lalamunan habang 
tagatak ang pawis, naiinis 
naiinip, kailan aalis
virus ng COVID-19 sa atin;
kaya hanggang sa gitna ng init
sumasagitsit sa isip at kamalayan
paghihirap nating pinagdaraanan
nang ako'y maginhawahan sa malamig na lilim
ng nakayungayong mga dahon at sanga ng Banaba;
sa aking paglingon patingala
ako ay namangha at nabighani
mga lilang bulaklak namumukadkad
handog ay kagalakan at kapahingahan.
Luminga-linga pa ako sa kapaligiran
saka lamang napagmasdan
isa pang puno ng Banaba nalampasan
hitik sa mga bulaklak niyang lila
naroon din sa bukana ng paaralan
nagpaparamdam ng mahalagang aral
matutunan sa pandemyang pinagdaraanan:
kung kailan kainitan,
walang patak ng ulan
saka ipinagyayabang nitong Banaba
angking kagandahan at kabutihan
maging kahusayan dapat nating tularan
sa panahon ng kagipitan, doon lumalabas
tunay nating kulay -
ikaw ba'y matamlay at mapusyaw
at hindi makagalaw?
Alalahanin pangangaral ni Hesus nating mahal,
"At bakit kayo nababagabag tungkol sa pananamit?
Isipin ninyo kung paanong sumisibol
mga bulaklak sa parang, hindi nagpapagal
ni humahabi man; maging si Solomon
sa kanyang karangyaan hindi naramtan
ng gayong karinglan!
Kaya't huwag kayong mabalisa
sa inyong kakanin, iinumin o daramtin."
Madaling sabihin, mahirap gawin
lalo na sa marami sa atin sapin-sapin
suson-suson mga paghamon sa buhay
ngunit sa puno ng Banaba naroon
ating tugon:  magpakatatag sa pagkabaon sa lupa
paglipas ng taon uusbong mga dahon at bulaklak
dulot nitong bunga lunas sa maraming sakit at karamdaman.
Larawan kuha ng may-akda sa Immaculate Conception School for Boys, Malolos City, 27 Abril 2021.

Awit para sa Paminggalang Pampamayanan (Community Pantry)

Lawiswis ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, Ika-21 ng Abril 2021
Mula sa Facebook ni Jean Palma noong ika-18 ng Abril 2021 na nilagyan niya ng caption: “All these community pantries in four days, and counting. What a powerful movement.” #CommunityPantry

Tila magpapasko, presko at mahangin ang panahon noong Lunes ng umaga dito sa Pambansang Dambana ng Birhen ng Fatima sa Valenzuela.

Natutuwa ako noon sa napakabuting balita ng paglaganap nitong tinaguriang mga “community pantry” na nagsimula sa kalye Maginhawa sa Quezon City noong a-kinse lang ng Abril. Wala pang isang linggo ay kumalat na sa buong kapuluan ang kilusan na kung isasalin sa ating sariling wika ay “paminggalang pampamayanan”.

Sa mga kagaya ko na inabot ang singko sentimos na de bote ng Cosmos, bago dumating ang pridyider ay paminggalan ang puntahan ng lahat lalo na sa bahay na matanda kung saan nakatira ang mga impo at lola.

At ang turo sa aming mga bata noon, maaring kumuha ng pagkain sa paminggalan pero huwag uubusan ang ibang kasama sa tahanan.

Higit sa lahat, magsabi lagi upang mapalitan o mapunan sakaling mauubusan lalo na ng kape at asukal.

Kaya naman napakagandang makitang muli itong mga paminggalan hindi na sa tahanan kungdi sa lansangan na tila baga bawat pamayanan naging isang malaking pamilya pinamamayanihan ng pagkakapatiran.

Iyon ang pinaka-buod at kahulugan nitong mga paminggalang pampamayanan na siya rin namang ipinahayag ni Bb. Ana Patricia Non: hindi aniya ito pagkakawanggawa o “charity” kungdi pakikipagkapwa-tao o mutual aid upang matulungan ang bawat isang nangangailangan.

Sa Banal na Kasulatan ay ating natunghayan kamakailan paglalarawan ng pamumuhay ng mga unang Kristiyano:

At nagsasama-sama ang lahat ng sumasampalataya at para sa lahat ang kanilang ari-arian. Ipinagbibili nila ito at ang pinagbilhan ay ipinamamahagi sa lahat ayon sa pangangailangan ng bawat isa.

Mga Gawa ng Apostol 2:44-45
Larawan mula sa inquirer.net.

Isinaysay sa atin ni San Lucas ang naturang bahagi sa buhay ng mga unang Kristiyano upang muling mahimok sa atin ang pagkakapatiran, ang magising ating mga kaisipan at kamulatan na sa buhay hindi pinag-uusapan at batayan ang ano mang kakayahang gawin kungdi ang pagkakakilala sa bawat isa bilang ka-patid, ka-dugtong, at ka-putol. Alisin mo ang unlaping “ka”, ika’y patid at putol. Hiwalay at nag-iisa, walang karugtong.

Kapatiran, samahan ng magkakapatid, hindi ng mga gawain.

Kung babalikan natin yung tagpo matapos mag-ayuno at manalangin ang Panginoong Hesus sa ilang, ang unang panunukso sa kanya ng demonyo ay gawin niyang tinapay ang mga bato.

Ganyang-ganyan pa rin ginagawa ng diyablo at kanyang kampon sa ating panahon na ang palaging tanong ay “ano ba ang nagawa mo?” o “mayroon ka bang naambag?”: para sa kanila, pinakamahalaga yung nagagawa kesa makipag-kapwa.

Hindi nila batid na ang sino mang tunay sa pakikipag-kapwa, laging kasabay ang gumawa ng mabuti.

Kaya hindi rin kataka-taka sa kanila na ang mga addict at kriminal ay patayin dahil para sa kanila walang nagagawang mabuti mga ito sa lipunan.


Isang magandang pagkakataon itong pag-usbong 
ng maraming paminggalang pampamayanan 
na muli nating mapagtanto dangal ng bawat tao 
na dapat mahalin at igalang bilang larawan 
at wangis ng Diyos na lumikha sa tanan.

Larawan mula sa Dr. Yanga’s Colleges Inc. sa kanilang “community pantry” sa Bocaue, Bulacan, 20 Abril 2021.

Isang magandang pagkakataon itong pag-usbong ng maraming paminggalang pampamayanan na muli nating mapagtanto dangal ng bawat tao na dapat mahalin at igalang bilang larawan at wangis ng Diyos na lumikha sa tanan.

Inyong pagmasdan, madalas mga taong mapagbilang at mapaghanap ng mga nagawa ay siya ring mga mapanaghili, binibilang mga gawain na tila lahat dapat tumbasan o mayroong kapalit.

At ang pinaka-masaklap, sila din yaong mga wala ring ginagawa, puro salita kaya sila’y katawa-tawa parang sirang plaka katulad ng kanilang pamumula at “red tagging” sa mga nasa likod ng paminggalang pampamayanan o community pantry.

Ayaw nila sa paminggalang pampamayanan dahil doon ang batayan ay pagtuturingan bilang magkakapatid; walang ganid at sakim, nasa isip palagi ang kapwa na maaring mas kawawa kaysa sarili.

Kaya heto ang aking awit na handog sa mga nagpasimuno at nagpapalaganap nitong community pantry.

Kasama na rin ang mga hindi naniniwala, namumula.

At, sumasalaula.

Humuhuni ang ibon
Nagsasayaw sa hangin
At laging masaya
Bakit kaya ang tao may isip at talino
Nalulungkot pa siya

Matutuhan lang ng bawat nilikha
Ang umibig sa tao't daigdig
Lungkot nila'y mapapawi ligaya'y ngingiti

Pagibig at pag-asa
Ang damdaming gigising sa taong mahimbing
Ang tunay na ligaya sa ating puso
Muling magniningning

Ikaw at ako
Hindi man magkalahi
Ay dapat matutong magmahal
Ituring mong tayong lahat ay magkakapatid
(New Minstrels, 1980)