EDSA ’86, our Lenten experience

Quiet Storm by Fr. Nicanor F. Lalog II, 25 February 2026

Today we celebrate the 40th anniversary of the EDSA People Power Revolution. For four days and four nights, from February 22-25, 1986, what was supposed to be impossible became a reality – a miracle for many of us when we finally deposed Marcos after 20 years of dictatorship through a peaceful, bloodless coup and transition of power into democracy.

Four decades since then, EDSA 1986 continues to reveal so many valuable lessons that perhaps many of us have forgotten, even disregarded as we were overtaken by its euphoria that eventually waned these last ten years especially in the 2016 election of the most decadent president of the republic only to be capped by the 2022 elections that brought back into Malacanang the deposed dictator’s son and namesake.

One key lesson many of us have forgotten and still disregard these days is the very nature of EDSA People Power Revolution of 1986: it was spiritual in nature, it was God intervening in our history in modern time. Since then, the late Cardinal Sin who was truly a prophet among us in those dark years of the dictatorship has been insisting on this truth: it was the work of God. And it shall continue to be the work of God who continues to call us to join in this journey of EDSA ’86. That is why I find its 40th anniversary slogan so perfect, “Tayo ang EDSA” – we the people of God He calls to be transformed first.

*Photo by author, National Shrine of Our Lady of Fatima, Valenzuela City, 25 February 2026.*

I must confess that it is only now on its 40th year that I realized deeply the spiritual nature of EDSA ’86. February 25 always happens within the season of Lent, the 40 day journey in preparation for Easter.

More than that journey in time of 40 days, Lent is actually an internal journey within ourselves, into our hearts to be purified from its sins and evil inclinations to be one with God again. Today’s psalm said it so well, “A clean heart create for me, O God, and steadfast spirit renew within me” (Ps. 51:12).

The number “40” in the Bible is very significant, a perfect number closely linked with God and his works like the great flood of Noah that washed and cleansed earth for 40 days and 40 nights; the Israelites wandering in the desert for 40 years before entering the Promised Land; and every prophet fasting and praying for 40 days in the wilderness including our Lord Jesus Christ as we have heard in last Sunday’s gospel.

And that is EDSA@40 – an invitation to return to its very roots, God in Jesus Christ who delivered us led by his own Mother, the Blessed Virgin Mary.

EDSA’86 is our daily Lenten journey of purification and cleansing as individuals and as a nation before we can enter into our “Promised Land” of a prosperous Philippines where justice and the rule of law prevail, where people have more equal opportunities in various aspects of life without the need to work abroad as servants while leaving their loved ones behind. Of course, heaven is the ultimate Promised Land but it is what the Vatican II had always hoped that we could help build a more just and humane society, especially in our country that is overwhelmingly Christian and Catholic in this world.

We ushered in the season of Lent last February 18 with Ash Wednesday and this early in our lenten journey just before our EDSA celebration is God reminding us of his loving presence among us, of his gift in EDSA: the pre-trial confirmation of charges against Duterte’s crimes against humanity started two days ago, exactly within the crucial dates of EDSA People Power. Another dictator, another time. Same benevolence of God to us his people.

Yes, a Marcos had gone back as President and even if I did not vote for him, we are impressed with his character and statesmanship especially with his recent trip to Naga City to meet with his presidential opponent, Mayor Leni Robredo. See how at the many occasions BBM never went down to the level of his detractors even by his sister, in the ways he had handled the many crises that have come his way. He was the one who dared to shake hard the legislative and executive branches about the rampant and shameless flood control scam.

These may be too small to recognize in the face of our gargantuan problems as a nation but these are nuggets of gold worth recognizing, reminding us of God working among us, in people we doubt and even take for granted.

Photo by Mr. Lorenzo Atienza, detail of the left panel of the new stained glass of the National Shrine of Fatima in Valenzuela City depicting the role of the National Pilgrim Image of Fatima in the EDSA People Power Revolution of 1986.

EDSA ’86 is still ongoing, unfolding. Forty years of wandering in the wilderness of political and national ups and downs have clearly been signs from God to remember Him, to return to Him but we have ignored.

I dare say that EDSA waned because we have forgotten God. And every time we forget God, it follows that we also forget others. That is why Duterte rose to power with his supporters relishing his jokes and speeches that smack human dignity especially of women. Even God he had cursed and the Pope, the Vicar of Christ. And the tragedy was how his supporters rejoiced in his insults and harsh words against God and people.

Sad to say too, many of us in the Church were intoxicated with the euphoria of EDSA ’86. Many priests and bishops have since then been identified closely even as enablers of the rich and powerful people of the country primarily the politicians who mostly exploited our people. How we sorely missed Cardinal Sin these last ten years who never turned his back from every attack in the dignity and value of human life and of the family.

EDSA@40 is a call to return to the journey in the wilderness, a call to sacrifice anew, to pray and get closer to God who is the true Spirit of EDSA. And here lies also the most beautiful aspect of EDSA ’86: the presence of the Blessed Virgin Mary as our guide and companion in the wilderness.

Unlike the Israelites who were led by the Ark of the Covenant that contained the two tablets of stones where God inscribed the Ten Commandments, in EDSA 1986 we have the “new Ark of the Covenant” as we pray in the Litany of the Rosary – Mary the Blessed Virgin.

Mary is the “Ark of the Covenant” because she carried in her womb our Savior Jesus Christ. More than the stone tablets of the Ten Commandments in the Old Testament, Mary is the new Ark of the Covenant because she brought forth into the world the Son of God Jesus Christ.

That was exactly what Mary did at EDSA’86 and continues up to now!

*Photo by Mr. Lorenzo Atienza, 25 February 2025.*

Consider again the work of the hand of God in our history, in EDSA 1986: In 1967, St. Pope Paul VI blessed 50 statues of Our lady of Fatima for distribution around the world. For strange reasons, the one destined for the Philippines ended up in a parish in New Jersey that was kept in one of its rooms until 1984 when it was finally given to Cardinal Sin who brought it into the country to be crowned as the National Pilgrim Image of Fatima (NPI) during the launching of the National Marian Year on December 8, 1984. From then on, the image was brought to various cities in the country for the Marian Year and eventually for the spread of devotion to Our Lady of Fatima.

When Cardinal Sin called on the people to fill EDSA in the evening of February 22, 1986 to protect Enrile and Ramos from the loyalist forces of Marcos out to neutralize them, the very same image was brought to Camp Crame and the rest was history.

What a beautiful image of the Filipino people so loved by God led by the Mother of His Son, the new Ark of the Covenant in those four days of People Power Revolution. Tanks and guns were silenced, soldiers’ hearts melted in love and compassion for the people armed only with flowers and Rosary beads.

A lot of things have happened these past 40 years since EDSA People Power Revolution. For those feeling low, disheartened, disillusioned… come to the National Shrine of Our Lady of Fatima and experience up close and personal the very image we have in EDSA ’86 who led us to victory. She is always here, always in our hearts, leading us closer to Jesus Christ her Son and our Lord especially when this journey in the wilderness of our nation’s history becomes so tiring and exhausting.

More miracles can still happen when we believe and live the Spirit of EDSA ’86 who is God himself in Jesus Christ. With His Mother and our Mother too! Viva La Virgen de Fatima! Long live EDSA People Power Revolution!

Lent is returning to God: A special prayer for EDSA ’86

40 Shades of Lent by Fr. Nicanor F. Lalog II
Wednesday in the First Week of Lent, 25 February 2026
Jonah 3:1-10     + + +     Luke 11:29-32

*From cbcpnews.net, 13 May 2022, at the Parish of the National Shrine of Our Lady of Fatima, Valenzuela City*; this is National Pilgrim Image of Fatima that was raised by the late Gen. Fidel Ramos at EDSA 1986 People Power Revolution.

Praise and glory
to you, O God,
our loving Father
for the gift of EDSA 1986:
what a wonderful reminder
to us of your loving presence
among us,
of your work,
and of your call to us all
to be one,
to journey closer to you
in Jesus Christ in peace
with Mary His Mother;
how wonderful to remember
that EDSA 1986 
happened in the season of Lent
reminding us of the 40 years
of the Israelites in the wilderness;
so are we now still journeying
in the wilderness of independence,
of democracy;
many times we have stumbled
and fall, but we shall rise
to continue this journey of
purification as a nation,
as a people you have called
and chosen.

On this 40th anniversary
of People Power Revolution
that happened in EDSA,
I pray only for one thing like
the psalmist this day:

“A clean heart create for me, O God, and put a steadfast spirit renew within me. Cast me not out from your presence, and your Holy Spirit take not from me” (Psalm 51:12-13).

*EDSA 1986 photo by Mr. Linglong Ortiz.*

Create a clean heart
in me, O God;
let me return to you,
O God: 
EDSA was primarily
a call to return to you
but many of us were blinded
by its many joys of changes
like freedom and democracy
we have abused 
these past 40 years;
have mercy on us, 
Lord, let us return to you,
create a clean heart in us
that we may finally admit 
our own faults in tarnishing,
blurring the glow of EDSA 1986
through these past four decades.

Indeed,
many of us in EDSA 1986
have left the journey to follow
the path of the devil in the
wilderness,
pursuing fame and wealth
and of course, power;
create a clean heart in us,
Lord Jesus, so we may
return to you like Jonah
the reluctant prophet,
to simply be your one sign
of a prophet continuing
the journey towards you.

O God,
you have given us with so much
in EDSA 1986 but we have given
so little; like those four days of
February 1986,
let us forget ourselves always
to give more of our selves
and most of all,
more of you in Jesus
with Mary our Mother.
Amen.

Photo by Mr. Lorenzo Atienza, 25 February 2025 procession of first anniversary of the Canonical Coronation of the National Pilgrim Image of Fatime kept at the National Shrine of Fatima in Valenzuela City.

Mabubura ba ang EDSA 1986?

Lawiswis ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, Ika-27 ng Pebrero 2025

*Larawan kuha ni G. Lorenzo Atienza, detalye ng dulong kaliwa na bahagi ng stained glass sa National Shrine ng Fatima, Valenzuela City na nagsasaad ng EDSA People Power, 25 Pebrero 2025*.

Hinding hindi mabubura ninuman ang makasaysayang People Power Revolution ng Pebrero 1986. Ito ay kung hindi natin malilimutan at higit sa lahat kung ating lilinangin mga aral ng kauna-unahang mapayapang pag-aaklas sa buong mundo.

Katulad ng kalsadang EDSA na sagisag ngayon ng nabubulok nating bayan, malaki pa rin ang pag-asa na maaayos at mapatatatag ang diwa ng People Power 1986.

Kaya sa diwa nito, tama lamang at ipinag-adya na rin siguro ng Diyos na mayroong pasok ang mga tanggapan at paaralan tuwing Pebrero 25 mula noong isang taon sa ilalim ng Administrasyong BBM.

Bagaman ako ay nalungkot na hindi ito ginawang piyesta upisyal ng Pangulo, higit kong naunawaan kahapon ang magandang pagkakataon ibinigay pa nga ni BBM sa atin para sa EDSA 1986.

Nasobrahan tayo ng mga pagdiriwang noong sariwa pa ang EDSA 1986 hanggang sa naging palasak na lamang ito dahil sa pangingibabaw ng mga kasiyahan at mga kaartehan ng mga sumunod na taon. Sa isang banda, ang sarap ng EDSA Anniversary noong nakaupo pa si Tita Cory – yugyugan magdamag doon sa kanto ng EDSA at Ortigas.

At pagkatapos, lawa na. Logtu ng konti, sokpadoodle na sa otra kinabukasan.

Ano nangyari? Wala.

At ganun na lang ang EDSA Anniversaries nang mga sumunod na taon na mismo tayong mga beterano ay napagod na rin sa kawalan ng saysay ng mga programa at higit sa lahat, ng pagtataksil ng maraming pinuno noon na ipinaglaban, ipinagtanggol natin noon na iyon pala ay katulad lang din ng mga pinatalsik noong 1986.

Larawan kuha ni Pete Reyes kina Sr. Porfiria “Pingping” Ocariza (+) at Sr. Teresita Burias nananalangin upang pigilan mga kawal sasalakay sana noon sa mga rebelde sa Kampo Crame noong People Power 1986.

Pebrero 22 ng gabi ay nasa Aristocrat Restaurant kami sa kanto ng Quezon Ave. at EDSA para sa final deliberation ng mga hurado sa kauna-unahang USTetika Literary Contest ng Varsitarian ng UST.

Proyekto ng co-staffer namin at kaibigan na si G. Vim Nadera ang USTetika na mula sa salitang “aesthetic”. Bantog na guro at makata ngayon si Vim. Tuwang-tuwa ako noon na sinama niya ako hindi lamang para kumain at gumimik pagkatapos kungdi makadaupang-palad mga bigating pangalan sa panitikan tulad ng mga makata na sina Cirilo Bautista, Bienvenido Lumbrera, Alfredo Navarro Salanga na tunay ngang heavyweight, ang propesora naming si Ophelia Dimalanta na pangunahing babaeng-makata sa wikang Ingles at marami pang iba.

Nang malapit nang matapos ang pulong, binulungan kami ni Gng. Jesselyn Dela Cruz na umuwi na raw kami kaagad sabi ni Sir Felix Bautista na aming Publications Director sa Varsitarian at tagapagsalita noon ni Cardinal Sin. Malabo ang mga kuwento maliban sa kumalas na raw noon sina Enrile at Ramos kay Marcos. Yun lang. Baka raw magkagulo.

Siyempre, mga kabataang typical, wala kaming balak sumunod sa utos sa amin hanggang sa magulat kami nang aming baybayin ang Timog at Morato naghahanap ng club na sarado halos lahat habang dagsa mga sasakyan sa mga gasolinahan.

Hindi kami nabagabag kasi full tank ang kotse ng tatay ko noon kaya uminom pa rin kami nina Vim kina Dwight sa Sampaloc at saka umuwi. Kinabukasan pagkagising ko, araw ng Linggo, February 23, di ko malaman kung ako ay lasing sa mga balitang pinag-uusapan at napapakinggan sa radyo. Pagkaraan ng tanghalian, sumama kami ng kapatid ko si Meg na nooy second year college din sa UST sa mga kababaryo namin sakay ng isang trak ng bato papuntang EDSA para sumama sa People Power.

Dumating kami ni Meg at mga kasama sa EDSA bandang hapon. Parang sasabog sa tuwa aking dibdib na tila ako ay nanlalamig, naiiyak sa tuwa sa aking nakita: sarado EDSA-Cubao ilalim at puno ng mga tao hanggang sa abot-tanaw!

Ang saya-saya!

Walang bad trip noon! Peace man ang atmosphere. Dala namin ay mga pakwan para sa mga kawal. Doon kami pumuwesto sa gate ng Crame sa Santolan na Boni Serrano ngayon dahil kulang daw ang bantay doon.

Kinagabihan, dumating ang balita na baka raw kami salakayin ng mga tangke mula Malakanyang via Sta. Mesa direcho pa-Santolan. Tinipon kami ng mga law students ng UP at kinausap, binigyan ng numero sa telepono na maari naming tawagan kapag daw nagkadamputan.

Hala! Hinila ko sa tabi ko si Meg. Wag ka kako lalayo sa akin at naisip ko agad Daddy ko sa bahay. Mas takot ako sa kanyang galit kesa sa mga tangke ni Macoy!

*Larawan kuha ni G. Boy Cabrido, pagkakamayan ng mga kawal at mga madre at pari sa EDSA noong People Power Revolution ng 1986.*

Sa pagkaka-alala ko, walang natakot sa amin. Walang umatras habang pasa pasa kami ng bolpen at papel para nga sa mga numero na tatawagang mga abogado kapag kami nakulong.

Noon ko narinig biglang nagsalita at lumapit sa isang law student kapitbahay namin na suki ng mommy ko sa tindahan, si Mr. Tiongson.

Hindi ko matandaan pangalan niya pero kaibigan siya ng lola ko. Maginoong maginoo. Respetado sa aming barangay. Negosyante na gumagawa ng mga plastic art sa mga jeep na pampasahero noon. Palagi niya ako sinasama at ng mga anak niya sa pagbibisikleta sa mga looban ng Bocaue, Sta. Maria, at Marilao sa Bulacan noon.

Makisig at matipuno si Mr. Tiongson. Six footer siguro. Naka-salamin medyo kalbo ng konti pero balbas sarado. At malaki ang boses. Sabi ng lola ko, dati raw Huk na naging NPA si Mr. Tiongson pero tumiwalag na.

Sa gitna ng dilim ng gabi sa isang kalye sa Santolan, ito ang sinabi ni Mr. Tiongson sa mga taga-UP Law na tumayong mga namumuno sa amin sa kalyeng iyon: “ako na ang lulugar sa unahan. Laban namin ito na hindi na dapat umabot pa sa ganito kung kami ay nanindigan noon.”

Humanga ako sa mama lalo noon. Pero hindi ko naunawaan sinabi niya hanggang kahapon na lamang nang pumasok ako bilang chaplain dito sa Our Lady of Fatima University sa Valenzuela.

Larawan kuha ni G. Lorenzo Atienza, ang Canonically Crowned National Pilgrim Image of Fatima na tinanghal nina Ramos noon sa EDSA 1986 na nasa pangangalaga ngayon ng National Shrine of Fatima sa Valenzuela, 25 Pebrero 2025.

Bago ako magmisa sa aming kapilya kahapon habang nagdarasal, parang kislap ng liwanag na dumatal sa aking kamalayan mga sinabi ni Mr. Tiongson noong 1986 sa Santolan: hindi pa tapos ang laban ng EDSA 1986.

Laban natin ito. Kumupas man ito, bumaligtad at nagtaksil ang ilan, laban nating lahat ito na dapat ipagpatuloy, linangin at palalimin. Higit sa lahat, dalisayin sa panalangin dahil kulang ang EDSA 1986 kung wala sina Jesu-Kristo at kanyang Mahal na Ina, ang Birhen ng Fatima. Mula sa karanasan ni Mr. Tiongson na kapitbahay namin noon, hindi ko papayagan manghinayang ako sa huli na tinalikuran ko ang EDSA 1986 kaya balang araw ay malagay sa peligro mga susunod na saling-lahi.

Kahapon din ang unang guning-taon ng pagkaka-korona sa National Pilgrim Image ng Fatima na siyang imahen na tinanghal nina Ramos noong People Power sa EDSA ng 1986! Narito sa National Shrine of Fatima sa Valenzuela ang naturang imahen mula pa noong ika-17 ng Oktubre 1999, sa loob ng isang munting kapilya na maaring puntahan ng mga deboto at peregrino.

Tama lang mayroong pasok sa upisina at mga paaralan tuwing Pebrero 25 upang higit nating mapagnilayan muli ang diwa ng EDSA 1986, maisalaysay sa mga bata upang ipaunawa sa kanila ang kahalagahan at kahulugan ng tunay na kalayaan na batay sa pagtitiwala sa Diyos.

Hindi mabubura ang EDSA 1986 sa ating kasaysayan kung ipagpapatuloy natin ang kuwento at adhikain nito hanggang sa tayo ay magkaisa muli bilang sambayanan at mga alagad ni Kristo – kasama ni Maria, ang Birhen ng Fatima.

*Larawan kuha ni Ka Ruben, bagong stained glass ng National Shrine of Fatima sa Valenzuela, Oktubre 2024; makikita sa dulong bahagi sa kaliwa ilang tagpo sa EDSA 1986.*

Ang Simbahan at ang EDSA ’86

Lawiswis ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, Ika-25 ng Pebrero 2025

Hindi maikakaila ang mahalagang papel ng Simbahang Katolika sa tagumpay ng People Power 1986 na sinasagisag ng National Shrine of Mary, Queen of Peace mismo sa kanto ng EDSA at Ortigas Avenue kung saan pinigilan ng mga madre, pari, seminarista at layko ang mga sundalong sasalakay sana noon sa mga “rebeldeng” nasa Kampo Crame.

Sa gitna ng maraming pagbabago sa pag-usbong ng maraming matatayog na gusali, nananatiling paalala ang dambanang ito ng katotohanang wala tayong magagawa sa buhay natin kung nakahiwalay tayo sa Diyos sa pamamagitan ni Kristo Hesus kasama ang kanyang Ina na si Maria (Juan 15:5).

Nguni’t ipinahihiwatig din ng simbahang ito ang malaking bugtong sa ating panahon ngayon, kung ano na ang nangyari sa diwa ng EDSA 1986 na tila sa paglipas ng panahon ay unti-unti nang nalilimutan ng marami? Tingnang kung paano sa ngayon ang EDSA ang tanda ng lahat ng magulo at mali sa ating bayan, taliwas sa dating ningning at karangalan nito. Higit sa lahat, kay laking kabalintunaan ng ating kasalukuyan na ang mga pinatalsik ng EDSA noon ay hindi lang basta nakabalik ngayon kungdi sila pang muli ang namumuno, muling nananahan mismo sa palasyo ng Malacanang!

*Larawan ni Jaime Cardinal Sin sa Villa San Miguel, 23 Pebrero 1986, kuha ni Alex Bowi/Getty Images.*

Anyare? Kung paanong naging mahalaga ang papel ng Simbahang Katolika noon sa tagumpay ng People Power 1986, pagkalipas ng halos apat na dekada ay masasabi ring malaki ang kinalaman ng mga pari at obispo sa pagkupas at pananamlay ng diwa ng EDSA sa ngayon.

At taliwas sa larawan ng EDSA Shrine ang ating makikita sa ngayon ay ang pagkalango ng maraming mga obispo at pari sa kapangyarihan ng pulitika mula noong Pebrero 1986.

Wala nang nakasunod sa yapak ng karunungan at kabutihan ng yumaong Cardinal Sin na masasabi nating hindi namulitika at lalong hindi pulitiko noong 1986. Isang tunay na pastol ng kanyang mga kawan, inihatid ni Cardinal Sin tayo noon sa mayamang pastulan at malinis na batisan ika nga. Kung hindi sa kanyang panawagan sa Radyo Veritas noong gabi ng Pebrero 21, 1986, napulbos na marahil ang Kampo Aguinaldo at Krame, hindi na naging Pangulo si Tabako at umigsi buhay ng alamat na si Enrile.

Maraming pari at obispo iba nakita sa pakikibaka noon ni Cardinal Sin. Nakaligtaan nilang tularan ang buhay-panalangin (prayer life) ni Cardinal Sin na siyang bukal ng kanyang kabanalan o, kung di kayo papayag ay espiritualidad. Sa kabila ng maraming kontrobersiya sa kanyang mga sinasabi noon, isang mababanaagan palagi sa kanya ang malinaw na tanda ng buhay na pananalangin. Mayroon siyang prayer life kaya mayroon din siyang kababaang-loob at malasakit sa maliliit.

Maliban sa ilang natitira pang katulad ni Cardinal Sin, maraming obispo at pari ngayon ang sampay-bakod o amuyong sa mga pulitiko at mayayaman. Marami sa kanila mga TH na social climber nagkukunwaring “social activist” na puro burgis ang kasama pati asta at salita.

Kung noong EDSA ay tanda ng kanilang paglilingkod at kawang-gawa ang kanilang mga sutana na sumasagisag sa kanilang kaisahan sa Panginoong Jesu-Kristo, maraming mga obispo at pari ngayon dinurungisan kanilang habito na naging pasaporte palapit sa mga mayayaman at makapangyarihan.

Nakakalungkot ang maraming obispo at pari na nagsisiksikan sa pagmimisa para sa ilang mayayaman habang napakaraming maliliit na ni hindi mabasbasan kanilang mga yumao, ni hindi madalaw para dasalan mga may sakit. Minsang magkawang-gawa, naka-Facebook naman!

Ang pinakanakakasuka sa lahat na tiyak taliwas sa diwa ng EDSA 1986 ay ang mga obispo at pari na sunud-sunuran sa mga mayayaman at makapangyarihan. Nawala na ang kredibilidad ng mga kaparian na taglay noon ni Cardinal Sin dahil alam na alam ng mga pulitiko at mayayaman ang kahinaan ng mga obispo at pari – kuwarta, kuwalta, salapi at pera. Kitang-kita ito sa mga kasalan at lamayan. Maski sa tolda, magmimisa mga obispo at maraming pari para sa anibersaryo ng gasolinahan, sisindihan mga Christmas lights ng kanilang tindahan, magtutulak ng wheelchair ng milyunaryong lumpo, at iiwanan mga parokya maski Linggo para makimisa sa libing ng yumaong donya o don. Istambayan ay Starbucks, tanghalian sa lahat ng eat-all-you-can at bakasyon sa abroad, first class pa sa eroplano sagot ng mayayaman at pulitiko. Nasaan diwa ng EDSA? Wala! Nilamon at tinabunan ng buhol buhol na trapik ang EDSA!

Noon sa EDSA 1986, humingi ng tulong sa mayayaman para sa mga kawal at mga tao pero ngayon, hindi na nahihiya mga obispo at pari ipasagot sa governor at mayor kanilang mga party at outing. Hindi lang donasyon sa mga pagawain sa parokya hinihingi nila kungdi mga sariling pagawain sa bahay at sasakyan.

Nakakahiya. Nakakapanlumo.

*Larawan ni Linglong Ortiz, 23 Pebrero 1986.*

Kung paanong ang mga pari at obispo ang naging malaking bahagi ng tagumpay ng EDSA People Power noong Pebrero 1986, sila ngayon ang isang malaking dahilan sa pagkawasak ng diwa nito. Hindi na madama ng mga maliliit kanilang mga pastol na nanginginain sa mga handaan, iniwanan mga maralita sa kanilang kariton.

Nawa makita muli naming mga pari at obispo ang malaking estatwa ni Maria, ang Reyna ng Kapayapaan doon sa bubong ng simbahan sa EDSA at matanto rin paanong nanatili si Maria malapit sa Anak niyang si Jesus at sa mga tulad niyang anawim, mga maliliit. Hindi sa panig ng mga mayayaman at makapangyarihan.

Pansinin na habang tumatagal ang EDSA, tila nawawala na pagkakaisa natin sa Diyos kay Kristo kasama ang kanyang Ina na si Maria na dapat sana ay pangunahan ng mga obispo at pari. Iyon ang diwa ng EDSA noon na hindi ko makita ngayon. Pansin din ba ninyo?

The gift of EDSA 1986

The Lord Is My Chef Daily Recipe for the Souyl by Fr. Nicanor F. Lalog II
Tuesday, Seventh Week in Ordinary Time, Year I, 25 February 2025
Sirach 2:1-11 ><))))*> + ><))))*> + ><))))*> Mark 9:30-37

*Photo by Pete Reyes, Sr. Porfiria “Pingping” Ocariza (+) and Sr. Teresita Burias praying the rosary to protect mutineers during the EDSA People Power Revolt in February 1986..*

Praise and glory to you,
God our Father
for the gift of EDSA People Power
Revolution that peacefully
ended this day 39 years ago;
your words in today's first reading
are so true:

Compassionate and merciful is the Lord; he forgives sins, he saves in time of trouble and he is a protector to all who seek him in truth (Sirach 2:11).

But what happened after 1986
at EDSA?
We have forgotten, Father
everything!
We have turned away from you,
refusing to stand for justice,
evading trials and difficulties;
we have become impatient in times
of "crushing misfortune";
worst of all,
we have stopped trusting you
unlike those five days of EDSA.

How sad in the years
that followed after 1986,
we "argued" along the way
like your disciples on "who is
the greatest among us" until
the unexpected happened
when a monster came to power
calling you "stupid" as he spewed
indecencies and murder from his mouth
until suddenly, 
the ones we kicked out
are back,
now denigrating the significance
of EDSA 1986.

*Photo by Linglong Ortiz, 23 February 1986.*

Help us learn anew
the lessons of EDSA 1986;
let us return to you
and continue the revolution
in our hearts;
like the psalmist
in today's responsorial psalm,
may we "commit our lives
to you, Lord"
 for you will surely
help us
like in EDSA 1986.
Amen.

Karunungan vs. katalinuhan, kabutihan vs. kabaitan

Lawiswis ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, Ika-24 ng Pebrero 2025

Kay ganda ng serye ng ating mga unang pagbasa sa Banal na Misa ngayong huling linggo bago magsimula ang Kuwaresma sa Miyerkules ng Abo ika-lima ng Marso 2025.

Napapanahon ang mga pagbasang ito mula sa Aklat ng Ecclesiastico ngayong binubura sa kamalayan natin ang mahalagang yugto ng ating kasaysayan, ang EDSA Revolution ng 1986.

Tamang-tama din ang mga naturang pagbasa sa gitna ng mga balita ng mga pagmamalabis ng maraming nasa kapangyarihan di lamang sa pamahalaan at lipunan kungdi pati na rin ng mga pari at obispo natin sa simbahan. Kung sa bagay, matagal nang usapin mga iyan sa simbahan na palaging hinahayaan nating mga Pilipino dahil na rin sa kawalan natin ng kamalayan sa pagkakaiba-iba ng marunong sa matalino at ng mabuti sa mabait na siyang paksang ibig kong talakayin ngayong bisperas ng EDSA People Power Revolution.

Tingnan muna natin ang karunungan at katalinuhan.

*Larawan kuha ni Lauren DeCicca/Getty Images sa Laoag City, 08 Mayo 2022.*

Ang karunungan (wisdom) ay tanda ng kabanalan dahil ito ay pagtulad sa Diyos na siyang Karunungan mismo. Ang maging marunong (to be wise) ay hindi lamang malaman ang maraming bagay-bagay sa mundo at buhay kungdi makita at mabatid pagkakaugnay-ugnay ng mga ito. Pag-ibig at pagmamahal ang hantungan palagi ng karunungan at kabutihan.

Ang maging marunong ay magkaroon ng mahusay at matalas na isipan na pinanday ng puso at kaloobang nakahilig sa Banal na Kalooban ng Diyos. Dinadalisay ng buhay pananalangin, nakikita ng karunungan ang kabuuan ng lahat ng mga bagay-bagay sa liwanag ni Kristo. Buo at ganap ang karunungan dahil mula ito sa Diyos, nagtitiwala sa Diyos at nakabatay sa Diyos ang lahat ng pagsusuri, pagtitimbang at pagpapasya sa lahat ng bagay.

Mula sa Panginoon ang lahat ng karunungan at iyon ay taglay niya magpakailanman. Sino ang makabibilang ng butil ng buhangin sa dagat, o ng patak ng ulan, o ng mga araw sa panahong walang pasimula at katapusan? Sino ang makasusukat sa taas ng langit o lawak ng lupa? Sino ang makaaarok sa kalaliman ng dagat at sino ang makasasaliksik sa Karunungan? (Sirac 1:1-3).

Sa kabilang dako naman, ang matalino ay pagkakaroon ng matalas na isipan. Magandang katangian ito ngunit hindi ito pinaka-mahalaga dahil sa ating sariling karananasan at kasaysayan, kay daming matatalinong Pilipino pero bakit ganito pa rin ang bayan natin?

Sa pamahalaan maging sa Simbahan, palaging ipinangangalandakan katalinuhan ng mga upisyal at nanunungkulan. Kaya nga sa sikat na sitcom na Bubble Gang, mayroong karakter doon na kung tawagi’y Tata Lino na puro katatawanan ang mapapakinggan.

At sa sawimpalad nating mga Pilipino, mas pinapaboran natin, mas hinahangaan palagi mga matatalino kesa marurunong. Bilib na bilib tayo sa mga tao na maraming tinapos na degree sa mga pamantasan dito sa bansa at ibayong dagat. Isa iyan sa malaking problema sa Simbahan: maraming pari at obispo ang matatalino ngunit walang puso ni Kristo, puso ng Mabuting Pastol. Sa dami ng matatalinong Pilipino, bakit ganito pa rin ang ating bayan maging Simbahan?

Bulok. Kung hindi man ay nabubulok.

Dangan kasi, mga matatalino matalas lang ang isipan ngunit walang puso o pitak man lamang doon para sa kapwa at sa Diyos kaya madalas, ginagamit kanilang katalinuhan sa kabuktutan at sariling mga interes at pangangailangan.

Kay ganda ng talinghagang gamit natin diyan – lumaki ang ulo. Yumabang at naging palalo sa sobrang katalinuhan, walang ibang pinakikinggan kungdi sarili lamang. Naku, lalo na iyan sa mga pari at obispo ng Simbahan!

Ang katawa-tawa sa malalaking ulo iyan ng maraming namumuno saan man, sa hindi maipaliwanag na kadahilanan, maraming matatalino puno ng kabag sa tiyan at hindi kataka-taka, walang ibang nagagawa sila kungdi umutot ng umutot. Kaya mabaho at mabantot sa maraming anomalya at kalabisan itong ating bayan maging Simbahan! Hindi ba?

*Larawan ni Roger Buendia/Presidential Museum and Library via esquiremag.ph.*

Noon pa man, sinasabi ko nang palagi magkaiba ang kabaitan at kabutihan. Madalas ang taong mabait nating tinuturing ay pleaser sa Inggles. Utu-uto, lahat puwede, lahat pinapayagan para walang kaguluhan pero ang katotohanan, lalo lamang gumugulo mga sitwasyon kapag kabaitan ang pinairal.

Alam na alam ito ng maraming mag-aaral na gusto nila mabait na guro na lahat ay puwede. Ganun din mga tao sa pari at obispong mabait. Lahat puwede para walang gulo. Akala nila…

Pero, mayroon bang natututunan sa mga maestra o maestro na mabait? Wala. Aminin natin mas marami tayong natutunan sa mga guro pati magulang at boss at pari na istrikto o mahigpit.

Ganoon ang mabuting tao (good person) – maliwanag sa kanya ang tama at mali. Hindi puwedeng payagan o pagbigyan ang mali. Mayroong diwa ng pananagutan palagi ang mga mabubuting tao na kadalasan ay istrikto rin naman. Sa mabuting tao, basta tama at kabutihan, hindi pagtatalunan o pag-aawayan samantalang mga mababait, lahat pinapayagan.

Ang mabuting tao, hindi niya iniisip ang sarili niyang kapakanan at kaluguran bagkus kabutihan ng karamahan at ng iba pang tao kesa kanyang sarili. Yung mababait, sarili lang nila iniisip. Kaya pinapayagan ang lahat ay upang magkaroon ng mga kaibigan at mga mangungutangan ng loob sa kanila. Popularity-oriented kadalasan mga matatalino at mababait.

Kaya naman, mapapansin natin na magkasama palagi ang karunungan at kabutihan at ang katalinuhan at kabaitan. Ang marunong ay tiyak na mabuti sapagkat higit sa kaalaman ang kanyang nilalayon ay kabutihan at kapakanan ng karamihan. Iyong mabait madalas ay matalino kasi sa Inggles makikita natin ito ay tumutukoy sa sanity o pagiging matinong pag-iisip o sane. Kapag sinabing “nasiraan ng bait”, ibig sabihin, nasira na ang ulo o nabaliw katulad ng maraming mga henyo na sa sobrang talino na walang iniisip kungdi sarili lamang.

Noon sa EDSA, nadama ko at naranasan karunungan at kabutihan nina Cardinal Sin, Pangulong Aquino, Hen. Ramos at ng maraming mga tao na dumagsa doon hindi upang makipag-away at makipagtalo kungdi makipagkasundo at umunawa. Napaka saklap kay bilis nabaligtad ang lahat. Napalitan ng mga baliw mga marurunong at ng mga sakim ang mga mabubuti.

Sana sa mga panahong ito na ating ginugunita ang makasaysayang EDSA People Power ng 1986, muling pag-isipan at pagnilayan nating mabuti ang ating pinahahalagahan at pinaninindigan. Para sa Diyos, para sa Inang Bayan.

*Tunghayan mga dati nating nalathala sa paksang pagkakaiba ng kabutihan at kabaitan.

Magkaiba ang Mabait at Mabuti

Hindi mabuti ang mabait

Praying for EDSA ’86

The Lord Is My Chef Daily Recipe for the Soul by Fr. Nicanor F. Lalog II
Friday, 36th Anniversary of the EDSA People Power, 25 February 2022
James 5:9-12 ><]]]]'> + ><]]]]'> + ><]]]]'> Mark 10:1-12

*Photo by Roger Buendia/Presidential Museum and Library via esquiremag.ph*.

Forgive me, Lord,
a veteran of EDSA 1986
for having lost these past
years the joy and fervor in
celebrating your miracle at
the world's first 
"People Power Revolution";
I really had no plans of praying today
so as not to remember the 
February Revolution of 1986
because I have always felt 
betrayed by our so-called
"EDSA heroes" who turned out
to be modern Judas Iscariots 
who have used us for
their personal interests and 
prostituted the People Power Revolution.

I have long felt within this pain, this anger,
frustration and disappointment at
how our supposed leaders 
have wasted the victory and 
most importantly, the lessons of 
EDSA '86; oh how my stomach 
burns in acid, making me belch
and throw up whenever I would 
see or remember those traitors, Lord!

But, as I prayed today and see
our nation's precarious situation,
I felt ashamed, Jesus, at how I have
acted like Judas Iscariot,
not so much in betraying EDSA '86
in some ways too
but in losing hope in you,
the giver of that precious gift of
freedom and democracy
now under threat again from the
same people who enslaved us,
aided by these traitors.

Do not complain, brothers and sisters, about one another, that you may not be judged. Indeed, we call blessed those who have persevered… let your “Yes” mean “Yes” and your “No” mean “No,” that you may not incur condemnation.
James 5:9, 11, 12b

Take our hearts so
hardened with bitterness,
frustrations and disappointments;
and yes, also of personal desires
not met after 1986 and give us
natural hearts that beat with
firm faith, fervent hope
and unceasing charity and love
for you and our Motherland.

EDSA is not just a clogged
highway of vehicles;
EDSA was first of all a sea
of humanity who have banded
together to stand for what is true,
for freedom and democracy
all meant to bring back each
person's dignity, created in your
image and likeness.

You are the God of history, Lord,
bring us back to the spirit
 and ideals of EDSA '86
 to claim again its grace
and promise of a matured nation
you have gathered and joined
together to become one
in Jesus your Son with his Blessed
Mother Mary who is our Mother too.
Amen.