“Pangangahas ng Puso Kay Kristo”

Lawiswis ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, Ika-04 ng Disyembre 2018

Adbiyento… ang apat na Linggong paghahanda sa pagdating ni Kristo

Ngunit kung ating mapagtatanto, umalis ba talaga si Kristo

At dapat nating paghandaan pagbabalik Niyang totoo?

Hindi ba’t lagi naman Siyang naririto at tayo lang ang nalilito

Tuliro sa panahon ng Pasko na ika ng iba Christmas rush kuno

Minamadali ang Pasko pero naiiwan naman si Kristo.

Sa paglipas ng maghapon, ating bang naitatanong

Kung nasaan Siyang ating Panginoon,

Maliban lamang kung tayo’y sumusuong sa mabibigat na paghamon

Dahil mas paniwala tayo sa moderno at usong magugunaw na ang mundo

Habang pilit na sinisiksik sa ating mga isip ng teknolohiya at media

Na wala ng oras, wala na tayong tutuluyan pa kaya ang lahat ay madaliin at pagaanin.

Sa ating pagkahumaling sa ano mang magaling, lahat ay ating sinisikap agad tapusin

Panay naman ating daing na di natin kakayanin gayong lahat ay nalalampasan din

Dahil taliwas sa diwa ng pagdating ni Kristong Panginoon natin

Pinapaalala ng Adbiyento na bagama’t magwawakas itong panahon natin

May sapat na oras at puwang si Kristo para sa atin

Upang tayo ay Kanyang makapiling, mapuspos ng Kanyang blessing.

Ngayong panahon ng Adbiyento, sana’y pangahasan nating

Suriing maigi yaring puso natin, alamin at timbangin totoong pinakamahalaga sa atin

Pangahasan na damhin at ranasin si Kristong nananatili sa puso at buhay natin

Dahil kung hindi natin ito gagawin ngayon din

Kailan ma’y hindi Siya darating

Kung wala Siyang puwang sa puso natin.

*Larawan ay kuha ng may-akda ng kanilang Advent wreathe sa Parokya ng San Juan Apostol at Ebanghelista, Gov. F. Halili Ave, Bagbaguin, Sta. Maria, Bulacan, ika-2 ng Disyembre 2018.

“Kabanalan sa Pagbibilang”

Lawiswis ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, ika-27 ng Nobyembre 2018

Isang bagay na palagi kong natatandaan

Pangaral ng aking mga magulang

“Huwag kayong magbibilangan,

Iwasan ang pananaghilian, walang lamangan.”

Kaya’t ako ay nasanay bilang panganay

Na gawin na lamang ang lahat ng bagay

Nang hindi naghihintay kung may daramay

Kayanin ang lahat kung di ko naman ikamamatay.

Minsan sa aking pagninilay

Sumaging bigla sa aking malay

Bakit nga ba ang hilig nating magbilangan ng maraming bagay

Pati Pasko ay laging inaabangan ng hindi nalalaman ang kahulugan?

Napakadaling bilangin mga bagay tulad ng

Oras ng maghapon o buwan ng isang taon

Isama mo na rin mga palatandaan ng panahon

Na tila baga lahat ay pwedeng maikahaon.

Ngunit mayroon ba tayong pagkakataon

Matuon sa mga taong nakapaligid sa atin

Upang sila’y bilangin at kilalanin

Mga kabutihan nila sa atin?

Sila ang lagi nating kapiling at nagmamahal sa atin

Nagmamalasakit ngunit di natin pinapansin

Dahil mas natutuwa tayong bilangin mga ipon at pera natin

Pati na sasakyan, damit at pagkaing nakapaligid sa atin.

Palagi tayong nagbibilang ano mayroon o kulang at wala sa atin

Nang di napapansin ano na ba naibahagi natin lalo na sa mga nangangailangan din.

Itong pagbibilang ay gawaing mayroong kabanalan

Kung ang titingnan ay mga kapwa na dapat mahalin, di mga bagay na ibig maangkin.

Kung ating tutuusin, maski ang Diyos na lumikha sa atin

Tiniyak kahalagahan natin nang tayo’y likhain

Bakas Niya’y iniwan sa mukha natin

At pati nga mga buhok natin sabi Niya’y bilang na rin!

Larawan ay kuha ni G. Raffy Tima ng GMA-7News sa Subic, ika-17 ng Nobyembre 2018. Ginamit ng may kapahintulutan niya.

Ano Nga Ba ang Inaabangan sa Pasko?

Lawiswis ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, Ika-20 ng Nobyembre 2018

Minsa’y nagmisa ako sa aming mababang paaralan

At sa aking panimula aking nausisa mga bata

Kung ilang araw na nga lang ba ang Pasko?

Nag-uunahan, nakangiti na tila baga bumabati

At kasali sa laban o bawi, buong galak nilang sinabi

“41 days before Christmas!”

Ako’y nagulat, kanila pala’ng inaabangan

Araw ng Pasko kaya’t bilang nila kung ilang araw na lang

Habang ako nama’y nagulantang sa gayong katotohanan.

Bakit nga ba tayo sabik sa araw ng Pasko?

Ano nga ba ating inaabangan

Palagi tayong mayroong countdown?

Kung ang Pasko ay isang petsa nga lang,

Bakit hindi na lang tayo magbilangan

Bagong Taon pa lamang?

Madalas sa ating karanasan

Tayo ma’y natitigilan kinagabihan ng Pasko

Lalo na’t nagkaubusan ng pagkai’t mga pamaskong pinaghandaan.

Ito nga lang ba ang dahilan at kahulugan ng Kapaskuhan?

Lahat ng kaabalahanan at kapaguran sa paghihintay

Di malaman kung napasaan?

Kung ating pagninilayan diwa ng Pasko

Araw-araw itong maipagdiriwang kung sa puso natin sumisilang

Itong si Hesus at hindi sa sabsaban.

Higit sa petsa ng Kanyang kapanganakan

Ang Pasko ay isang kaganapan nang makialam

Sa ating kaguluhan ang Diyos na walang hanggan;

Kanyang pinunan, ating kakulangan

Binigyang saysay buhay nating walang kabuluhan

Upang tayong sinilang sa kasalanan, magkaroon ng kabanalan.

Mamuhay tayo’ng lagi sa Kanyang kapanatilihan

Upang ngayon pa lamang ay maranasan hatid Niyang kagalakan

Kesa ito’y abangan at malibang sa pagbibilang ng petsa at buwan.

Larawan ay kuha ng may-akda, Belen ng Manor House sa Camp John Hay, Baguio, Nobyembre 2017.

Ano iyong ibibigay sakaling hingian ka ni Hesus ng ano man?

Lawiswis ng Salita ni P. Nicanor F. Lalog II, ika-13 ng Nobyembre 2018

Ito ay isang tula batay sa kathang nakatutuwa

Ng makata sa ibang bansa:

Minsan daw, saysay ni Rabindaranath Tagore,

Nakita ng isang pulubi pagdaan ng gintong karwahe.

Nagalak ang pobre dahil makikita niya ang mahal na hari

Ngunit laking gulat niya nang sa kanya nanghingi

Itong hari nag ani, “Ano’ng maibibigay mo sa akin?”

Naguluhan ang pulubi at walang nasabi

Bigo at inis sa nangyari, isang butil na trigong inani

Tanging iniabot sa nanghihingi na hari.

Umalis ang karwahe, sumapit ang gabi, at umuwi ang pulubi

Laking gulat at panghihinayang di magkali sa kanyang sarili

Dangan kasi isang diyamante napasali sa marami niyang butil na nahingi.

“Ano’ng dami sana ng mga diyamante ko ngayon

Kung ako sana’y galante sa hari ng gintong karwaheng iyon!

Ganito palang kahihinatnan kung pinagsapalaran ko’ng ibigay

Noon sa haring iyon mga trigo na aanhin ko pa ngayon?”

Ito kasi ang sitwasyon kapag tayo ay mayroon,

Palaging nanghihingi ating Panginoon

Hindi upang Siya ay magkaroon kungdi upang sa gayon

Ano man tayo mayroon, huwag tayo dito magumon

At gawing bagong pinapanginoon.

Kung ika’y hihingan ni Hesus ng ano man ngayon

Huwag mo Siyang pagdadamutan at baka ika’y manghinayang

Sa pagkakataon na Kanyang palitan iyong iniingatan na wala namang kabuluhan.

Iyong pakatandaan sa pagsasapalaran kay Hesus na tunay na mayaman

Di ka Niya pababayaan ng higit na mainam at makabuluhang kayamanan.

*Larawan mula sa Google.

Magtanong Kay Hesus, Sagot Niya’y Nasa Krus

Lawiswis ng Salita//P. Nicanor F. Lalog II//Ika-06 ng Nobyembre 2018

Madalas ako ay nagtatanong

Kay Hesus na ating Panginoon

Mga sari-saring bagay

Kadalasa’y sumasagitsit sa aking pagninilay.

At sa tuwing ako’y may katanungan

Naroon akong lagi sa paanan ng krus Niyang banal

Kung saan din aking natagpuan itong katotohanan

Na sa bawat katanungan kay Hesus,

Sagot Niya’y naroon din sa Kanyang Krus!

Halika, inyong subukan inyong katanungan

Upang masakyan aking pakahulugan:

Hesus, ako ba ay iyong mahal?

Tingnan Kanyang sugatang katawan, huwag nang mag-alinlangan.

Hesus, bakit ako’y laging nahihirapan?

Pagmasdan kanyang pinasan, ika’y magagaanan.

Hesus, ika’y nasaan sa aking kagipitan?

Bago pa man itong aking pinagdaraanan, naroon na Siyang unang nasaktan!

Laging pakatandaan, ano man ang ating katanungan

Sagot matatagpuan sa sugatang Niyang katawan

Na Kanyang inalay bilang katubusan sa ating mga kasalanan

Na siyang pinagmulan nitong marami nating katanungan.

*Salamat sa larawan kuha ng dati kong mag-aaral sa ICSB, Arch. Philip Santiago noong Setyembre 27, 2018 sa Simbahan ng San Giovanni Rotondo, Italya kung saan naglingkod si San Padre Pio. Isa ito sa mga mosaic doon nagsasaad ng malalim niyang debosyon sa nakapakong si Kristo gaya ni San Francisco ng Assisi. Kapwa sila biniyayaan ni Hesus ng stigmata, mga sugat tulad ng tinamo Niya noon sa krus.

Isang Tula sa Tabi

Minsan ako’y dumaing sa aking pananalangin

Mga hinaing kinikimkim, ibinulalas sa Panginoon natin.

Sabi ko sa Kanya, ako nama’y walang reklamo kung tutuusin

Nagtataka lang naman bakit ako’y maraming pasanin.

Banayad na umihip hanging malamig,

At ako’y tumingin kung saan ito galing.

Bigla itong tumigil nang aking hanapin,

Kaya’t muli ako’ng yumuko at nanalangin

Upang makinig sa maari Niyang sabihin.

Sa aking pananatili parang Kanyang sinasabi

“Madalas kasi Ako’y iyong sinasantabi, parang walang silbi.

Kung di ka pa magulpi, di ka pa tatabi para Ako’y makapagsabi

Na Ako’y lagi mong katabi, humahabi ng iyong balabal para sa gabi.”

“Oo nga po, Panginoon” aking nasabi.

Madalas ako’y walang pasintabi,

Palaging nangangati sa paggawa ng ayon sa sarili.

Kung di pa nga ako magulpi sa sobrang “busy”,

Hindi pa nga ako tatabi para Ikaw ay makatabi.

P. Nicanor F. Lalog II

Ika-04 ng Hulyo 2018, alas-10 ng umaga

Sacred Heart Novitiate sa Novaliches