Lawiswis ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, Biyernes Santo, Ika-02 ng Abril 2021
Larawan mula sa wikipediacommons.org ng “Ecce Homo” ni El Greco.
Kung mayroon mang higit na malungkot
ngayong Biyernes Santo
habang tayo ay muling binalot
saka pinalaot sa gitna ng bulok
at kawalang sistema sa pandemya
noon pa, iyan ay tiyak walang dili iba
kungdi si Hesus na ating Panginoon
at Manunubos; marahil hindi Niya maubos
isipin sa gitna ng masasamang nangyayari sa atin
mas binibigyang pansin ng maraming hangal
sa ating pamahalaan mga bagay-bagay
kay daling isipin habang mga paksa
nagiging usapin dahil sa pagsisinungaling!
Ngayong Biyernes Santo
araw ng pag-aayuno
upang ating mapagtanto
Panginoong Hesus ay naririto
sa ating pagtitiis ng kagutuman
nalilinis ang puso at kalooban
nawawalan ng laman
upang tayo ay mapunan
ng Diyos ng kanyang kabanalan;
kay laking kahibangan
lalo ng mga nasa kapangyarihan
kalimutan at talikuran tuluyan
mga payak at aba, lugaw ang kumakatawan!
Pinakamalungkot pa rin
ngayong Biyernes Santo
ang Panginoong Hesu-Kristo
dahil katulad niya noon
patuloy pangungutya sa kapwa
lahat hinahamak at minamaliit
gayong kanilang mga isipan
ang walang laman, sadyang
mapupurol at makikitid
na hindi nababatid
ang tao na higit na dakila
hindi masalita, nakikilala sa
busilak ng kanilang puso at diwa.
Huwag nating kalimutan
bago sumapit ang Biyernes Santo
noong gabing ipagkanulo si Kristo
pinili niyang walang hanggang tanda
ng kanyang kapanatilihan sa atin
tinapay na walang lebadura
na alalaong-baga sa atin dito sa Asya
kapantay ay lugaw na siyang inihahain
sa mga panahong alanganin
ito ang kinakain upang maging sapin
sa tiyan na dumaraing sa maraming hinaing
di lamang sa gutom kungdi pati
kawalan ng mga pumapansin.
Alalahanin tuwing ikaw ay kumakain
nitong paborito nating pagkain
lugaw marahil ang hihilingin
ni Hesus na Panginoong natin;
napakadaling pakisamahan
lasap kanyang linamnam
hindi maselang lutuin
walang ulam na aalalahanin
ano man maaring isahog at i-pares
sarap at ginhawang walang kaparis
kaya nakakainis mga nagmamalinis
sana'y umalis na
dahil sila ang mga panis!
Salamat sa mga taong simple at payak, maasahan kailanman tulad ng lugaw: mahalaga at mainam sa katawan!
Lawiswis ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog, Parokya ni San Juan Apostol at Ebanghelista, Bagbaguin, Santa Maria, Bulacan
Martes, Ika-5 Linggo ng Kuwaresma, 31 Marso 2020
Bilang 21:4-9 ><)))*> +++ <*(((>< Juan 8:21-30
Ang eskultura ng ginawang ahas na tanso ni Moises sa tikin sa lugar kung saan mismo nangyari na ngayon nasa pangangalaga ng mga Paring Franciscano sa Jordan. Larawan kuha ng may-akda, Mayo 2019.
Batay sa salaysay ng aklat ng buhay
nainip mga Israelita sa paglalakbay sa ilang
nang sila ay dumaing, nagreklamo
kay Moises ng ganito:
"Kami ba'y inialis mo sa Egipto
upang patayin na ilang na ito?
Wala kaming makain ni mainom!
Sawa na kami sa walang kwentang pagkaing ito."
Bakit nga ba hindi na naubos
ating mga reklamo
lalo na kapag mayroong krisis
walang mintis yaring mga bibig
walang hanggang daing
tila hindi aabutin, napakamainipin
nakakasakit na ng damdamin
pati Diyos sinusubok, hinahamon natin?
Kung inyong mapapansin
yung talagang walang makain
hindi na makuhang dumaing
tanging isipin saan hahanapin
kanilang isasaing, lakas ay iipunin
sa pagbabaka-sakaling dinggin
dalanging tulong dumating
kanilang hahatiin at titipirin.
Ang masakit na kapansin-pansin
ngayong panahon ng COVID-19
marami sa mga daing ng daing
sa Facebook pinararating!
Akala mo walang makain
bakit nasa harapan ng computer screen?
Katulad nilang nagmamagaling
ibang natulungan may reklamo pa rin!
Magandang pagkakataon
kaloob nitong COVID-19 sa ating panahon
mabuksan puso at kalooban sa katotohanan
"Hindi lamang sa tinapay nabubuhay ang tao"
na kung uunahin natin si Kristo
makikilala natin bawat kapwa tao
ka-patid at ka-putol na dapat bahaginan
ano man mayroon ako.
Madalas sa maraming reklamo
puso ay sinarahan, pinanlalabuan ang isipan
bibig ang laging binubuksan, hindi mawalan ng laman
pinababayaan kaluluwa at kalooban
tiyan lamang nilalagyan
kaya walang kahulugan ni katuturan
ano mang karanasan hindi mapagyaman
kaunting hirap at tiisin, puro daing at hinaing.